Muziek uit Spanje

La Orquestina del Fabirol

2012-02-28T05:53:00.000-08:00

La Orquestina del Fabirol is een Spaanse muziekgroep die in 1986 in Zaragoza werd opgericht.

In hun liedjes combineren zij zowel het Spaans als het Aragonees en zij hebben tot op heden 7 albums op de markt gebracht. Zij wonnen tevens de prijs in 1991 van "beste volksmuziekgroep uit Spanje" en het "Nationaal Concours van de Jonge Uitvoerder".

In november 2006 vierden zij de twintigste verjaardag van de groep en kwam het boek "De fabiroles y otras gaitas" (ed. Rolde de Estudios Aragoneses samen met een CD.

Leden:

Alfonso Casasnovas
Elena Requejo
Roberto Serrano
Sandra Almárcegui
Víctor Cano

Discografie

* Suda, suda, fabirol! (1989)
* Zorras, pollos y villanos (1992)
* Me'n baxé ta tierra plana (1994)
* Albada al Nacimiento (1996)
* Danzas de Sobrarbe (2000)
* Acumuer (2002)
* Ninonaninón (2005)
* 20 años de fabirol (en het boek De fabiroles y otras gaitas (2006)

De groep heeft een eigenwebsite en die kan je vinden op La Orquestina del Fabirol

Een voorbeeld van hun werk kan je hierna vinden:

Los Rebujitos

2012-02-20T05:08:00.000-08:00

Manuel, Yerai en David Atalaya vormden de groep "Los Rebujitos" in 2004. Hun eerste album "Lo Que Me Gusta De Ti" kwam in datzelfde jaar op de markt. Er werden 40.000 exemplaren van verkocht en de bijhorende tournee bracht hen op 70 concerten die verspreid lagen over gans Spanje. Na dit succes brachten zij een Speciale Editie op de markt met extra liedjes en een DVD cmet o.a. videoclips.

In 2005 kwam hun tweede album "Tú de qué vas" op de markt. Dit was een meer volwassen album met aangepaste teksten en sterke pop invloeden zonder de flamenco te vergeten.

Het was dan wachten tot in 2007 voor hun derde album op de markt kwam, "A Nuestra Bola". een album waar zij sterk hun stempel op drukten met liedjes van José El Francés, El Junco, Los Chichos... Daarnaast was er eigen werk zoals "Recordándote", "Y Volverás", "Ayer Soñé", "Ya no sé qué hacer", "Quiero" en een samenwerking met Zinkiyos, "Volar".

In 2008 kwam dan het album "Mas claro, agua" uit. Vijf van de liedjes op dit album waren eigen werk. Zij namen tevens met La Húngara het liedje 'Sabanas de miel' op.

“El Niño Pena” uit 2010 is een nieuw werk van Los Rebujitos. Dit album bevat zeven eigen liedjes en zij waren meer betrokken bij het ontwerp, de samenstelling en de productie van het album.

Discografie

* Lo Que Me Gusta de Ti. (2004)
* Tú de Qué Vas. (2005)
* A Nuestra Bola. (2007)
* Más Claro Agua. (2008)
* El Niño Pena. (2010)
* Esencia LR/Influencia (2011)

De groep heeft een eigen website op Los Rebujitos

Cambera'l Cierzu

2012-02-13T00:01:00.000-08:00

Cambera'l Cierzu is een muziekgroep uit Cantabria en op hun repertoire staat volks- en Keltische muziek. De groep werd opgericht in 1998.

De groepsnaam komt uit het Cantabrisch en hij betekend "Weg van het Noorden".

De groep heeft al opgetreden op tal van festivals en de groep won de "concurso de Navelgas" in 2001.

Discografie

* Cambera´l Cierzu
* ¿A dónde se fue Basilio?

De groep heeft een stek op Myspace

Een voorbeeld van de muziek van Cambera'l Cierzu kan je hierna vinden:

Diego el Cigala

2012-02-06T00:46:00.000-08:00

Diego Ramón Jiménez Salazar, beter bekend als Diego «el Cigala» is een Spaanse flamenco zanger en hij is geboren in Madrid op 27 december 1968. Hij wordt beschouwd als een van de meest geprezen erfgenamen van Camarón de la Isla, wiens stem een sterke gelijkenis heeft met de stem van Diego.

Hij is opgegroeid in de volkswijk Pescadría van Almería. Hij is een neef van de flamenco zanger Rafael Farina en toen hij twaalf jaar was won hij een televisie wedstrijd en hij won ook de eerste prijs als beste jongere in de flamenco.

In 1998 bracht hij zijn eerste solo album Undebel uit, hij werd hier op de gitaar begeleid door David Amaya, Tomatito en Paquete.

In 2000 kwam zijn tweede album Entre vareta y canasta uit en hier kreeg hij hulp van El Gran Wyoming, Santiago Segura, Pablo Carbonell, Javier Krahe. Op de gitaar werd hij begeleid door Niño Josele en Vicente Amigo.

In 2001 kwam zijn derde album Corren tiempos de alegría uit en ook hier kreeg hij hulp van andere artiesten zoals Niño Josele, Bebo Valdés en Jerry González. Dit album werd genomineerd als Beste Flamenco Album op de Grammy Latinos.

Zijn vierde album was een live album dit werd opgenomen in het Teatro Real van Madrid. Hij werd hier enkel begeleid door Niño Josele op de gitaar.

In 2003 komt het volgende album Lágrimas negras uit, een album van Diego met Bebo Valdés op piano. Dit album werd internationaal uitgebracht. Diego krijgt hiervoor een Grammy, drie Premios de la Música, een Premio Ondas, drie Platina Albums in Spanje en een in Argentina, Mexico en Venezuela. Bebo en Diego traden op in de grootste theaters in Parijs, New York, Londen, Havana, Buenos Aires, Tokio, Mexico, Madrid, Barcelona... Op het einde van waren er 700.000 exemplaren wereldwijd verkocht.

In juni 2008 kwam zijn volgende album Dos lágrimas uit en dat kwam uit met het dagblad El País. In september kwam het album dan in de winkels. Het was een nieuwe invalshoek op de muziek uit de Caraïben en hij werd hier vergezeld door Heredia, Rubalcaba, Jumitus en Tata Güines.

In 2010 leende hij zijn stem aan een personage uit Toy Story 3, Buzz Lightyear.

Discografie

Álbums

1998: Undebel
2000: Entre vareta y canasta
2001: Corren tiempos de alegría
2002: Directo en el Teatro Real (live album samen met Niño Josele)
2003: Lágrimas negras (met Bebo Valdés)
2005: Picasso en mis ojos
2008: Dos lágrimas
2010: Tango

Samenwerking

2010: Travesura (met Inti-Illimani)

Diego el Cigala heeft een eigen website en die kan je vinden op Diego

Biella Nuei

2012-01-30T00:56:00.000-08:00

Biella Nuei is een groep en op hun repertoire staat muziek uit de autonome regio Aragón. Hun teksten zijn in het Spaans en het Aragonees.

In de jaren 80 was er een groep jongeren met een interesse in de muziek van Aragón. Tijdens de eerste jaren van hun bestaan hebben zij zich verdiept in de wortels van deze traditionele muziek en zij bouwden zelf de benodigde traditionele instrumenten zoals de gaitas de boto (doedelzak), chicotenes (een soort harp) en de dulzainas (een soort blaasinstrument).

Hun eerste album "Las aves y Las Flores" (in het Aragonees: As aus e as flors) kwam uit in 1994.

Op hun tweede album "Solombra" uit 1998 gebruikte men meer slaginstrumenten en de doedelzak.

Hun (voorlopig) laatste album was "Sol d'ibierno" kwam op de markt in 2006. Hier vermengden zij de muziek van Aragón met die uit Andalusië. Zij maakten ook een verzameling van het mondeling en muzikaal patrimonium uit Aragón en dit verscheen zowel op cd en in boekvorm.

Verscheidene van de groepsleden zijn docent aan de Muziek en Dansschool van Zaragoza en zij werken samen met de Vereniging van Doedelzakspelers van Aragón.

Discografie

Studioalbum

* Las Aves y las Flores (1994)
* Solombra (1998)
* Sol d'ibierno (2006)

Samenwerkingen

* Xacobeo 93 (1993)
* Á Ixena (Ligallo de Fablans, 1995)
* Naciones Celtas II (1998)
* Folc (Feria de Manresa, 2000)
* El latido de la memoria (Amnesty International, 2000)

[Verzameling van het mondelinge patrimonium

* Monegros, música tradicional de Aragón (1990)
* Camilo, dulzainero de Las Parras de Castellote (1992)
* Dulzaineros de Alcañiz (1994)
* Archivo de Tradición Oral I, Las Cinco Villas (1994)
* Archivo Sonoro de la Jota Aragonesa (1998)
* Archivo de Tradición Oral II, El Moncayo (2000)
* Monegros (2000)
* Alan Lomax en Aragón (2000)
* La memoria de los hombres-libro. Guía de la Cultura Popular del Río Martín (2002)

Hun muziek kan je hierna vinden:

Pedro Iturralde

2012-01-23T00:04:00.000-08:00

Pedro Iturralde is geboren in Falces, Navarra op 13 juli 1929 en hij is een Spaanse jazz saxofonist. Hij is tevens professor aan het Real Conservatorio Superior de Música in Madrid.

Zijn loopbaan

Hij begint zijn muziekstudies op jonge leeftijd en hij is 9 jaar als hij debuteert als saxofonist. Hij volgt dan een studieplan als autodidact met de instrumenten saxofoon, klarinet, piano en gitaar. Later studeerde hij viool en piano. Hij is professor voor saxofoon aan het Real Conservatorio Superior de Música in Madrid.

Toen hij 18 jaar was deed hij een tournee in het buitenland en toen hij in Spanje terug kwam besloot hij om aan het conservatorium saxofoon te gaan studeren, een studie die hij voleindigde in 1 jaar. Daarna vormde hij het “Pedro Iturralde Quartet”.

Toen hij twintig jaar was componeerde hij zijn beroemdste werk, “La pequeña Czarda”. Het was een werk voor saxofoon begeleid door piano. Later maakte nog versies van dit werk voor een saxofoon kwartet, voor een klarinet kwartet, voor een blaaskwintet, voor een strijkorkest en voor een symfonisch orkest.

Na een tournee door Libanon, Griekenland (waar hij inspiratie vond voor zijn bekend werk "Suite Hellenique"), Turkije, Italië, Frankrijk en Duitsland. keerde hij terug naar Madrid waar hij de leiding nam over zijn jazz kwartet in de W. Jazz Club. Daar werkte hij met muzikanten zoals Donald Byrd, Lee Konitz, Hampton Hawes, Gerry Mulligan en Tete Montoliu. Hij experimenteerde er met de fusión tussen flamenco en jazz met de flamenco gitarist Paco de Lucía. Hier maakte hij ook opnames voor het Blue Note label.

Hij heeft een aantal opnames emaakt voor het programma “Club de Jazz” van Radio Nacional. Joachim E. Berendt vroeg hem op deel uit te maken van zijn sextet op het jazz festival van Berlijn samen met de groepen van Miles Davis, Thelonious Monk en Baden Powell. Zijn composities “Like Coltrane” en “Tov" wonnen prijzen op het "Concurso Internacional de Composición de Temas de Jazz" in Monaco.

Het Berklee, College of Music in Boston biedt hem een beurs aan waardoor hij zijn kennis van de jazz kan vergroten. Hij volgt er “Arranging” met Herb Pomeroy, harmonieleer en de geschiedenis van Jazz. Hij treedt er op met het Kwintet van de Faculteit en met de “All Star Faculty Big Band” tijdens de concerten "Tweehonderd Jaar Jazz in Amerika".

Vervolgens treedt hij als gastmuzikant op in Helsinki met het “The New Music Orchestra” waarmee hij zijn eigen composities speelt. Een aantal keren treedt hij op in Madrid met een Big Band voor een uitzending op televisie en in het Teatro Español tijdens een huldeconcert voor Federico García Lorca.

Hij speelt ook alssolist in het Orquesta Nacional van España en met de Sinfónica de RTVE onder de leiding van Igor Markevitch, Jesús López Cobos en Enrique García Asensio.

Als enige Spanjaard naast Tete Montoliu staat hij in Naslagwerk van de Jazz van de uitgeverij Larousse.

Een voorbeeld van zijn muziek kan je hierna vinden:

Sílvia Comes

2012-01-16T07:21:00.001-08:00

Sílvia Comes is een Spaanse zangeres en zij zingt in het Spaans en het Catalaans.

Sílvia Comes begon haar professionele carrière bij Lluís Llach en later vormde zij een artistiek duo met de zangeres Lídia Pujol. Samen maakten zij twee bejubelde albums: Sílvia Comes & Lídia Pujol in 1998 en Al entierro de una hoja seca van dos caracoles in 2000.

Na het stopzetten van het duo werkte zij vooral in het theater en op speciale concerten. Zo werkte zij samen met Pedro Guerra, Jackson Browne, Ester Formosa en anderen.

Sílvia Comes komt in 2007 terug op de voorgrond met haar album "Faro", haar eerste solo album. Dit album werd geproduceerd door Gonzalo Lasheras.

Zij nam haar tweede solo album "On" op tijdens een live concert op 8 februari 2009 in het Auditori Barradas L´Hospitalet in Llobregat. Het was een optreden op het Festival Barnasants 2009.

Zij heeft haar eigen plaats op Myspace: Silvia Comes

Een voorbeeld van haar muziek kan je hierna vinden:

Elena Gadel

2012-01-09T05:36:00.000-08:00

Elena Gadel is een Spaanse zangeres en zij is geboren op 12 november 1982.

Tijdens het programma Operacion Triunfo 2 eindigde zij op de elfde plaats. Haar debuut single "Es Por Ti" kwam uit in 2002 en hij eindigde op de vierde plaats in de Spaanse hitparade.

In 2003 had zij succes met de pop groep Lunae.

In 2005 maakte zij deel uit van de Catalaanse musical "Mar i Cel" en haar optreden werd beloond met de prijs van beste actrice tijdens de Spaanse Theater Prijzen.

Discografie

Es Por Ti (2003)
Tocant Fusta (2011)

Een voorbeeld van haar muziek kan je hierna horen:

Lax'n'Busto

2012-01-02T00:40:00.000-08:00

Lax'n'Busto is een pop-rock groep die in 1986 werd opgericht in El Vendrell, Catalonië.

Groepsleden:

Jimmy Piñol Mercader: drums
Jesús Rovira Costas: bas
Pemi Rovirosa gitaar
Cristian G. Montenegro: gitaar.
Eduard Font: keyboards.
Salva Racero Alberch: zang (sinds 2006)

Discografie:

Vas de punt ...o què!!! (1989)
Lax´N´Busto (1991)
Vas de punt ...o què!!!" without banned song "Carme Flavià (1992)
Qui ets tu? (1993)
La caixa que puja i baixa (1995)
A l'Auditori (1996)
Sí (1998)
Lllença’t (2000)
Elèctric Tour (2002)
Morfina (2003)
Amb tu Tour (2004)
Amb tu (2005)
Last Pemi Fortuny's concert (2006)
Lax'n'Busto incorpore met de nieuwe zanger Salva Racero (2006)
Relax (2007)
Objectiu: La lluna (2008)
A l'Apolo (2009)

De groep heeft een eigen website op Lax'n'Busto

Gossos

2011-12-19T01:11:00.000-08:00

Gossos ("Honden") is een Catalaanse rock group uit Manresa. Tot 2002 bestond hun repertoire alleen uit akoestische muziek met alleen gitaar en bas. In 2002 kwam er een drummer in de groep en ze begonnen ook met de elektrische gitaar en bas te gebruiken.

Geschiedeis

Tijdens de zomer van 1993 kwamen Oriol Farré, Juanjo Muñoz, Natxo Tarrés en Roger Farré, allen uit Manresa, bij elkaar en zij beslisten op een muziekgroep te vormen en om zelf hun muziek te schrijven en te componeren. Met hun tweede concert wonnen zij de mogelijkheid om een album op te nemen.

Dit album kreeg de naam van de groep en het kwam op de markt in 1994. Hun akoestische muziek maakte hen totaal anders dan de andere Catalaanse rock groepen uit die periode. Zij speelden meer en meer concerten in de regio terwijl zij werkten aan hun tweede album "En privat" dat op de markt kwam in 1996.

In 1997 brachten zij hun derde album "Metamorfosi" uit en hun vierde album "Directament" kwam uit in 1999 en dat was een live album. Het werd opgenomen in het Teatre Conservatori in hun thuisstad Manresa. Er waren gastoptredens van Cris Juanico (Ja t'ho diré), Gerard Quintana (Sopa de Cabra) en Pemy Fortuny (Lax'n'Busto).

In 2000 namen zij dan hun eerste album in het Spaans "De viaje" op en dat werd opgenomen in Madrid. De groep keerde dan in 2001 terug naar het Catalaans voor hun zesde album "Cares".

In 2002 verliet de groep hun akoestische muziek en er kwamen elektrische instrumenten en een drummer voor in de plaats. Met hun zevende album "El jardí del temps" uit 2003 sloegen zij dan hun nieuwe weg in. Ook op "8" uit 2005 en op "Oxigen" uit 2007 bleef hun nieuwe geluid aanwezig.

In 2008 vierde de groep zijn vijftiende verjaardag met een concert in Barcelona en zij gingen op tournee door Duitsland en Nederland.

Gossos tiende album "Dia 1" kwam dan uit in 2010. In 2011 kondigde de groep voor 2012 een tijdelijke stop in hun optredens aan maar er zou een nieuw album komen in 2013.

Groepsleden

Natxo Tarrés - zang en gitaar
Roger Farré - zang en bas
Juanjo Muñoz - zang en gitaar
Oriol Farré - zang en gitaar
Santi Serratosa - drums (sinds 2002)

Discografie

Gossos (1993)
En privat (1996)
Metamorfosi (1997)
Directament (1998)
De viaje (2000)
Cares (2001)
El jardí del temps (2003)
8 (2005)
Oxigen (2007)
Dia 1 (2010)
69 (2011)

Een voorbeeld van hun muziek kan je hierna vinden:

Soziedad Alkoholika

2011-12-05T00:18:00.000-08:00

Soziedad Alkoholika, afgekort tot S.A. is een groep die opgericht werd in 1988 in Vitoria, Baskenland. Hun muziekstijl wordt gewoonlijk omschreven als thrash metal of hardcore punk. In hun teksten hebben zij dikwijls kritiek op militarisme, fascisme, racisme en seksisme.

Geschiedenis

De groep werd opgericht door Juan als zanger, Jimmy (ex Hipólito y Los cafres) en Oskar op gitaar, Roberto (ex Ley Seca) op de drum en Iñaki op bas.

In het begin noemde de groep zich «Amonal» maar zij veranderden deze naam omdat er reeds een groep bestond met die naam. In 1990 verliet Oskar de groep en hij werd vervangen door Pedro die een tijd later op zijn beurt vervangen werd door Jabi (ex Beer Mosh). Enkele jaren later werd hij dan weer vervangen door Iñigo die eind 1996 vervangen werd door Pirulo (Vitu's Dance).

Hun album "Ratas" UIT 1995 kreeg een Gouden Plaat voor meer dan 50.000 verkochte exemplaren. Tot op heden verkochten zij 350.000 albums in Spanje.

In december 2006 stond hun DVD "Corrosiva!" enkele weken bij de meest verkochte DVD's in Spanje.

Op 21 april 2008 brachten zij hun nieuwe album "Mala Sangre" op de markt dat opgenomen werd in de studio's Uno in Madrid en geproduceerd werd in Denemarken door Tue Madsen

Daarna veranderde de groep voor een internationale doorbraak van label en zij gingen naar Roadrunner Records. Voor dit label maakten zij twee albums: een met de medewerking van João Gordo, zanger van de Braziliaanse hardcore punk Ratos de Porão en het andere met de rap groep uit Zaragoza, Violadores del Verso.

Polemieken

Tegenover de Asociación Víctimas del Terrorismo AVT (Vereniging van Slachtoffers van het Terrorisme)

Vanaf 2002 zijn er onder druk van de AVT en van sommige politieke partijen zoals de Partido Popular een aantal van hun concerten verboden en het grootwarenhuis "El Corte Inglés" heeft hun albums tijdelijk uit de rekken genomen.

In mei 2004 heeft de Asociación Víctimas del Terrorismo (AVT) een aanklacht ingediend tegen de groep omdat zij het terrorisme van de ETA zouden verheerlijken in hun songs «Explota Zerdo» en «Síndrome del Norte».

In september van hetzelfde jaar stopt rechter Baltasar Garzón de zaak tegen de groep. maar in februari 2005 komt er al een nieuw aanklacht die ook op zijn beurt afgewezen wordt.

In december trekt de AVT dan naar het Hoog Gerechtshof waar rechter Fernando Grande-Marlaska de zaak toegewezen krijgt.

In november 2006 wordt de groep dan definitief vrijgesproken van de aanklacht van het verheerlijken van het terrorisme.

Beschuldigingen van antisemitisme

"Nos vimos en Berlín" is een song uit het album "Intoxikazión etílika" uit 1990 en het is door de groep exclusief opgedragen aan "de onderdrukkers van het Palestijnse volk". Door een aantal media werd gezegd dat het lied antisemitisch is omdat het eindigt met de kreet "Joodse Klootzak".

De groep heeft de tekst uiteindelijk aangepast dat die kreet vervangen werd door "fucking bastard". De tekst bleef onveranderd waarin de groep een overlever van de holocaust beschuldigde om van de nazi's de behandelingsmethoden geleerd te hebben die zij nu toepassen op de Palestijnen.

Samenstelling van de groep

Juan - zang
Jimmy - gitaar
Iñigo - gitaar
Pirulo - bas
Roberto - drum

Discografie

* Intoxikazión etílika (1990)
* Soziedad Alkoholika (1991)
* Feliz Falsedad (1992)
* Y ese que tanto habla, está totalmente hueco, ya sabéis que el cántaro vacío es el que más suena (1993)
* Ratas (1995)
* Diversiones...? (1996)
* ¡No intente hacer esto en su casa! (1997)
* Directo (1999)
* Polvo en los ojos (2000)
* Tiempos oscuros (2003)
* Mala Sangre (2008)
* Sesion#2 (2009) LP

De groep heeft een website en die kan je vinden op Soziedad Alkoholika, die site is in het Baskisch, Spaans en Engels

Niño Josele

2011-11-28T00:49:00.000-08:00

Juan José "Niño Josele" Heredia is geboren in Almería in 1974 en hij is een flamenco gitarist.

Hij is de zoon van Josele, zanger van flamenco uit Almeria en hij stamt uit een lange lijn van van flamenco zangers en gitaristem. Zijn muzikale loopbaan begon in het midden van de jaren '90 en hij won in 1996 het "Concurso de Jóvenes Intérpretes" op de Bienal van de Flamenco in Sevilla.

Hij heeft opgetreden in tal van landen en speelde daar met andere flamenco artiesten zoals Paco de Lucía,Montse Cortés, Duquende, Remedios Amaya, Pepe de Lucía, Enrique Morente en Cigala. Maar ook met internationale artiesten buiten het flamenco genre zoals Andrés Calamaro, Joan Manuel Serrat, Lenny Kravitz, Alicia Keys en Elton John.

Hij was genomineerd voor de Premios Grammy Latinos 2010 voor zijn album Española.

Discografie

* Calle Ancha (1995).
* El Sorbo (2001), met Javier Limón.
* Teatro Real (2002), met Diego El Cigala.
* Niño Josele (2003).
* Paz (2006).
* La venta del alma (2009).
* Española (2009).

Niño heeft een website en die kan je vinden op Niño Josele

Een voorbeeld van zijn muziek staat hierna:

Felpeyu

2011-11-20T00:55:00.000-08:00

Felpeyu is een groep uit Asturië en zij spelen volksmuziek.

De groep werd opgericht in 1991 in Salamanca. De stichtende leden, Medio en Ruma Barbero en de broers uit Galiciê Cástor en Félix Castro studeerden hier Schone Kunsten.

Hun eerste album kreeg de naam van de groep "Felpeyu" en het kwam op de markt in 1994. In 1993 leverden zij een bijdrage aan het compilatiealbum V Festival de Música Folk Galega (Edicións Discográficas Galegas.

In het begin werd hun muziek beïnvloed door invloeden uit Asturië en Galicië. Na het vertrek van de broers Castro bracht Felpeyu enkel nog muziek uit Asturië.

In 1997 kwam hun tweede album "Tierra" op de markt en kwam een van hun liedjes uit het eerste album op een verzamelalbum van Naciones Celtas.

In 2000 kwam dan een livealbum op de markt "Live Overseas" dat opgenomen werd in Ourense en in 2002 was er dan hun volgende albun "Yá!" dat uitgebracht op hun eigen label Tierra Discos.

Op 24 juni 2006 kreeg de groep een tragedie te verwerken, tijdens een rit van Asturië naar Catalonië kreeg de groep een zwaar verkeersongeluk.

In het ongeval stierven twee leden van de groep, Ígor Medio en Carlos Redondo terwijl de rest van de groep verwondingen van verschillende aard opliep.

Er volgde nu een lange periode van inactiviteit naar in de zomer van 2007 stonden zij terug op de het podium met enkele nieuwe leden, Dudu Puente op bas en zang en Moisés Suárez op gitaar.

In april 2008 kwam het album "Canteros" op de markt op hun eigen Tierra Discos label.

Er kwam ook een nieuw lid in de groep ter vervanging van de bassist Dudu Piente, Luis Senén Fernández.

Groepsleden:

Ruma Barbero
Xuan Nel Expósito
Lisardo Prieto
Fernando Oyágüez
Diego Pangua
Luis Senén Fernández

De groep heeft haar eigen website, Felpeyu en de site is beschikbaar in het Asturiaans, het Spaans en het Engels.

Een voorbeeldje van hun muziek kan je hierna vinden:

Huecco

2011-10-25T02:59:00.000-07:00

Iván Sevillano Pérez, de echte naam van Huecco is een Spaanse zanger en hij is geboren in Plasencia maar hij groeide op in Madrid (Aluche) en Leganés.

Hij is tevens een voormalig lid van de groep, Sugarless.

Voor zijn singel "Se acabaron las lágrimas" kreeg hij voor de opname van zijn videoclip steun van het Ministerie voor Gelijke Kansen voor zijn boodschap tegen het geweld tegen vrouwen.

Biografie

Na het verlaten van Sugarless bracht hij in 2006 een album uit met zijn eigen naam. Zijn tweede album kreeg de naam "Assalto" en dit album kwam op de markt in 2008.

De muziek van Huecco is een mengeling van een groot aantal stijlen, hij gebruikt invloeden uit de rock, rumba, pop, mambo, ska en hip hop.

De periode bij Sugarless

Met deze groep maakte Huecco drie albums: Asegúramelo, Más gas en Vértigo. Van dit laatste album werden er in Spanje 20.000 exemplaren verkocht. Met Sugarless trad hij ook in alle delen van Spanje op maar ook in Zuid-Amerika. Zij deden ook het voorprogramma voor de groep Slipknot.

Het eerste album als Huecco werd in de ganse Spaanstalige wereld uitgebracht maar ook in Brazilië, Portugal en de de Verenigde Staten. Het album bevat invloeden die hij had opgedaan in La Habana, México, Tijuana, Miami, Los Ángeles, San Francisco en São Paulo zonder zijn eigen Spaanse invloeden te vergeten.

Zijn tweede album werd opgenomen in Los Ángeles en de producer wasThomas Russo. Huecco liet zich hier vooral inspireren door de flamenco en het Franse chanson. Op dit album vinden we ook liedjes terug in het Portugees en het Frans.

Discografie

2006: Huecco
2008: Assalto
2011: Dame vida

De website van Huecco kan je vinden op Huecco. De site is in het Spaans, Duits, Frans en het Engels.

Anni B Sweet

2011-10-17T00:04:00.000-07:00

Anni B Sweet is de artiestennaam van de zangeres Ana López en zij is geboren in 1987 in Fuengirola. Anni B. Sweet schrijft haar liedjes principieel in het Engels (zij studeerde in het Engels)en haar stijl is zacht en melancholisch.

Anni llega componeerde haar eerste liedjes toen zij negen jaar was en zij begon toen ook op te treden in haar geboortestad.

Later verhuisde zij naar Madrid waar zij architectuur ging studeren en begon zij in 2008 met op te treden in kleine clubs.

Haar eerste demo nam zij op met Javier Doria en Brian Hunt, met dit album won zij de eerste prijs van het tijdschrift Mondo Sonoro.

Zij tekende een contract bij het onafhankelijke label Subterfuge Records en zij begon op te treden doorheen gans Spanje.

Op 28 april 2009 salió kwam dan haar eerste album "Start, Restart, Undo" op de markt. Op 10 december 2009 bracht zij een speciale versie uit van het album, hier stondhaar versie van "Take on me" van "A-ha" op. Dit lied werd in Spanje gebruikt tijdens een campagne van McDonalds.

Op 3 januari 2011 bracht zij haar volgende album in Frankrijk uit en op 12 januari begon zij met een tournee doorheen Europa.

Discografie

Start, Restart, Undo (2009)
Start, Restart, Undo (2009, extra versie)

Samenwerkingen

2 Monkeys (Nelue)
Poli (Zoé)
All of the moments (Nelue)
Save It For The Moonligh (Cesar&Parker)
Se dejaba llevar (Sidonie)

Hier website kan je vinden op Anni B Sweet

Een voorbeeld van haar muziek staat hierna:

Tip: Amaral, Hacia lo Salvaje

2011-10-05T06:11:00.000-07:00

Ik ga hier regelmatig een "Tip" geven van een artiest met zijn nieuw werk. Deze maal is het Amaral met "Hacia lo Salvaje".

Elbicho

2011-08-08T00:04:00.000-07:00

elbicho is een Spaanse groep uit de omgeving van Madrid. Hun muziekstijl is "flamenco fusión" en dat is een combinatie van rumbas, tango's en bulerías met invloeden uit de jazz, rock, Afrikaanse ritmes en muziek uit de Maghreb.

Biografía

Zes van de acht leden van de groep leerden mekaar kennen in september 2001 op de Muziekschool van Madrid die onder leiding stond van Guillermo McGill. Nauwelijks enkele weken later hadden zij hun eerste optredens in kleine zaaltjes en op de Madrileense straten.

In het begin werden zij vooral beïnvloed door de rock mziek uit de jaren zeventig (Pink Floyd, Led Zeppelin...) en door de flamenco (Camarón en Paco de Lucía). Hun muziek was een verder zetting van de Rock Andaluz. Volgens henzelf waren zij de groep Triana in een versie van de jaren negentig.

In 2003 brachten zij hun eerste album op de markt en dat kreeg de naam "elbicho". Aan dit album werkten een aantal muzikanten mee uit de jazz, flamenco en pop wereld zoals Carles Benavent, Jorge Pardo en Tomasito.

In 2005 kwam hun tweede album "elbicho II" uit.

Hun derde album kwam in 2007 en het kreeg de naam "elbicho VII", het kwam direct op de tweede plaats in de hitlijst.

Leden van de groep:

Miguel Campello (zang)
Víctor Iniesta (gitaar)
Carlos Tato (bas)
Toni Mangas (drums)
David Cobo Amores (percussie)
Juan Carlos Aracíl (fluit)
Pepe Andreu (trompet)
Mario Díaz Bermejo (toetsen)

Discografie

* elbicho (2003)
* elbicho II (2005)
* elbicho VII (2007)
* elbich8deimaginar (2009)
* elbicho tojunto / maketas 2000 - 2010 (2010)

De groep heeft een website op elbicho (enkel Spaans)

Amancio Prada

2011-06-27T00:33:00.000-07:00

Amancio Prada is geboren in Dehesas, Ponferrada in de autonome regio León op 3 februari 1949 en hij is een componist en zanger.

Hij is afgestudeerd in de sociologie aan de Sorbonne in Parijs waar hij ook nog afgestudeerd is in harmonie, compositie en gitaar.

Hij trad voor de eerste maal in Parijs op met Georges Brassens in december 1972.

Hij kreeg zijn eerste bekendheid in Frankrijk door zijn optredens op radio en televisie. Hij maakte er ook zijn eerste album "Vida e morte".

De wortels van zijn muziek liggen in de populaire muziek en dat is met eigen werk of met teksten van oude en nieuwe dichters zoals Rosalía de Castro, Federico García Lorca, Agustín García Calvo en Chicho Sánchez Ferlosio.

In zijn werk komen er dikwijls thema's aan bod uit Galicië en ze zijn gezongen in de plaatselijke taal die ook zijn eigen taal is. In het begin van zijn carrière was er tegen dit gebruik veel weerstand, een weerstand die vooral uit de plaatselijke krant "el Diario de León" kwam.

Discografie

Vida e morte (1974)
Rosalía de Castro (1975)
Caravel de caraveles (1976)
Lelia Doura (1977)
Cántico espiritual (1977)
Canciones de amor y celda (1979)
Canciones y soliloquios (1983)
De la mano del aire (1984)
Dulce vino de olvido (1985)
Sonetos del amor oscuro (1986)
Canta a Galicia (1986)
A dama e o cabaleiro (1987)
Navegando la noche (1988)
Trovadores, místicos y románticos (1991)
Cántico espiritual (1991)
Emboscados (1994)
Rosas a Rosalía (1997)
Tres poetas en el círculo (1998)
Cántico espiritual (1998)
De mar e terra (1999)
Escrito está (2001)
Canciones del alma (2002)
Sonetos y canciones de Federico García Lorca (2004)
Hasta otro día, Chicho (2005)
Rosalía siempre (2005)
Huellas de Salamanca (2005)
Zamora (2006)
Concierto de amor vivo (2007)
Vida de artista (canciones de Leo Ferré) (2007)
Coplas a la muerte de su padre. Jorge Manrique (2010)

Amancio Prada heeft ook een eigen website en die kan je vinden op Amancio. De site is in het Spaans en het Engels.

Burning

2011-05-02T00:55:00.000-07:00

Burning is een rock groep uit Madrid en zij werd opgericht in 1974 door José Casas (Pepe Risi, gitaar), Antonio Martín (Toño Martín, zang), Johnny Cifuentes (toeetsen) en Enrique Pérez (bas). Deze laatste verliet de groep op het einde van de jaren '70.

Alhoewel Burning zijn carrière in het Engels begon zijn ze later overgeschakeld naar het Spaans. De groep was een van de belangrijkste Spaanse rockgroepen tijdens de jaren '70 en '80. Dit was ook de periode waarin zij hun grootste roem behaalden.

Huidige samenstelling van de groep

Johnny Cifuentes - zang, toetsen, piano (sinds 1974)
Carlos Guardado - bas (sinds 1987)
Edu Pinilla - gitaar (sinds 1992)
Kacho Casal - drum (sinds 1997)

Discografie

Estoy ardiendo -I'm Burning (Single, 1974)
Like a shot (Single, 1975)
Madrid (1978)
El fin de la década (1979)
Bulevar (1980)
Atrapado en el amor (1981)
Noches de Rock & Roll (1984)
Hazme gritar (1985)
Cuchillo (1987)
Regalos para "mamá" (1989)
En directo (1991)
No mires atrás (1993)
Sin miedo a perder (1998)
Altura (2002)
Desnudo en el Joy (2008)

De groep heeft een website en die kan je vinden op Burning

Corquiéu

2011-04-25T00:16:00.000-07:00

Corquiéu is een folkgroep met Asturiaanse en Keltische invloeden in haar muziek. De groep werd opgericht in Ribadesella in 1998.

In de zomer van 1999 kregen zij meer bekendheid en hun repertoire bestond toen uit traditionele muziek aangevuld met drie eigen liedjes: la Muñeira de Llordón, la Danza de Tebrandi en Tararí que te vi.

Een beetje later kwam dan hun eerste optreden op het feest van San Miguel in El Cobaya. Ondertussen dachten zij aan hun eerste demo album waarop eigen liedjes moesten staan.

In 2000 was het dan zover, een garage diende als opnamestudio voor hun demo album. Twee van de liedjes die hier op stonden kwamen van een verzamelalbum dat de naam had van Xeneración Folk. Het was de eerste ervaring van de groep met het opnemen van een album.

In december 2001 bracht Corquiéu zijn eerste album, La Barquera, op de markt. Op het album stonden traditionele liedjes naast eigen werk. Er stonden 11 liedjes op waarvan er 5 gezongen waren. Dit album kan men ook nog experimenteel noemen omdat er een aantal stijlen door elkaar gebruikt waren.

Nadat hun eerste album op de markt was kreeg de groep snel meer bekendheid waardoor het aantal optredens snel steeg, een aantal van deze optredens was buiten Asturias. ook werkte de groep mee aan een aantal verzamel albums zoals Celtica volume 18, L'asturianu vive, la llucha sigue, Tonder Festival 2003 en 10 años d'independencia.

In 2005 kwam hun tweede album, Salia op de markt. Dit album volgde de lijn van hun eerste album en er kwam een fluitist bij in de groep, Xurde Fernández.

Tijdens de laatste jaren trad de groep vooral op, in Spanje, Frankrijk, Italië, België, Nederland, Luxemburg, Schotland, Denemarken, Hongarije en Tsjechië.

Samenstelling van de groep

Jorge Ibáñez: bouzouki
Blanca Sáenz de Miera: viool
Daniel Álvarez: dwarsfluit, low whistle
Gema García: zang
David Mateos: bodhran, percussie
Roberto Suárez: doedelzak, low whistle, zang
Pablo Valdés: gitaar, zang

Discografie

* La Barquera (L'Aguañaz, 2001)
* Salia (Tierra Discos, 2005)

Rosa León

2011-04-11T00:26:00.000-07:00

Rosa León is geboren in 4 september 1951 en zij is een Spaanse zangeres en politica.

Zij begon haar muzikale carrière in de jaren 70 als onderdeel van de groep Rosa y Jorge. Jorge was Jorge Krahe en zij hadden op hun repertoire liederen met een sociaal-politieke inslag.

Zij namen hun eerste single, Las cuatro y diez, op in 1972 en in 1973 maakte zij haar eerste solo album, De alguna manera. Hierop stonden verschillende liedjes van Luis Eduardo Aute en twee gedichten van Mario Benedetti.

Na het opnemen in 1978 van het album Tiempo, dat geen hoge verkoopcijfers kende kwam zij in 1983 met het album "Rosa se está buscando en el espejo" en hiermee kwam het succes terug.

De laatste jaren deed zij meer de productie voor andere artiesten zoals El Consorcio, María Dolores Pradera, Clara Montes...

Haar politieke loopbaan

Aangezien zij zich van jongs af aan bezig hield met de politiek werd zij in 1977 lid van de Spaanse Communistische partij. Later scheiden de wegen van Rosa León en de Communistische partij zich en zij werd lid van de PSOE, de Spaanse Socialistische Partij.

Tussen mei 2004 en september 2007 was zij gemeenteraadslid in Madrid voor deze laatste partij. Daarna werd zij medewerkster van het Ministerie van Cultuur.

In augustus 2008 werd zij tot directeur benoemd van het Cervantes Instituut in Casablanca. Momenteel is zij directrice van het Cervantes Instituut in Dublín.

Discografie

De alguna manera (1973)
Cuentopos (1974)
Al alba (1975)
Oído por ahí (1976)
Tiempo al tiempo (1978)
Rosa se esta buscando en el espejo (1983)
Canciones para niños (1983)
Cuenta conmigo (1984)
Amigas mías (1986)
Y si partimos todo a la mitad (1986)
Rosa León (1988)
Canciones para niños 2 (1988)
Paloma desesperada (1989)
Mujeres (1992)
¡Ay amor! (1992)
Los cochinitos (1995)
Canciones infantiles (2001)
Érase una vez (2006)

Een voorbeeld van haar muziek kan je hierna vinden:

Son de Sol

2011-04-04T00:12:00.000-07:00

Son de Sol is een Spaanse flamenco-pop groep van drie zusters, Sole, Esperanza en Lola uit Écija, Sevilla. Zij namen deel aan het Eurovisie Songfestival van 2005.

Zij hadden al enkele albums uitgebracht maar zij werden bekend door gans Spanje met hun deelname aan het Eurovisie Songfestival met het liedje Brujería. Hiermee kregen zij hun eerste gouden plaat.

In 2008 brachten zij dan hun vierde album, Directo a ti. Ook dit album werd nationaal verdeeld.

Discografie

* De fiesta por sevillanas (1999)
* Callejuela (2002)
* Brujería (2005)
* Directo a ti (2008)

De groep heeft geen website maar een voorbeeld van hun muziek kan je hierna vinden:

A Palo Seko

2011-03-28T01:04:00.000-07:00

A Palo Seko is een Spaanse rock groep uit Alcalá de Henares in de omgeving van Madrid.

De groep bestaat uit vijf leden en zij kregen hun bekendheid na het winnen van een gemeentelijke muziekwedstrijd in Alcalá de Henares in 1986. Een deel van de media aandacht die de groep kreeg kwam doordat de groep geen limieten erkende waaronder het naakt poseren in het tijdschrift Interviú.

In 1995 ontvingen zij een prijs als beste nieuwe groep.

Een van hun albums is een eerbetoon aan de groep met de medewerking van groepen uit Venezuela, Italië, Argentinië, Cuba en Spanje zoals Mago de Oz, Mojinos Escozíos, A.N.I.M.A.L., Natas, Barricada en Comando 9mm.

Onlangs gaven zij tijdens een nacht in Alcalá de Henares een reeks gratis concerten en dit evenement ging door in zes verschillende zalen.

Discografie

* Kaña burra del Henares (1994)
* ...y no pasa nada (1995)
* Pp Pinocho (1996)
* No todo el monte es orégano (1998)
* ¿Dónde está Wally? (1999)
* Por fin al fin el fin (2000)
* La paja en el ojo ajeno (2001)
* Lamekulos Sin Fronteras (2003)
* Si no te gusta lo ke hacemos... Jódete (2005)
* Haberlo hecho tú (2005)
* Live After Dis... co Homenje (2007)
* El disko rojo (2010)

Samenstelling van de groep

J.R: zang
Koke: bas
Pelos: gitaar
Richi: gitaar
Mimi: drum

De groep heeft een eigen website en die kan je vinden op A Palo Seko

Rosa Zaragoza

2011-03-21T00:05:00.000-07:00

Rosa Zaragoza is een Catalaanse zangeres en musicologe. Zij is gespecialiseerd in Sefardische en traditionele muziek uit het oude Spanje, zowel van Sefardische, Andalusische en christelijke oorsprong.

Haar muziek carrière begon in 1984 met een eerste album waarop na drie eeuwen verwaarlozing de unieke joods-Catalaanse muziek op verscheen.

Dit album bracht haar onder de internationale aandacht en er kwam een internationale tournee door Israel, de Verenigde Staten en Europa. Na deze tournee werkte zij verder aan de muziek van de drie oude Spaanse culturen, de joodse, de Moorse en de christelijke.

Zij benadrukte steeds het belang voor de recuperatie van deze oude mediterrane muziek en cultuur.

Zij trad op op festivals met mediterrane muziek, met wereld muziek en met sacrale muziek in Europa, Het nabije oosten, Noord-Afrika enz....

Discografie

* 1984 Canciones sefardís
* 1986 Canciones de bodas de los judíos catalanes
* 1987 Canciones de cuna del Mediterráneo
* 1989 Les nenes bones van al cel, les dolentes a tot arreu
* 1990 Galaneta mà. Canciones de falda, para cantar con el niño en el regazo.
* 1992 Canciones de judíos, cristianos y musulmanes
* 1994 El espíritu de Al-Andalus
* 1997 Delicias zíngaras
* 1998 Mujeres del 36
* 2000 Erótica Mística
* 2003 Matria. Canciones de Sefarad, Al'Andalus y Cataluña
* 2005 Nacer, Renacer
* 2006 Per al meu amic... Serrat.
* 2007 Terra de jueus
* 2008 La danza del alma
* 2007 Terra de jueus

Zij heeft een eigen website en die kan je vinden op Rosa Zaragoza.

Een voorbeeld van haar muziek kan je hierna vinden:

Ginesa Ortega

2011-03-14T02:05:00.000-07:00

Ginesa Ortega Cortés beter bekend als Ginesa Ortega is geboren in 1967 in Metz, Frankrijk. Zij is een Spaanse flamenco zangeres.

Alhoewel zij in Frankrijk geboren is is deze zangeres van oorsprong van zigeuner afkomst en woonde zij al vanaf enkele maanden oud in Cornellá de Llobregat (Barcelona).

Vanaf haar twaalf jaar zingt zij al met veel vuur de flamenco. Artistiek is zij gevormd in Catalonië en zij genoot er een klassieke opleiding. Maar zij heeft ook een grote interesse in jazz en zij stond dus aan de wieg van de flamenco-fusion groep Iberia.

Zij werkte samen met het Orquesta del Teatre Lliure, met de theater groep La Fura dels Baus en met Joan Manuel Serrat. Met deze laatste werkte zij in 1998 samen tijdens de opname van het lied Los macarras de la moral op het albun Sombras de la China.

Later bracht Ginesa een hommage aan Serrat op haar album Por los espejos del agua uit 2002 met haar versie van het lied van Serrat Aquellas pequeñas cosas. Later zong zij nog in het Catalaans Temps de pluja dat uitkwam op het verzamelalbum Per al meu amic Serrat uit 2007.

Discografie:

* Siento (1997).
* Oscuriá (1999).
* Por los espejos del agua (2002).
* Flamenca (2006).

Een voorbeeld van haar muziek kan je hierna vinden:

Lurte

2011-03-07T00:09:00.000-08:00

Lurte, lawine in het Aragonees, is een folk-metal groep uit Aragón. Hun muziek is gebaseerd op het gebruik van de traditionele blaasinstrumenten uit Aragón gecombineerd met een stevige percussie.

De ritmes, de kracht en de geest van hun muziek roepen de veldslagen uit de elfde tot de veertiende eeuw op die huurlingen in dienst van de koning van Aragón uitvochten.

De groep heeft een eigen website en die kan je vinden op Lurte. De site is in het Spaans, het Aragonees, het Engels en het Frans.

Fon Román

2011-02-14T20:59:00.000-08:00

Fon Román is een Spaanse zanger/gitarist die zijn muzikale carrière begon bij de nu verdwenen groep "Los Piratas". Deze groep bestond uit Iván Ferreiro, Paco Serén, Pablo Álvarez en Hall 9000.

Hij heeft verder voor de radio en televisie gewerkt als componist van de programma jingles.

Na de stopzetting van de groep vormde hij een duo met Suso Saiz die de producer van de groep was.

Zij brachten minimalistische en experimentele muziek en deze samenwerking kreeg de naam "Trash of dreams".

Veel later bracht hij zijn eerste solowerk uit, "Silencio cómodo en un jardín descuidado". Dat was een album met 11 songs.

Fon heeft een eigen website en die kan je vinden op Fon Román

Een voorbeeld van zijn muziek kan je hierna vinden:

Pepe de Lucia

2011-02-07T00:55:00.000-08:00

Pepe de Lucía is de artiestennaam van José Sánchez Gomes is een flamenco zanger en producer. Hij is geboren in Algeciras in 1945. Zijn tweede naam, Gomesm komt van zijn Portugese moeder Lucía Gomes.

Samen met zijn broer, de gitarist Paco de Lucía, begon hij zijn professionele carrière als Pepe de Algeciras. Samen vormden zij de groep Los Chiquitos de Algeciras die een goed resultaat behaalden op het Concurso Internacional van Jerez de la Frontera in 1962.

Hij vergezelde zijn broer Paco als zanger tijdens diens nationale en internationale doorbraak maar hij heeft ook gewerkt met andere grootheden uit de flamenco zoals José Greco. Verder schreef hij teksten voor Camarón de la Isla, Remedios Amaya en Alejandro Sanz.

Hij werkte tevens aan de scenario's voor de verschillende gezelschappen van Antonio Gades.

Hij kreeg de Prijs voor het Beste Flamenco Album op de Grammy Latino in 2003 pvoor zijn album "El corazón de mi gente".

Hij is ook de vader van de Spaanse zangeres Malú.

Gisela

2011-01-31T04:12:00.000-08:00

Gisela Lladó Cánovas, is beter bekend onder de naam Gisela en zij is geboren op 1 januari 1979 in Barcelona. Zij is een Spaanse popzangeres.

Zij kreeg haar bekendheid door haar deelname aan de eerste reeks van Operación Triunfo waarin zij achtste eindigde. Voor deze talentenjacht studeerde zij journalistiek aan de universiteit van Barcelona.

Haar eerste album was "Parte De Mí" en dat kwam op de markt in Spanje in 2002, hiervan werden 200.000 exemplaren verkocht. Met "Este Amor Es Tuyo", won zij in 2003 het Viña del Mar International Song Festival en zij kreeg hier ook de prijs voor de beste stem op dat festival. In datzelfde jaar zong zij op het Eurovision Songfestival in Tallinn met haar vriendin Rosa López.

Uit haar tweede album in 2003, "Más Allá" kwamen vijf singles, waaronder Más Allá. Ook nog in 2003, werd haar versie van het Irene Cara's liedje "What a Feeling" gebruikt in een reclamecampagne in Groot-Brittannië.

Haar derde album, "Ni te lo imaginas", kwam uit in 2006. Van dit album kwamen vier singles en hiervan waren de eerste en het derde Gisela's meest succesvolle tot hiertoe. De eerste single was "Turu-Turu", een pop ballade en daarna kwam "Mágica La Notte".

Door dit succes kwam er een speciale editie van het albun uit waarop twee nieuwe liedjes stonden.

Haar acteerwerk kwam er met de soundtracks van de Disney films Peter Pan (2002), Beauty and the Beast (2003) en Enchanted (2007) die zij omzette naar het Spaans.

Discografie

Studio albums

* 2002: Parte de mí
* 2003: Más allá
* 2006: Ni te lo imaginas
* 2010: Vivir la Navidad

Speciale edities

* 2003 - Parte de mí
* 2007 - Ni te lo imaginas

Zij heeft een website en die kan je vinden op Gisela

Juan Antonio Valderrama

2011-01-24T00:19:00.000-08:00

Juan Antonio Valderrama Abril is een Spaanse zanger die bekend is onder de naam Valderrama. Hij is geboren in Madrid op 24 juni 1972.

Hij is de zoon van Juanito Valderrama en Dolores Abril.

Naast tal van andere artiesten werkte hij samen met de zangeres Clara Montes.

Discografie

* 2002: La memoria del agua, met Joaquín Sabina, Ana Belén en Vicente Amigo.
* 2004: Alfileres, met Rubén Levaniegos.
* 2006: Ilusión, met Rubén Levaniegos.

Hij heeft een website en die kan je vinden op Juan Valderrama

Een voorbeeld van zijn kan je hierna vinden:

Melody

2011-01-17T00:05:00.000-08:00

Melodía Ruiz Gutiérrez is beter bekend onder de naam Melody. Zij is geboren op 18 oktober 1990 in Dos Hermanas, Sevilla. Zij is een Spaanse pop zangeres met flamenco invloeden.

In 2001 kwam haar eerste album op de markt, "De pata negra". Zij behaalde hiermee al direct een dubbel platina album in Spanje en in de Verenigde Staten.

Haar eerste singel "El baile del gorila" werd de zomerhit en hij bereikte de eerste plaats in Spanje en Argentinë en de tweede plaats in de Verenigde Staten.

Biografie

Zij werd geboren in een familie die zeer verbonden was met de muziek, haar vader, samen met andere familieleden speelde in de groep Los Kiyos.

Vanaf jonge leeftijd was Melody geïnteresseerd in de flamenco muziek en dans.

Haar eerste album "De Pata Negra" kwam op de markt in 2001 en het resulteerde in tournees in Spanje, Latijns-Amerika en in de Verenigde Staten. Zij werkte samen met andere artiesten zoals Andy y Lucas en zij bereikte een bekendheid op jonge leeftijd.

Na "De pata negra" volgden nog de albums "Muévete" in 2002, "T.Q.M." in 2003 en "Melodía" in 2004 met de maxisingle "La novia es chiquitita".

In 2003 werkte zij mee aan de Disney DVD "Ellas y la Magia" en zij zong het liedje van Hercules, "Canción de Meg".

In 2008 kwam dan haar vijfde album op de markt, "Los buenos días".

Discografie

* 2001: De pata negra
* 2002: Muevete
* 2003: T.Q.M.
* 2004: Melodía
* 2008: Los buenos días
* 2011: er komt een nieuw album op de markt

Er is een website over Melody en dat kan je vinden op Melody

Calle Paris

2011-01-10T00:35:00.000-08:00

Calle París is een duo dat gevormd werd door Patricia en haar broer Paul.

Zij zijn woonachtig in Madrid. Half Frans en half Spaans zijn zij reeds vanaf jonge leeftijd bezig met componeren, schrijven en muziek maken. Zij deden deze activiteiten wel apart.

Dit apart werken duurde tot zij naar de universiteit gingen om er audiovisuele communicatie te studeren en zij samen verschillende kort films moesten maken.

In het begin van 2004 besloten zij om ook samen muziek te gaan maken.

Enkele maanden later kreeg Patricia een zwaar auto ongeluk en dat veranderde hun leven, op dat moment besloten zij om alles op de muziek te gaan zetten.

Even later hadden zij 40 songs voor piano/gitaar en zang. Na een jaar en een half van onderhandelen en afwachten kregen zij de kans om hun eerste album op te nemen.

Zij werden bekend met het liedje "Te Esperaré" dat op het einde van 2008 te horen was op alle belangrijke radiostations van het land. Dit liedje kwam van hun debuuit album "Palabras Secretas" dat uitkwam op 2 december 2008.

Discografie

* 2008: Palabras Secretas

Singles

* 2008: Te Esperaré
* 2009: Tú, Sólo Tú
* 2009: Tienes que hacerlo por ti

De groep heeft een website en die kan je vinden Calle Paris

Xosé Manuel Budiño

2011-01-02T23:32:00.000-08:00

Xosé Manuel Budiño is een doedelzakspeler uit Galicië en hij is geboren in Moaña.

In het begin van de jaren 80 volgde hij les aan de school voor doedelzakspelers "Semente Nova" in zijn geboorteplaats Moaña.

Hij maakte deel uit van de groep "Xarabal" en in 1991 richtte hij de groep "Fol de Niu" op. Later werkte hij mee met Altan (Ierland), Capercaillie (Nacela), Oskorri (Baskenland), ... en met artiesten zoals Kepa Junkera en Uxía Senlle.

In 1996 presenteerde hij zijn eerste soloalbum, Paralaia. Op dit album werkte hij samen met Leandro Deltell (drum, percussie), Ene Hernández (bas), Pedro Pascual (bouzouki, mandoline), Xavier Díaz (accordeon) en Pablo Alonso (basklarinet).

Discografie

* 1997 - Paralaia
* 2000 - Arredor
* 2004 - Zume de Terra
* 2007 - Home (met de medewerking van Xoel López, Kepa Junkera, Mercedes Peón, Jorge Pardo en Jacky Molard)
* 2010 - Volta

Hij heeft een website en die kan je vinden op Xosé Manuel Budiño

Love of Lesbian

2010-12-27T00:07:00.000-08:00

Love of Lesbian is een Spaanse indie pop rock groep die haar oorsprong heeft in 1997 in Barcelona

In het begin hebben zij drie albums in het Engels opgenomen maar hun drie volgende albums zijn in het Spaans opgenomen. Santi Balmes, de leíder van de groep zegt nu dat de drie Engelstalige albums een vergissing waren. Een belangrijk moment in hun carrière was hun optreden als voorprogramma voor The Cure tijdens de Dream Tour 2000.

De groep is een van de bekendste Spaanse groepen in dit genre, zeker na hun vierde album "Maniobras de escapismo" dat uitkwam in 2005. Op dit album hebben zij de Engelse teksten vervagen door Spaanse teksten.

De Catalaanse Televisie, met de steun van El Terrat, koos de groep om de muziek te maken voor het programma Tertulia divertida Divendres.

In maart 2009 kwam hun nieuwe album uit, "1999 (o cómo generar incendios de nieve con una lupa enfocando la luna)", dat tijdens de eerste week op nummer 33 van de Spaanse hitlijst kwam.

In 2010 kregen zij de erkenning van het tijdschrift Rolling Stone dat de groep verkoos tot Groep van het Jaar en van de Tournee van het Jaar.

Leden van de groep

Santi Balmes
Julián Saldarriaga
Jordi Roig
Joan Ramon Planell
Oriol Bonet

Discografie

Microscopic Movies (1999)
* Is It Fiction? (2002)
* Ungravity (2003)
* Maniobras de escapismo (2005)
* Cuentos chinos para niños del Japón (2007)
* 1999 (o cómo generar incendios de nieve con una lupa enfocando a la luna) (2009)
* Maniobras en Japón (2010)

De groep heeft een website op MySpace Love of Lesbian

Chano Domínguez

2010-12-20T00:03:00.000-08:00

Chano Domínguez is een Spaanse jazz pianist en hij is geboren op 29 maart 1960 in Cádiz.

Zijn eerste contact met de muziek kwam er door zijn vader die een grote fan was van de flamenco. Op het einde van de jaren 70 vormde hij de groep Cai en op hun repertoire stond symfonische rock en fusie jazz.

Tijden de jaren 80 speelde hij eerst met de groep Hixcadix en later solo in kleine lokaaltjes en evolueerde hij langzamerhand in de richting van de jazz.

Chano is momenteel de musicus die een grote faam heeft door zijn combinatie van flamenco en jazz.

Zijn eerste opnames als flamenco jazz pianist werden opgenomen op het Nadrikeens label Nuba Records. Later nam hij talloze album op met andere muzikanten en zangers in Spanje en tal van andere landen.

Hij was de enige Spaanse muzikant die meewerkte aan de film van Fernando Trueba, Calle 54 die gewijd was aan de jazz latino.

Discografie

Solowerk

* Chano, 1992.
* Hecho a mano (met Tomatito), 1995.
* En directo, live opgenomen in het Café Central in Madrid, 1997.
* BSO Siempre hay un camino a la derecha, 1997.
* Imán (met Enrique Morente), 1999.
* Sí, 2001.
* Mira como viene, 2003.
* Oye como viene, 2003.
* 1993-2003, 2004.
* Con alma (met George Mraz en Jeff Ballard), 2005.
* Flamenco Jazz, 2005.
* Acoplados (met Martirio), 2006.
* New Flamenco Sound, 2006.
* Acércate más, 2006
* Quartier Latin (met Paquito D'Rivera), 2009

Samenwerking

* Más allá de nuestras mentes diminutas, met Cai, 1978.
* Noche abierta, met Cai, 1979.
* Canción de Primavera, met Cai, 1980.
* La Guinda, met La Guinda, 1985.
* Hiscádix, met Hiscádix, 1987.
* Memorias, met Tito Alcedo, 1988.
* Daquí Pallá, met Decoy, 1991.
* Veneno Para el Corazón, Ana Belén, 1991.
* 10 de Paco,werk van Paco de lucia met Jorge Pardo en Tino di Geraldo, 1994.
* Flamenco lo serás tú (Tino di Geraldo).
* La noche (Presuntos Implicados), 1995
* Coplas de madrugá (con Martirio), 1996.
* Sol Mestizo (Markus Stockhausen).
* Algo pa nosotros (La Barbería del Sur).
* Otoño (Javier Paxariño en Hozan Yamamoto) 1998.
* Los sueños y el tiempo (Guillermo McGill).
* Tú no sospechas, met Marta Valdés, 2000.
* Calle 54, uit de film van Fernando Trueba, 2001.
* Pa' mi genio, met Carmen París, 2002
* Cuentos del mundo, (Constantino Romero en Marina Albero), 2005.

Hij heeft een eigen website en die kan je vinden op Chano Domínguez

Een voorbeeld van zijn muziek staat hierna:

Maria del Mar Bonet

2010-12-13T00:01:00.000-08:00

Maria del Mar Bonet i Verdaguer is geboren op Palma de Mallorca op 27 april 1947 en zij is een zangeres waarvan het repertoire grotendeels in het Catalaans is. Zij is tevens de zuster van de zanger Joan Ramon Bonet.

Zij studeerde keramiek op de school voor kunsten en ambachten maar uiteindelijk koos zij voor een carrière in de muziek. Zij kwam in Barcelona aan in 1967 waar zij ging zingen bij Els Setze Jutges en zij maakte deel uit van de beweging voor la Nova Cançó.

Vanaf tooen nam zij folk albums op in het Catalaans. Bovendien gaf zij een aantal concerten in gans Europa maar ook in de Verenigde Staten, Japan en Latijns-Amerika. Zij hield zich ook bezig met het onderzoek naar verschillende nieuwe muziekvormen.

Tussen haar eerste werken vinden wij opnames van "Què volen aquesta gent?", haar meest gecontesteerde lied en haar versie van "L'àguila negra". Het origineel werd vertolkt door de Franse zangeres Barbara.

In 1974 vertolkte zij een aantal gedichten van Bartomeu Rosselló-Pòrcel en zij maakte er een album van. Hiervoor kreeg zij de medewerking van de muzikant Hilario Camacho en van Joan Miró voor het maken van de hoes.

In 1993 maakte zij een album met werk van Mikis Theodorakis, de teksten werden hiervoor vertaald naar het Catalaans.

In 2007 kreeg zij de "La Medalla de Honor" van het Catalaans parlement voor haar ganse werk.

Tijdens haar ganse loopbaan werkte zij samen met tal van andere artiesten zoals Lluís Llach, Ovidi Montllor, Milton Nascimento, Nacho Duato, Manolo García, Martirio, Georges Moustaki, Amancio Prada, Dulce Pontes, Maria Farantouri, Milva, Quilapayún en Haris Alexiou.

Discografie

* Maria del Mar Bonet (1969)
* Maria del Mar Bonet (1971)
* Maria del Mar Bonet (1974)
* A l'Olympia (1975) (Live uit de Olympia in Paríjs)
* Cançons de festa (1976)
* Alenar (1977)
* Saba de terrer (1979)
* Quico-Maria del Mar (met Francesc Pi de la Serra) (1979)
* Sempre (1981)
* L'àguila negra (1981)
* Jardí tancat (1981)
* Breviari d'amor (1982)
* Cançons de la nostra mediterrània (Al Tall) (1982)
* Anells d'aigua (1985)
* Gavines i dragons (1987)
* Ben a prop (1989)
* Bon viatge faci la cadernera (1990)
* Coreografies (1990)
* El·las (1993)
* Salmaia (1995)
* Primeres cançons (1997)
* El cor del temps (1997)
* Cavall de foc (1999)
* Raixa (2001)
* Cants d'Abelone (met Rafael Subirachs) (2001)
* Collita pròpia (2003)
* Amic, amat (2004)
* Terra Secreta (2007)
* Bellver (2010)

Een voorbeeld van haar muziek kan je hierna vinden:

Estrago

2010-12-06T00:08:00.000-08:00

De groep werd op het einde van 1998 in Pamplona opgericht maar de groep kreeg haar huidige naam in februari 2004, voordien, gedurende vijf jaar, was de groep bekend als Samsara en enkele maanden was de naam Samady.

Het duurde een jaar en een half voordat zij enkele liedjes opnamen en die CD werd in 2000 op straat verkocht. Het was een redelijk succes. Deze CD kreeg de naam "Reventar o morir" en er stonden zes liedjes op.

Door deze CD vonden zij een producer/manager (Radikal Producciones Musicales) en dat was een grote hulp voor hun muzikaal project. Zij waren in staat om in 2002 hun tweede album op de markt te brengen en dat album kreeg de naam "Desorden". Op dit album stonden liedjes zoals "Marihuana" voor de legalisatie van marihuana en Humillada", tegen het geweld op vrouwen.

Het was toen de er problemen optraden met de naam van de groep, de naam bleek al geregistreerd te zijn en men moest op zoek naar een nieuwe naam. Een alternatief voor de groep was Samady maar daar was de platenmaatschappij niet gelukkig mee, zij wilden een naam met meer impact. Uiteindelijk koos men dan voor Estrago en onder deze naam namen zij in mei 2004 hun derde album op, "Cabeza loca".

Na hun promotie tournee voor "Cabeza Loca" doorheen gans Spanje begonnen zij met de opname van hun vierde album en het tweede als Estrago, het kreeg de titel "Hadas y Princesas". In dit album was een grote invloed van de rock muziek met uitzondering van het lied "Hada" dat speciaal voor de groep geschreven was door Aurora Beltrán.

De groep nam deel aan een groot aantal wedstrijden in de provincie waarop zij altijd goede uitslagen behaalden. In een van die wedstrijden behaalde de gitarist van de groep, Imanol Armendáriz de eerste prijs.

Leden van de groep

Miguel Aulló "Miki" - zang
Iñaki Lasheras - gitaar en zang
Felix Galarreta - drum
Iñaki Ororbia - bas
Imanol Armendáriz - gitaar en zang

Discografie

* 2000: Reventar O Morir. (als Samsara)
* 2002: Desorden. (als Samsara)
* 2004: Cabeza Loca.
* 2005: Hadas Y Princesas.
* 2008: Siete Notas... Mil Historias.

Cristina Pato

2010-11-29T00:19:00.000-08:00

Cristina Pato is een doedelzakspeelster en pianiste uit Galicië, zij is geboren in 1980. Ze bracht haar eerste album, Tolemia, uit toen zij 18 jaar was. Met dit album was zij de eerste vrouwelijke doedelzakspeelster in Galicië die een eigen album uitbracht.

Later kwamen er nog twee solo albums uit, Xilento (2001) en The Galician Connection (2010). Zij werkte mee met tal van internationale artiesten zoals: The Chieftains, Chicago Symphony Orchestra, Hevia, Yo-Yo Ma, Silk Road Ensemble, Osvaldo Golijov en la Orquesta Sinfonica van Tenerife.

Naast haar drie eigen albums is zij als gaste te horen op meer dan twintig andere albums.

Zij heeft over de ganse wereld meer dan 400 concerten gegeven en die waren in Spanje, India, Portugal, Groot-Brittannië (Celtic Connections, Glasgow), Frankrijk, Italië (Etnofestival, San Marino), Duitsland (Ibero-Amerikanisches Institut, Berlíjn), Mexico (Palacio de Bellas Artes) en de Verenigde Staten (Carnegie Hall, Lincoln Center en het Metropolitan Museum). Veel van deze concerten werden uitgezonden op televisiestations zoals BBC, TVG, PBS en TVE.

Zij werkte mee aan het album, Songs of Joy and Peace uit 2008 van de cellist Yo Yo Ma. Als lid van het Silk Road Ensemble van Yo-Yo Ma heeft Cristina gespeeld in Carnegie Hall, in het Harman Center en in het Lincoln Center (PBS Live From Lincoln Center Series).

Discografie

Studio albums:

* 1999: Tolemia
* 2001: Xilento
* 2010: The Galician Connection

Gast muzikante:

* Songs of Joy and Peace, van Yo-Yo Ma (2009)
* Off the Map, met het Silk Road Ensemble (2009)

Cristina heeft een eigen website en die kan je vinden op Cristina Pato

Enkele voorbeelden van haar muziek kan je hierna vinden:

Chenoa

2010-11-22T00:01:00.000-08:00

María Laura Corradini Falomir is beter bekend onder haar artiestennaam Chenoa en zij is geboren op 25 juni 1975 in Mar del Plata, Argentinië. Zij is nu een genaturaliseerde Spaanse pop zangeres. Haar bekendheid begon door haar deelname aan het televisie programma 'Operación Triunfo'. In 2002 werd zij de winnares van het programma 'Eurobest' met het liedje "It's raining men".

Chenoa werd geboren in Mar del Plata, Argentinië en zij woonde daar tot haar acht jaar toen het gezijn emigreerde naar Mallorca. In haar jeugd waren haar grote voorbeelden Quincy Jones, Earth Wind & Fire en Serú Girán.

Haar artiestennaam komt van de sioux indianen en hij betekend in hun taal "Witte Duif". Vanaf haar 12 jaar is zij begonnen met zingen samen met haar ouders en vanaf haar 16 jaar was zij een professionele zangeres die 's nachts optrad in de hotels.

Iets later vormde zij de groep Quo Vadis maar zij hadden niet veel succes maar later kwam er de groep Koan Fussion waarmee zij optrad in de bars van Mallorca. Op het repertoire stonden vooral nummers die geïnspireerd waren door de jazz en de rhythm & blues.

Later werd zij solo zangeres in het Casino van Mallorca.

Haar carrière

In 2002 na haar deelname aan Operación Triunfo, waarin zij vierde werd, kwam haar eerste album uit en het kreeg de titel "Chenoa" en zij kreeg hier vier platina platen voor.

Enkele maanden na haar debuut album bracht zij een volgend album uit, "Mis Canciones Favoritas", een intiem album dat tijdens de eerste week na het uitkomen al goud behaalde.

In oktober 2003 kwam het derde album uit "Soy mujer" en het kwam in de hitlijst binnen op nummer 1. Nadien ging zij op tournee waarin zij 87 concerten gaf die een half miljoen bezoekers trok.

N a een korte rustperiode waarin zij nieuwe liedjes voor haar volgende album schreef "Nada es igual" en dat werd haar meest persoonlijke album tot dan toe. Na een promotie tournee behaalde zij terug een platina plaat.

Van deze tournee werd er tijdens het optreden in het Coliseo Balear voor meer dan 10.000 toeschouwers een DVD gemaakt. Deze DVD kwam uit in december 2006.

In 2007 kwam "Absurda Cenicienta" uit, haar eerste album dat zij volledig zelf schreef. Het album kreeg een gouden plaat. Ook na dit album kwam er een tournee en die bracht haar terug naar Zuid-Amerika. Het album stond op nummer 1 in 6 verschillende landen

In januari 2009 ging Chenoa naar Miami pom er het album "Desafiando la gravedad" te maken. Op dit album stond een duet met Gloria Trevi. Enkele uren na het uitkomen van het album stond het al op nummer 1.

Op het einde van 2009 bracht Chenoa een duet uit met de zanger David de María en dat kreeg de titel "Que yo no quiero problemas".

Discografie

* Chenoa (2002)
* Mis Canciones Favoritas (2002)
* Soy mujer (2003)
* Nada es igual (2006)
* Absurda Cenicienta (2007)
* Desafiando la gravedad (2009)

Chenoa heeft een website is die kan je vinden op Chenoa.

Een voorbeeld van haar muziek staat hierna

Carmen Paris

2010-11-15T00:01:00.000-08:00

Carmen París (is geboren in 1966 in de Spaanse stad Tarragona maar zij groeide op in Utebo, een gemeente dicht bij Zaragoza. Zij is zangeres en componiste.

Haar muziek stijl is zeer persoonlijk, het is een mengeling van ritmes en stijlen waardoor het moeilijk is om haar in een hokje te duwen. We vinden de typische muziek uit Aragon, de jota, terug in haar muziek maar ook de flamenco en de jazz.

Vanaf jeugdige leeftijd was het duidelijk dat zij een een muzikaal talent had. In het midden van de jaren 90 deed zij me aan het moderne cabaret "Carmen Lanuit" dat geschreven was door Alfonso Plou. De optredens gingen door in de beroemde zaal Moroco in Madrid.

Carmen studeerde zang, piano, gitaar, cello, harmoníe en muziektheorie aan het conservatorium van Zaragoza, studies die zij combineerde met een studie Engels.

Gelijktijdig trad zij al op met de groep, Jamaica, een groep met een blues repertoire maar in hart en in haar hoofd was Carmen al bezijg met haar eigen project, het vertolken van de jota.

Daarom omringde zij zich met jazz en flamenco muzikanten zoals Chano Domínguez, Guillermo McGuill en Javier Colina. Met hen maakte zij de originele versie, een demo van ‘Pa´ mi genio’, een demo die de poort opende voor een platencontract.

In 2002 maakte zij dan haar eerste album, "Pa' mi genio". Zij verkocht hier 40.000 exemplaren van en zij kreeg de prijs voor het Beste Album van de Traditionele Muziek - Mejor Álbum de Música Tradicional in 2003.

In 2005 kwam dan het tweede album "Jotera lo serás tú". Dit was traditionele Jota muziek met invloeden uit Zuid-Amerika maar met Arabische, mediterrane en Andalusische invloeden.

Javier Ruibal, Eliseo Parra, Mercedes Ferrer, Juan Manuel Cañizares, Jorge Pardo en Diego del Morao werkten mee aan dit album.

In 2008 kwam dan InCubando uit. Carmen schreef de de liedjes in Havana, Cuba, toen zij hier 4 maanden verbleef. Het album werd wel opgenomen in Madrid.

Naast de gewone muzikale invloeden kwam er nu ee sterke Cubaanse invloed bij.

Op InCubando kreeg zij de medewerking van Ludmila Mercerón, Santiago Auserón en Haydeé Milanés.

Discografie:

* 2002 - Pa' mi genio
* 2005 - Jotera lo serás tú
* 2008 - InCubando

Zij heeft een eigen website en die kan je vinden op Carmen Paris

Een voorbeeld van haar muziek kan je hierna vinden

Saurom

2010-11-08T00:09:00.000-08:00

Saurom, die vroeger Saurom Lamderth noemde is een Spaanse folk metal groep. Zij noemen hun muziekstijl "minstreel metal" en dat is een mengeling van metal, folk en keltische muziek aangevuld met teksten die uit de literatuur komen, voornamelijk uit de legendes en sagen.

Saurom Lamderth begon in San Fernando, provincie Cádiz in 1996 met leden die afkomstig waren uit andere groepen. De stichters waren Narci Lara, José Luis Godoy en Antonio Ruiz. Zij maakten tussen september en december 1996 hun eerste demo en die kreeg de titel "La cripta del duende".

Veel later maakten zij drie andere demo's, "Regreso a las Tierras Medias", "Legado de juglares" en "Orígenes".

In september 2000 verlaat Godoy de groep en hij wordt vervangen door Raúl Rueda. Op dat moment komt ook José A. Gil bij de groep en hij neemt de bas voor zijn rekening.

Met deze samenstelling maken zij in 2001 hun eerste album, het kreeg de naam "El guardián de las melodías perdidas". Dit album opent de deuren van de nationale muziek scene en zij gaan op tour doorheen gans Spanje.

Aan hun tweede album werken zij twee jaar en dan is het klaar, het is ineens een dubbelalbum geworden en het kreeg de titel "Sombras del Este". Het is gebaseerd op het eerste deel van het boek van J. R. R. Tolkien, "Lord of the Rings".

In het begin van 2003 kreeg de doedelzakspeler en zanger Narci Lara keelproblemen en hij moest stoppen met zingen, Na een korte periode kwam Miguel Ángel Franco (zang) en José Antonio Gallardo (bas) bij de groep.

Zij besloten om een oud lied terug op te nemen om het nieuwe geluid met de nieuwe zanger uit te proberen. Het gekozen lied was "Las Minas de Moria" uit het album "Sombras del Este".

Het resultaat is onverwacht, soms horen we trash metal maar dan volgen er delen die meer elektronisch zijn of andere stukken die opgenomen werden met oude instrumenten zoals violen en fluiten. Zij besluiten om geen duidelijke richting te trekken maar zij gaan de invloeden gebruiken die hen op dat moment het beste passen.

Dan komt hun volgende album uit, "Legado de juglares" en hij kreeg dezelfde naam als een van hun vorige demo's. Na het uitkomen van het album gaan zij op tournee die de naam "Historias del Juglar Tour" meekreeg. Het was een totaal spektakel met goochelaars, acrobaten, vuurwerk enz. Het is op dit moment dat in het midden van de tournee Sophia, de violiste de groep om persoonlijke redenen verlaat. Zij zal vervangen worden door Santiago Carrasco op de toetsen.

Na de tournee beginnen zij te werken aan het volgende album, "JuglarMetal". Dit album komt uit 20 februari 2006. Op dit moment beslist de groep om de naam in te korten tot Saurom.

In 2008 komt het volgende album uit, "Once romances desde al-Ándalus", het heeft een hader geluid dan voordien. Dit album heeft zijn oorsprong in de Andalusische literatuur en cultuur in zijn puurste vorm.

Op hun zesde album "Maryam" komt de Passie van Christus en het lijden van zijn moeder Maria aan bod.

Leden van de groep

* Miguel Ángel Franco Migue: zang
* Antonio Ruiz Donovan: drum
* Raúl Rueda Raulito: gitaar
* José A. Gallardo Josele: bas
* Santiago L. Carrasco Santi: toetsen
* Narci Lara Márquez Narci: gitaar, doedelzak en fluit

Discografie

Demo's

* La cripta del duende (1996)
* Regreso a las tierras medias (1997)
* Legado de juglares (1999)
* Orígenes (2000)

Albums

* El guardián de las melodías perdidas (2001)
* Sombras del Este (2003)
* Legado de juglares (2005)
* JuglarMetal (2006)
* Once romances desde al-Ándalus (2008)
* Romances from al-Ándalus (2008)
* Maryam (2010)

De groep heeft een website die je kan vinden op Saurom

Fangoria

2010-11-01T00:23:00.000-07:00

Fangoria is een electro-pop band en hij is het geesteskind van Alaska en Nacho Canut. Tot op heden verkocht de groep meer dan 1.200.000 CDs.

In 1977 vormde Alaska met Nacho Canut en Carlos Berlanga de groep Alaska y los Pegamoides. In 1982 veranderden zij de naam van de groep in Alaska y Dinarama.

In 1989 verliet Carlos Berlanga de groep en de groep veranderde opnieuw van naam, het werd Fangoria naar een Amerikaans horror film magazine.

Zij hadden hun fascinatie voor Amerikaanse z-movies al laten blijken met teksten als "Mi novio es un Zombi" ("Mijn Vriend is een Zombie") en "La rebelión de los electrodomésticos" ("De Rebellie van de Huishoud Toestellen").

Met elke naamsverandering ging de groep verder weg van de punk om meer en meer over te gaan naar electronic pop.

Sinds de oprichting van de groep 1990 hebben Alaska en Nacho Canut een aantal albums opgenomen waarin men de invloeden kan horen van The Pet Shop Boys, Ramones, David Bowie, Michael Jackson en Pulp, het zijn trouwens hun favoriete artiesten.

Hun meest bekende songs zijn "En la Disneylandia del Amor", "No Sé Qué Me Das", "Eternamente Inocente", "Retorciendo Palabras", "Ni Contigo Ni Sin Ti" en "Miro la Vida Pasar".

In 2004 werden "Hombres" en "Me Odio Cuando Miento" gebruikt in de film Cachorro.

De teksten van hun songs gaan dikwijls over moeilijkheden, eenzaamheid, jaloersheid en verlangen en deze teksten staan in een contrast met hun muziek die meestal up-tempo en disco invloeden heeft. Sommige singles zijn geremixt door Marc Almond (ex Soft Cell) en Vive La Fete.

Discografie

* 1990: Salto Mortal
* 1992: Un Día Cualquiera En Vulcano V. 01
* 1993: Un Día Cualquiera En Vulcano V. 02
* 1995: Un Día Cualquiera En Vulcano V. 03
* 1998: Interferencias
* 1999: Una Temporada En El Infierno
* 2001: Naturaleza Muerta
* 2004: Arquitectura Efímera
* 2005: Naturaleza Muerta Remixes
* 2005: Arquitectura Efímera Deconstruida
* 2006: El Extraño Viaje
* 2007: El Extraño Viaje Revisitado
* 2008: ¡Viven!
* 2009: Absolutamente
* 2010: El Paso Trascendental Del Vodevil A La Astracanada

De groep heeft een eigen website en dit kan je vinden op Fangoria

Een voorbeeld van hun muziek kan je hierna vinden

Llan de Cubel

2010-10-25T00:08:00.000-07:00

Llan de Cubel is een folk groep en zij baseren hun muziek op de traditionele muziek uit Asturië.

Llan de Cubel is in 1984 opgericht door een groep muzikanten uit Oviedo en Cudillero. De naam van de groep hebben zij gekozen ter ere van een plaatselijke berg. In november van dat jaar hadden zij hun eerste optreden op het II Certame d'Arpa Céltica in Uviéu.

Leden

* Simon Bradley - Viool.
* Elías García - Bouzouki en bas.
* Marcos Llope - Fluit en solozang.
* Xel Pereda - Akoestische gitaar en zang.
* Fonsu Mielgo - Percussie, toetsen en zang.
* Xuan Rodríguez - Asturische doedelzak en zang.

Discografíe

* Deva (1987)
* Na Llende (1990)
* L'otru llau de la mar (1992)
* IV (1995)
* Un tiempu meyor (1999)

De groep heeft een website en die kan je vinden op: Llan de Cubel
De site is in het Spaans en het Engels.

Een voorbeeld van hun muziek staat hierna

Mercedes Peón

2010-10-18T08:09:00.000-07:00

Mercedes Peón is geboren in 1967 in La Coruña. Zij is een zangeres en muzikante uit Galicië.

Toen zij 13 jaar was luisterde zij naar de "pandereteras" van Costa da Morte en dat maakte dat toen zij 17 jaar was door Galicië rondtrok om de muziek en de tradities uit Galicië op te nemen. Zij maakte toen de verbinding tussen de traditionele muziek en gebruiken en de nieuwe muziekstijlen.

Zij maakte deel uit van de folk groep Xacarandaia.

Meer dan 17 jaar van haar leven spendeerde zij met de leer van de muziek en de tradities in Galicië en zij werd zeer populair als presentatrice van het tv programma op Galicia TV, "Luar de la".

Haar eerste opnames waren samenwerkingen met andere artiesten zoals Xosé Manuel Budiño, Os Diplomáticos de Monte-Alto, Alasdair Fraser, Carlos Núñez, Kepa Junquera en met de oude groep van Manu Chao, Mano Negra.

Tijdens deze periode vormde zij de groep Ajrú waarmee zij enkele opnames maakte voor het album Naciones Celtas II.

Mercedes Peón werkte mee aan twee edities van het Festival van Ortigueira, dat was in 2002 en 2007.

Discografíe

* Isué (2000)
* Ajrú (2003)
* Sihá (2007)

Zij heeft een eigen website en die kan je vinden op Mercedes Peón

Pedro Javier González

2010-10-11T00:40:00.000-07:00

Pedro Javier González García is geboren in 1962 in Barcelona en hij is een Spaanse gitarist, componist en producer. Tot nu heeft hij zeven albums uitgebracht waarvan enkele met eigen composities. Hij heeft meegewerkt met artiesten zoals Joan Manuel Serrat, Alejandro Sanz, Manolo García en El Último de la Fila, María del Mar Bonet, Victoria de los Ángeles, Angelo Branduardi en vele anderen. Hij is bekend voor zijn beheerst spelen op de gitaar en voor zijn vermogen om verschillende stijlen te vermengen zoals flamenco en jazz.

Het begin

Zijn eerste stappen in de muziek kwamen er in 1990 met de groep "El Último de la Fila" waar hij de Spaanse gitaar speelde op het album "Nuevo pequeño catálogo de seres y estares". Vanaf dat moment was er een speciale band tussen de groep en de gitarist en Pedro Javier werkte mee aan hun volgende albums en aan hun concerten.

In 1992 begon hij met Rafael Maya de groep Arrebato. Met deze groep maakte hij het album "Rumba" waarop composities stonden van beide leden van de groep. De stijl ligt dicht bij de golf van de "nieuwe flamenco" die populair was in de jaren '90.

Na zijn eerste avontuur als componist keert hij terug nar de uitvoering. Hij werkt mee aan de albums "Astronomía razonable" en "La rebelión de los hombres rana" van El Último de la Fila. Op beide speelt hij de Spaanse en de elektrische gitaar. Hij gaat met de groep op tournee om de albums te promoten

De reeks "Guitarra" en zijn eerste solo album.

Tijdens het tweede deel van de jaren '90 hield hij zich bezig met het maken en promoten van een reeks met drie albums "Guitarra:"

* Guitarra", uit 1996 is een dubbele cd waarop Pedro Javier versies brengt van liedjes uit de pop en rock geschiedenis. Het zijn zijn interpretaties van nummers van The Eagles, John Lennon, Dire Straits, Supertramp, Simon and Garfunkel, Eric Clapton. Op het album staat een nummer van eigen hand "Celtic dreams".

* * Guitarra vol. 2" uit 1997. op dit album herhaalt Pedro Javier de formule van "Guitarra" en hierop staan liedjes van The Police, Bob Dylan, Queen en vele anderen. Ook op dit album staat en liedje van eigen werk "Rainbow eyes".

* "Guitarra 3: Tributo a los Beatles" uit 1998. Op deze twee cd's staat het werk van The Beatles en ook op dit album is er een eigen werk, "Tomorrow".

In het begin van 1997, gelijktijdig met de reeks "Guitarra" maakte hij het album "Callejón del gato". Het bevat 13 instrumentale akoestische liedjes.

Voor hij verder gaat met het opnemen van eigen werk doet Pedro Javier enkele samenwerkingen met andere artiesten. Hij speelt op de Spaanse gitaar op het album "Arena en los bolsillos" uit 1998 van Manolo García en op "Cansiones" uit 2000 van Joan Manuel Serrat.

In 2001 maakt hij een eigen stuio album "Árboles nuevos" en het album bevat 10 instrumentale en 1 gezongen liedje. producido por la discográfica Alía Discos, que contiene 10 temas instrumentales y 1 vocal.

Tegelijkertijd co-produceert en bespeelt de hij de gitaar op "Nunca el tiempo es perdido" uit 2001 en "Para que no se duerman mis sentidos" uit 2004 van Manolo García. Dit laatste album geeft hem de erkenning als producer en hij krijgt er de "Premios de la Música" als Beste Arrangeur/Producer voor.

Hierna volgt een samenwerking met Serrat op het album "Versos en la boca" uit 2002 waarop hij terug de gitaar bespeelt.

In 2005 neemt hij terug de nummers van zijn eerste album op en geeft er een nieuwe interpretatie aan, het album krijgt de naam "Nuevo callejón del gato 05".

In 2007 maakt hij een nieuw album met eigen werk, "Verdades ocultas y medias mentiras".

Het Trio

Pedro Javier González met Roger Blavia (drums) en Toni Terré (bas) vormen een groep met de naam ""Trío" en zij geven een reeks concerten in Europa. Op het repertoire staatn de pop en rock klassiekers uit het verleden.

Discografie

Met Arrebato:

* Rumba canalla (1992)

Albums:

* Guitarra (1996)
* Guitarra vol. 2 (1997)
* Guitarra 3: Tributo a los Beatles (1998)
* Callejón del gato (1997)
* Árboles nuevos (2001)
* Nuevo callejón del gato 05 (2005)
* Verdades ocultas y medias mentiras (2007)

Pedro Javier González heeft een eigen website en die kan je hier vinden.

Malena Gracia

2010-10-04T00:05:00.000-07:00

Links op de foto, Malena en rechts op de foto staat Yola.

Almudena Gracia is beter bekend onder haar artiestennaam Malena Gracia is geboren op 14 december 1969 in Madrid, zij is een Spaanse actrice, zangeres en pin-up. Zij heeft een vaste plek in de roddelpers.

Biografíe

Malena Gracia heeft gewerkt voor film, televisie, muziek, theater en publiciteit.

Op het einde van de jaren '90 vormde zij met Yola Berrocal en Sonia Monroy de groep SexBomb, maar de groep ging al snel uit elkaar door de problemen tussen Yola en Sonia.

Twee jaar later werd Malena lid van de groep Hotel Glam en met deze groep maakte zij een aantal zomer en disco gits.

Tijdens de jaren 90 stond zij ook in Playboy en zij werd zelfs verkozen tot Playboy girl van Europa. Zij stond herhaaldelijk naakt of half naakt in Playboy magazine, Man en Interviú. In het laatste magazine verscheen zij samen met haar ex-collega in Sexbomb, Yola Berrocal.

In 2008 nam zij deel aan de Spaanse preselecties voor het Eurovisie Songfestival met het liedje "Un poquito más" maar zij werd niet verkozen.

In 2010 deed zij met de groep Mare Magnum mee aan de voorselectie van het Eurovisie Songfestival.

Carrière

Film

* "El aullido del diablo" (1987)
* "¡Átame!" (1990)
* "Atasco en la nacional" (2007)

Televisie

Series

* "Hostal Royal Manzanares" (1996)
* "Paraíso" (2000)
* "Con dos tacones" (2006)
* "C.L.A. No somos ángeles" (2007)

Presentatrice

* Presentadora de Playboy TV (1990) (Playboy TV)
* "Pase lo que pase" (Telemadrid)
* "Show store" (Canal 7)
* "Marca y Gana" (Cuatro TV)
* "Llamando se gana" (Tienda en Veo)
* "Ahora o nunca" (Cincoshop)
* "Llamando se gana" (Canal Club)

Speciaal

* "Especial año nuevo 1994" (Telecinco)
* "Especial navidad 1995" (La 1) samen met Lina Morgan
* "Viaja con nosotros" (1996) samen met Javier Gurruchaga

Theater

* "La decente" (van Alfonso Paso)
* "Cartas boca abajo" (van Miguel Mihura)
* "El canto de la cigarra" (van Alfonso Paso)

Musicals

* "Maridos en paro"
* "Con ellos llego la risa"
* "Vaya tela"
* "Grease Tour"
* "Loca por ti"
* "Atrévete"

Discografíe

* "Vete con él" (años 90).
* "Loca" (2003) (+300.000 copias)
* "Loca Remixes" (2003)
* "Bombon latino" (2004)
* "Infinitamente gay" (2005)
* "Chica mala" (2006).
* "30 días" (2006).
* "Vivo sola" (2007).
* "Peligrosa" (2007).
* "Un poquito mas" (2008).
* "Me levanto la mano" (2008).
* "Mienteme otra vez" (2008).
* "Quiero volar" (2008).
* "Soy Malena" (2009).
* "La vida" (2010).
* Album "Recordando" (2010).

Discografíe (verzamel)

* Hotel Glam (2003)
* Caribe 2003 "hasiendo el amor" (2003)
* Disco de Oro (2003)
* Caribe 2004 (2004)
* Obsesión Latina (2004)
* Infinitamente Gay Vol III (2005)
* Disco Estrella (2005)
* Caribe 2006 (2006)
* Lo Mejor Del Karaoke 2006 Vol I
* Caribe 2007 (2007)

Zij heeft zelft een website en die kan vinden op Malena Gracia

Een voorbeeld van haar muziek kan je hierna vinden:

Aurora Beltrán

2010-09-27T00:43:00.000-07:00

Aurora Beltrán is geboren op 26 augustus 1964 in Pamplona en zij is een Spaanse muzikante. Zij was lid van twee muziekgroepen, Belladona en Tahúres Zurdos en na de split van de laatste in 2004 begon zij een solo carrière.

Alhoewel zij in Pamplona geboren is groeide zij op in Potasas (Beriáin, Navarra). Door een ziekte moest nog jong vele uren stil zitten en daarom kreeg zij van haar vader een gitaar. Toen zij 13 jaar was componeerde zij haar eerste lied, Muerte ven, dat lied staat op het eerste album van Tahúres Zurdos.

In het midden van de tachtiger jaren begon haar muzikale carrière als gitariste van de groep Belladona waarmee zij een LP opnam, Las mujeres y los negros primero.

In 1987 vormde zij in Pamplona, samen met haar broer Lolo en twee oude bekenden de groep Tahúres Zurdos. Zij maakten een demo en zij gaven concerten in Navarra en de rest van het noorden van Spanje. In 1988 namen zij hun eerste album op,Tahúres Zurdos.

Aurora Beltrán nam met Tahúres Zurdos acht studio albums, twee verzamel albums, een akoestisch en een live album op. Dit laatste live album werd opgenomen in de Sala Naboo van Tudela op 5 december 2003. Het album kreeg de titel "17 años", een verwijzing naar het zeventien jarig bestaan van de groep. Enkele maanden later ging de groep uit elkaar.

Na de split gaf Aurora Beltrán een reeks akoestische concerten en zij was daarbij vergezeld door Eva Rada, achtergrondzangeres bij Tahúres Zurdos tijdens de laatste jaren. Er kwamen nu ook nieuwe thema's aan bod in haar muziek.

Het duurde nog tot in 2007 voordat zij haar eerste solo album maakte, Clases de Baile. Zij werkte hiervoor samen met Enrique Bunbury, Loquillo en Carmen París.

In 2008 deed zij een tournee "Otra noche sin dormir" en hiervoor werkte zij samen met Rosendo en Barricada. De tournee begon op 4 april in de velodroom van Anoeta in San Sebastián en hij eindigde op 26 september op de plaza de toros de Las Ventas in Madrid.

In september 2009 begon haar tournee dor de Verenigde Staten en zij kwam in New York, New Jersey, Boston, Philadelphia.

Aurora Beltrán werkte dikwijls samen met andere Spaanse artiesten zoals Babylon Chat, Estrago, La Fuga, Big Member, Los Secretos, Amaral, Burning, Luz Casal, Barricada, Rosendo, Mägo de Oz, Rafa Pons, Sin Tregua, Lilith, Enblanco ó Básico.

Discografíe

met Belladona

* Las mujeres y los negros primero (1986)

met Tahúres Zurdos

* Tahúres Zurdos (Ohiuka, 1988)
* Tahuría (Ohiuka, 1990)
* Nieve negra (EMI, 1991)
* Árido (EMI, 1992)
* La caza (EMI, 1994)
* Azul (BMG-Ariola, 1996)
* Tak (Arcade, 1998)
* El tiempo de la luz (Sony, 2000)
* 17 Años (Do it Records, 2004)

Solo

* Clases de baile (Aurora Records, 2008)

Live album

* Otra noche sin dormir (CD + 2 DVD met Rosendo en Barricada), 2008.

Zij heeft een (klein) plaatsje op het internet en dat kan je vinden op Aurora Beltrán

Een voorbeeld van haar muziek kan je hierna vinden:

Beth

2010-09-20T00:03:00.000-07:00

Elisabeth Rodergas Cols, beter bekend onder haar artiestennaam Beth is geboren in Suria, Barcelona op 23 december 1981. Zij is een Spaanse zangeres en actrice.

Zij vertegenwoordigde Spanje op het Eurovisie Songfestival 2003 in Riga met het liedje Dime.

Haar ijver om de wereld te leren kennen bracht haar naar allerlei landen waaronder een aantal Afrikaanse landen waar zij deelnam aan humanitaire acties. Zij heeft in Groot-Brittannië gewoond en zij studeerde muziek in Barcelona.

Haar droom sinds haar kinderjaren was zangeres te worden en Operación Triunfo gaf haar die kans. Uiteindelijk werd zij derde in de finale van de wedstrijd. Enkele weken later koos het publiek haar om Spanje te vertegenwoordigen op het Eurovisie Songfestival dat doorging in Riga.

Op 23 april 2003 kwam haar eerste album, Otra realidad uit bij Vale Music en haar eerste album bereikte de eerste plaats in de hitparade evenals haar eerste twee singles "Dime" en "Parando el tiempo".

Van het album werden er 200.000 exemplaren verkocht en daarmee haalde ze tweemaal platina.

In 2004 kwam er een live opname uit vanuit het Palau de la Música Catalana van haar eerste tour 'Gira Otra realidad 03-04'.

Op 9 oktober 2006 kwam haar twee album "My own way home" uit op Warner Music Group. Het album kwam uit op plaats 57 van de verkoopcijfers in Spanje. De singles uit het album waren "Rain on me" en "All these things".

Tijdens de maanden januari en maart 2010 nam Beth haar eerste album op in de Catalaanse taal, "Segueix-me el fil" die op de markt kwam op 18 mei. Zij kwam op plaats 37 binnen van de verkoopcijfers niettegenstaande het album niet in gans Spanje te koop was.

Discografíe

Studio opnames

* Otra realidad (2003)
* My Own Way Home (2006)
* Segueix-me el fil (2010)

Live opnames

* Palau de la Música Catalana (2004)

Singles

* Dime (Festival de Eurovisión 2003)
* Parando el tiempo (2003)
* Otra realidad (2004)
* Vuelvo a por ti (2004)
* Estás (2004)
* La luz (live)(2004))
* Rain On me (2006)
* All These Things (2007)
* Tots els botons (2010)
* Terra trancada (2010)

Zij heeft een eigen website en die kan je vinden op Beth

Een voorbeeld van haar muziek kan je hierna vinden:

Het liedje voor het Eurovisie Songfestival

Haar laatste Catalaanse single "Terra trancada"

Gerardo Nuñez

2010-09-06T00:06:00.000-07:00

Gerardo Núñez, gitarist, componist en vertolker werd in 1961 geboren in Jerez de la Frontera.

Hij begon op de gitaar te spelen toen hij elf jaar was en hij volgde toen voor vijftig pesetas per dag les bij Rafael de Águila.

Toen hij dertien was liet de directeur van de Catedra de Flamencología (flamencoschool) hem zijn eerste artiesten begeleiden. Een van de eerste artiesten was Terremoto.

Door met deze artiesten te spelen leerde hij veel bij en kwamen er meer kansen, hij speelde toen met Turronero, Pansequito en Indio Gitano.

Een gitaarconcert geven is moeilijk en zeker als het om flamenco gaat, het publiek wil spektakel, feest met alles wat hierbij komt kijken: zang, gitaar en percussie. Een concert met enkel de gitaar is altijd risicovol maar Gerardo kan dit wel aan.

Meestal geeft hij zijn concerten met drie personen, zijn begeleidingsgroep bestaat uit de percusionist "Cepillo" en de contrabassist Martín.

Zijn muziek is vaak complex en rijk en hij zet regelmatig een stapje buiten de flamenco zoals met rock, klassieke gitaar en met jazz maar altijd blijft de flamenco aanwezig.

Discografíe

* El gallo azul (1987)
* Queda la sal (1987)
* Flamencos en Nueva York (1989)
* Jucal (1994)
* Salomé, voor het theaterstuk van Carmen Cortes (1998)
* Calima (1999)
* Cruce de caminos (2001)
* La nueva escuela de la guitarra flamenca (2003)
* Andando el tiempo (2004)
* El canon (2007)

Hij heeft een eigen website en die kan je vinden Gerardo Núñez

Een voorbeeld van zijn muziek kan je hierna vinden:

Manuel Quijano

2010-08-30T00:51:00.000-07:00

Manuel Quijano Ahijado is geboren op 27 januari 1967 en hij is zanger,producer en componist.

Hij was lid van de groep Café Quijano tot aan het uiteenvalleen van de groep in 2007 en hij was de bedenker van het beroemde geluid "Sonido Quijano". Met deze groep maakte hij in 1997 zijn eerste album "Café Quijano" en in 1999 kwam het tweede album "Sonido Quijano" op de markt. Op dit album stond "La Lola" en hiermee kreeg de groep wereldwijd erkenning, zij werden in 2000 de eerste Spaanse groep die genomineerd werd voor de Grammy americanos. Het werd nog een dubbele nominatie omdat zij in 2000 en 2003 genoemd werden op de Latin Grammys.

In 2001 kwam "La taberna del Buda" op de markt en hier werden 1 miljoen exemplaren verkocht.

In 2003 kwam dan het laatste album op de markt "Qué grande es esto del amor" en hier werkten Joaquín Sabina en Céline Dion aan mee.

Na het einde van de groep speelde en componeerde hij onder de naam Quijano. Zijn eerste solo album was "Vidas y venidas" en dat kwam op de markt in 2007. Zes weken later kreeg hij hier al een gouden plaat voor.

IEn 2009 kwam dan "Santa Mónica Boulevard" uit, zijn tot op heden laatste album. Het werd opgenomen in de "Westlake Studios". Hier kwam zijn eerste single van, "Monica".

Zijn website kan je vinden op Quijano

Een voorbeeld van zijn muziek kan je hierna vinden:

Navajita Plateá

2010-08-23T00:07:00.000-07:00

Navajita Plateá is een groep Jerez de la Frontera en zij is opgericht door Ildefonso de los Reyes en Francisco Carrasco Soto. Beiden komen uit flamenco gezinnen uit Herez.

De leden

Ildefonso, met de bijnaam El Pelé, is de zanger en componist van de groep, hij is ook de broer van de zangeres Chiqui de Jerez. Francisco kreeg de bijnaam Curro is de gitarist van de groep en hij is broer van Juañares en neef Diego Carrasco.

De muziek

Hun muziek is een mengeling van allerlei stijlen, pop, rock, blues en punk of hip-hop maar zij verliezen hun oorsprong, de flamenco nooit uit het oog.

Hun eerste commercieel succes was met de balade "Noches de bohemia", een lied dat gebruikt werd op het televisiestation TVE. Het was een duet met Alba Molina.

De relatie met de platenmaatschappij

Door een dispuut met de platenmaatschappij bleven zij een aantal jaren uit het commercieel circuit. In 2006 kwamen zij terug en met het lied "Esta vida está de lujo". Het werd trouwens gebruikt in de promotiecampagne van de overheid van Andalusië.

Discografíe

Eigen werk

* Navajita Plateá (1994)
* Contratiempos (1996)
* Desde mi azotea (1999)
* Hablando en plata (2000)
* El poder de la raíz (2004)
* En Familia (2003)
* 7 Reflexiones sobre la nostalgia, 4 Poemas de amor y una canción de Lujo (2006)

Samenwerking

* Coraje me da (met José Mercé, David de María en Diego Carrasco)
* Duos en sus discos met Alba Molina, Ariel Rot, Ana Belén, Sorderita en Tomasito
* Participación en la banda sonora de Torrente 2: Misión en Marbella

De groep heeft geen eigen website.

Een voorbeeld van hun muziek staat hierna:

Miguel Costas

2010-08-09T03:03:00.000-07:00

Miguel Costas is een gitarist en zanger uit Galicië en hij maakte deel uit van Siniestro Total, Aerolíneas Federales en Los Feliz.

Met Siniestro Total

In het begin van 1980 vormde hij met Germán Coppini als zanger en Julián Hernández aan de drum de groep "Coco y los del 1.500". Miguel Costas nam hier de gitaar voor zijn rekening. Op het einde van augustus 1981 veranderen zij de naam van de groep in Siniestro Total. Toen Coppini de groep verliet nam Miguel ook de zang voor zijn rekening tot dat hij in 1994 de groep ook verliet.

Met Aerolíneas Federales

Miguel Costas sticht in 1981 een andere groep, Aerolíneas Federales, samen met Flechi en Silvino Carreras, Federico Flechini en Bollito Singerman. In 1983 kwam de drummer Luis Santamarina er bij en Flechi stopt als zanger van de groep, later zal hij de groep zelfs verlaten. Uiteindelijk zal Miguel Costas de groepen Siniestro Total en Aerolíneas Federales verlaten.

Met Los Feliz

Na zijn vertrek uit Siniestro Total vormde hij weer een nieuwe groep waarin hij de gitaar en de zang voor zijn rekening nam en de andere leden van de groep waren Javier Martínez op de drum en Silvino Díaz op de gitaar.

Miguel Costas solo

Na zijn vertrek uit Los Feliz vormde hij terug een groep waarin hij de gitaar en de zang voor zijn rekening nam. Met deze groep raakte hij thema's in zijn liedjes aan die hij voordien gebruikte.

Discografíe

Met Siniestro Total

* ¿Cuándo se come aquí? (1982)
* Siniestro Total II: El Regreso (1983)
* Menos mal que nos queda Portugal (1984)
* Bailaré sobre tu tumba (1985)
* Gran D Sexitos (1986)
* De hoy no pasa (1987)
* Me gusta cómo andas (1988)
* En beneficio de todos (1990)
* Ante todo mucha calma (1992)
* Made in Japan (1993)

Met Aerolíneas Federales

* Aerolíneas Federales (1986)
* Hop Hop (1987)
* Tomando Tierra (1988)
* Échame Sifón (1989)
* Una o Ninguna (1991)

Met Los Feliz

* Aleluya (1997)
* Enséñame la pasta (1999)
* Ataque de marketing (2002)

Solo

* Condenados a Costas (2008)

De website van Miguel Costas

Hierna kan je een voorbeeld van zijn werk in nieuwe stijl vinden, hij lijkt niet zo gelukkig te zijn met ambtenaren.

Antonio García de Diego

2010-08-02T00:24:00.000-07:00

Antonio García de Diego is een Spaanse muzikant, gitarist, pianist, componist en producer.

Hij is geboren in los Cerralbos in de provincie Toledo. Tijdens de jaren 70 was hij lid van verschillende muziekgroepjes zoals Los Canarios, Franklin en zong hij mee in de musical Jezus Christ Superstar.

Zijn professionele carrière kreeg meer bekendheid toen hij begon te componeren voor andere artiesten en met hen mee op tournee ging zoals Joaquín Sabina, Miguel Ríos, Pancho Varona, Victor Manuel, Ana Belén en Estopa.

Hij maakte ook deel uit van de tournee "Karaoke y top colcha" waar hij de elektrische gitaar, het toetsenbord en de harmonica bespeelde. Deze tournee ging door met enkele andere muzikanten zoals Pancho Varona, José Antonio Romero, Jaime Asúa en Pedro Barceló.

In 2007 maakte hij deel uit van de tournee van Joaquín Sabina en Joan Manuel Serrat "Dos pájaros de un tiro".

Liedjes die hij componeerde

Voor Joaquín Sabina

* A la orilla de la chimenea (met Sabina, Pancho Varona, José Nodar en Jaime Asúa)
* Amo el amor de los marineros (met Pablo Neruda en Sabina).
* Arenas movedizas (met Sabina en Pancho Varona)
* Aún me suena nuestra canción / El blues de la soledad (met Sabina).
* Aves de paso (met Sabina en Pancho Varona)
* Ay, Rocío (met Sabina, Pancho Varona en José Antonio Romero)
* Besos con sal (met Sabina)
* Como dos viejos calcetines (met Sabina)
* Con la frente marchita (met Sabina en Pancho Varona)
* Con un par (met Sergio Castillo, Sabina en Pancho Varona)
* Contigo (met Sabina en Pancho Varona)
* Contrabando / Corazón de contrabando (met Sabina en Pancho Varona)
* Corre, dijo la tortuga (met Sabina)
* Cuando me hablan del destino (met Sabina en Pancho Varona)
* Donde habita el olvido (met Sabina en Pancho Varona)
* Dos horas después (met José Caballero Bonald, Sabina en Pancho Varona)
* El blues de lo que pasa en mi escalera (met Sabina en Pancho Varona)
* El Bronx de Fuencarral (met Sabina en Pancho Varona)
* El rocanrol de los idiotas (met Sabina en Pancho Varona)
* Es mentira (met Sabina en Pancho Varona)
* Esta noche contigo (met Sabina Benjamín Prado en Pancho Varona)
* Flores en su entierro / Flores en la tumba de un vasquito (met Sabina en Pancho Varona)
* Incluso en estos tiempos (met Sabina en Gloria Varona)
* La canción de cuna de la noche y los tejados (met Sabina en Pancho Varona)
* La canción de las noches perdidas (met Sabina en Pancho Varona)
* La canción más hermosa del mundo (met Sabina, Pancho Varona en Sergio Véliz)
* La casa por la ventana (met Sabina en Pancho Varona)
* La del pirata cojo (met Sabina en Pancho Varona)
* Los cuentos que yo cuento (met Sabina en Pancho Varona)
* Me pido primer (met Sabina en Pancho Varona)
* Mujeres fatal (met Sabina, Pancho Varona en Javier Vargas)
* Nube negra (met Luís García Montero, Sabina en Pancho Varona)
* Números rojos (met Benjamín Prado, Sabina en Pancho Varona)
* Pájaros de Portugal (met Sabina en Pancho Varona)
* Pastillas para no soñar (met Sabina en Pancho Varona)
* Peor para el Sol (met Sabina, José Nodar en Pancho Varona)
* Pobre Cristina (met Sabina en Pancho Varona)
* Ponme un trago más (met Sabina)
* Resumiendo (met Sabina en Pancho Varona)
* Rubia de la cuarta fila (met Sabina)
* Señas de identidad (met Sabina en Pancho Varona)
* Siete crisantemos (met Sabina)
* Todos menos tú (met Sabina, Jaime Asúa, Pancho Varona en José Nodar)
* Un día si, cuarenta no/Retrato de familia con perrito (met Sabina en Pancho Varona)
* Una de romanos (met Pancho Varona, Sabina, Javier Mora en Esteban Cabezas)
* Vamonos pa'l sur (met Sabina en Pancho Varona)
* Y además (met Sabina en Pancho Varona)
* Y sin embaro (met Sabina en Pancho Varona)
* Ya eyaculé (met Nicolás Guillén, Sabina en Pancho Varona)
* Yo me bajo en Atocha (met Sabina en Pancho Varona)
* Yo quiero ser una chica Almodóvar (met Sabina en Luis Eduardo Aute)

Voor Ana Belén

* Como la vida misma (G. Varona, P. Varona, J. Nodar, A. G. de Diego)
* Como una novia (G. Varona / P. Varona / A. Garcia de Diego / J. Nodar)
* El fantasma del estudio 1 (M. Tena / P. Varona / A. Garcia de Diego).
* Debajito de un árbol (G. Varona / P. Varona / A. Garcia de Diego)
* Los restos del naufragio (G. Varona / P. Varona / A. Garcia de Diego)
* Pobrecita de mí (J. Sabina / P. Varona / A. García de Diego)
* Sálvese quien pueda (J. Sabina / A. García de Diego)
* Yo sólo soy la que soy (Víctor Manuel / A. García de Diego)

Voor Pancho Varona

* Tu bufón (G.Varona-P.Varona-A.G.de Diego)
* Toda la mitad (P.Varona-P.Bastante-G.de Diego)
* Corazón de contrabando (J.Sabina-P.Varona-A.G.de Diego)
* El bronx de fuencarral (J.Sabina-P.Varona-A.G.de Diego)
* Camino de vuelta (G.Varona-P.Varona-A.G.de Diego)

Voor Víctor Manuel

* Al cabo del tiempo (met Víctor Manuel)
* Algunos pasan de todo (met Víctor Manuel)
* Mujer de humo (met Víctor Manuel)
* Pájaros negros (met Víctor Manuel)

Bovendien schreef hij de muziek voor het gedicht Siete corazones voor zijn album Lorquiana; Gedichten van Federico García Lorca.

Een voorbeeld van zijn muziek kan je hierna vinden:

De tekst van het bovenstaande liedje staat hierna

A la orilla de la chimenea

Puedo ponerme cursi y decir
que tus labios me saben igual que los labios
que beso en mis sueños,
puedo ponerme triste y decir
que me basta con ser tu enemigo, tu todo,
tu esclavo, tu fiebre, tu dueño.
y si quieres también
puedo ser tu estación y tu tren,
tu mal y tu bien,
tu pan y tu vino,
tu pecado, tu dios, tu asesino...

o tal vez esa sombra
que se tumba a tu lado en la alfombra
a la orilla de la chimenea
a esperar que suba la marea.

Puedo ponerme humilde y decir
que no soy el mejor
que me falta valor para atarte a mi cama,
puedo ponerme digno y decir:
"toma mi dirección cuando te hartes de amores
baratos de un rato... me llamas".
Y si quieres también
puedo ser tu trapecio y tu red,
tu adiós y tu ven,
tu manta y tu frío,
tu resaca, tu lunes, tu hastío...
o tal vez ese viento
que te arranca del aburrimiento
y te deja abrazada a una duda,
en mitad de la calle y desnuda.
y si quieres también
puedo ser tu abogado y tu juez,
tu miedo y tu fe,
tu noche y tu día,
tu rencor, tu por qué, tu agonía...

o tal vez esa sombra
que se tumba a tu lado en la alfombra
a la orilla de la chimenea
a esperar que suba la marea.

Carme Canela

2010-07-26T00:07:00.000-07:00

Carme Canela is een Spaanse jazz zangeres.

Carme Canela studeerde met Dee Kohanna in de Aula de Música Moderna van Barcelona en in de Taller de Músics. Zang techniek studeerde zij met Joaquim Proubasta en Maya Mayska en zij volgde diverse internationale seminaries met professoren zoals Sheila Jordan.

Toen zij zestien jaar was begon haar muzikale carrière als zangeres bji het Orquestra Encantada waarmee zij vier LP's opnam.

Zij werkte tot op heden met een rits internationale jazz muzikanten zoals David Xirgu, Joan Monné, Bruce Barth, Kurt Rosenwinkel, Mike Mossman, Lluís Vidal, Joan Albert Amargós, Perico Sambeat, David Mengual, Dani Pérez, Gorka Benítez, Laura Simó, Zé Eduardo, Iñaki Salvador, Jordi Bonell, Carles Benavent, Bernardo Sassetti, Agustí Fernández en Robert Ashley.

Zij werkte ook samen met andere groepen zoals het Orquestra de Cambra van het Teatre Lliure, het Albert Guinovart Ensemble, de Big Band Jazz de Terrassa en de Big Band del Taller de Músics.

In 2007 presenteerde zij haar nieuwe project "Carme Canela zingt Gioconda Belli, Sencillos Deseos. Op 23 mei 2007 ging zij hier mee in concert in het TNC van Barcelona.

Zij nam nog een album op dat uitkwam in het begin van 2008. In dit werk waren de teksten sensueler en volwassener, zij waren van de hand van de Nicaraguaanse Gioconda Belli.

Canela werd op dit album begeleid door Guillermo Klein op piano, Gorka Benítez op sax en fluit, Dani Pérez op de gitaar, Nic Thys op de bas en David Xirgu op de drum.

Discografíe

* Poti-Poti (1992)- Kinderliedjes
* Introducing Carme Canela & Trío (1996)
* ¡No pasarán! Canciones de guerra contra el fascismo (1936-1939)
* Cravo e Canela (1999)
* Pans & CD2 (2000) - Villancicos
* Iris (2002)
* Univers Miles - Lluís Vidal & Carme Canela (2002)
* Carme Canela canta Gioconda Belli. Sencillos Deseos (2008)

Men kan haar website vinden op Carme Canela
De site is drietalig: Spaans, Catalaans en Engels.

Een voorbeeld van haar muziek kan je hierna vinden:

David Bustamante

2010-07-19T00:02:00.000-07:00

David Bustamante Hoyos is een Spaanse zanger en hij is geboren op 25 maart 1982 in San Vicente de la Barquera, Cantabria.

Zijn doorbraak kwam er tijdens het televisie programma Operación Triunfo. Dit programma dat gelijkaardig is aan American Idol brak kijkcijfer records en domineerde de verkoopcijfers van CD's verkoop tijdens de 5 maanden van uitzenden.

Toen het programma eindigde in februari 2002 was David Bustamante een van de drie finalisten.

Sinds 2002 heeft hij vijf solo albums uitgebracht. Zijn eerste CD, Bustamente kwam uit in mei 2002 en hij bleef vele maanden onder de best verkopende CD's in Spanje staan. Hierna vertrok hij op een succesvolle tournee met 70 concerten doorheen gans Spanje.

Zijn tweede album "Asi soy yo" kwam uit in november 2003 en het was geproduceerd door de beroemde producer Emilio Estefan. Vervolgens kwamen "Caricias al alma" en "Pentimento" op de markt.

Nadien vertrok hij naar Latijns-Amerika om er zijn muziek te promoten.

David Bustamante verkocht tot op heden 1.500.000 exemplaren van zijn CD's. Zijn nieuwe album "Al filo de la irrealidad" kreeg platina toen het de top van de Spaanse hitlijst haalde.

Discografie:

* Bustamante (2002)
* Así soy yo (2003)
* Caricias al alma (2005)
* Pentimento (2006)
* Al Filo de la Irrealidad (2007)
* A contracorriente (2010)

Er is een website van David Bustamante

Een voorbeeld van zijn muziek kan je hierna vinden:

Anari

2010-07-12T00:03:00.000-07:00

Anari is de artiestennaam van Anari Alberdi en zij is een Baskische componiste en zangeres. Zij is geboren in Azkoitia (Guipúzcoa, Spanje) in 1970.

Haar debuut kwam in 1997 en zij is nog altijd actief. Zij heeft tot op heden drie solo albums gemaakt en een in samenwerking met Petti. Haar albums kregen uitstekende kritieken en zij wordt dikwijls vergeleken met PJ Harvey, Cat Power of Nick Cave.

Sinds 2008 is zij lerares taal en Spaanse literatuur in het secundair onderwijs. Zij geeft les in de "ikastola" Xabier Munibe in Azkoitia.

Muziek carrière

Haar eerste stappen in de muziek zette zij in de groep Psych Out. Dat gebeurde met leden van een andere groep, Akauzazte en hun teksten waren in het Engels. Nadien besloten zij om hun teksten in het Baskisch te zingen.

In 1997 begon hun solocarrière en zij bracht het album "Anari" uit. Verscheidene andere artiesten werkt hieraan mee zoals Mikel Abrego, drummer van BAP!! en Negu Gorriak, Xabi Strubell, gitarist van Dut en een lijst van andere Baskische muzikanten die haar verder zullen begeleiden op haar volgende albums.

Haar teksten vinden hun inspiratie bij Hans Magnus Enzensberger, Eduardo Galeano, Joseba Sarrionandia en Ruper Ordorika.

Voor haar tweede album moesten wij wachten tot in 2000. Op dit album trad Kaki Arkarazo op als producer. Het album kreeg ook gunstige kritieken en het werd door het Catalaanse tijdschrift Rockdelux op de lijst gezet van beste nationale albums. Hetzelfde tijdschrift zette in 2004 het album op de zevenenzeventigste plaats van de 100 beste albums uit de twintigste eeuw.

In 2005 verscheen dan haar derde en meest bejubelde album, Zebra. Op dit album werkte zij samen met Karlos Osinaga die hier optrad als producer. Het album werd opgenomen in de studio's van Bomberenea.

In 2007 richtte zij met leden van de groepen Inoren Ero Ni en Lisabö het onafhankelijke platenlabel Bidehuts op om hun eigen werk uit te geven.

Op 26 januari 2008 verscheen haar eerste werk op dit label, Anari Kafe Antzokian Zuzenean, een EP met vijf liedje die live waren opgenomen in Kafe Antzokia in Bilbao.

Discografíe

* Anari (1997)
* Habiak (2000)
* Zebra (2005)
* Irla Izan (2009)

Zij heeft een eigen website en die kan je vinden op Anari

Een voorbeeld van haar muziek staat hierna:

Lolita Flores

2010-07-05T00:04:00.000-07:00

Lolita Flores of Lolita is de artiestennaam van Dolores González Flores, zij is geboren in Madrid op 6 mei 1958. Zij is een Spaanse zangeres en actrice.

2ij komt uit een muzikale familie want haar ouders zijn Lola Flores en Antonio González "El Pescaílla", zij is de zuster van Antonio Flores en Rosario Flores.

Haar eerste succes was "Amor, amor". Maar ook de liedjes "Lola, Lolita, Lola" en "Atrasar el reloj" werden bekend.

In 2002 won zij de Goya als de beste actrice voor haar vertolking in Rencor Miguel Albaladejo. Lolita debuteerde in het theater met "Ana en el trópico". Zij trad hiermee op in 2005 en 2006 doorheen gans Spanje en er waren zeer goede kritieken op haar prestaties. Het was ook een commercieel succes.

Naast haar carrière als zangeres en actrice is er die van televisie presentatrice. Zij begon hiermee samen met haar moeder in het programma "Sabor a Lolas" dat uitgezonden werd op Antena 3 tussen 1992 en 1993.

Daarna kwam in 1995 "Ay Lola, Lolita, Lola" en gelijkaardig programma op TVE, "Con otro aire in 1996 op Canal Sur en Grandiosas in 2002 op Antena 3.

Zij presenteerde op TVE Gala de Nochevieja 2008-2009 en zij nam deel aan de wedstrijd "La batalla de los coros" op Cuatro.

Daarna kwam de tournee "Lolita a Lola" die een terugblik is op haar vijfendertig jarige loopbaan in de muziekwereld. Er kwam hiervan een Live CD - DVD en zij werkte samen met andere artiesten zoals Alejandro Sanz en Malú.

Zij ontbond haar platencontract bij Warner om naar Vale music te gaan.

Discografíe

* Amor, amor (1975)
* Abrázame (1976)
* Mi carta (1977)
* Espérame (1978)
* Seguir soñando (1980)
* Águila real (1983)
* Para volver (1985)
* Locura de amor (1987)
* Madrugada (1991)
* Con sabor a menta (1992)
* Y la vida pasa (1994)
* Quién lo va a detener (1995)
* Atrasar el reloj (1997)
* Lola, Lolita, Lola (2001)
* Lola, Lolita, Dolores (2002)
* Si la vida son 2 días (2004)
* Y ahora Lola. Un regalo a mi madre (2005)
* Sigue caminando (2007)
* De Lolita a Lola (2010)

De artieste heeft haar eigen website en die kan je vinden op Lolita Flores.

Een voorbeeld van haar muziek kan je hierna vinden:

Quimi Portet

2010-06-28T00:17:00.000-07:00

Joaquim Portet Serdà koos als artiestennaam Quimi Portet en hij is geboren in Vic, Barcelona op 20 oktober 1957. Hij is een Spaanse gitarist, componist en zanger.

Hij speelde in groepen zoals Kul de Mandril en Los Burros maar hij bereikte een commercieel succes met de groep El Último de la Fila, samen met Manolo García.

Later vervolgde hij zijn carrière als solo artiest.

Tijdens zijn ganse loopbaan werd hij beschouwd als een gitarist in het pop of rock genre alhoewel hij verschillende muziekinstrumenten heeft bespeeld tijdens zijn lange carrière. Op enkele van zijn liedjes neemt hij zelfs de zang voor zijn rekeneing.

Zijn teksten kenmerken zich door een surrealistische stijl en door een nogal persoonlijke smaak van humor.

Hij heeft zowel in het Catalaans als in het Spaans geschreven.

Als producer heeft hij de meerderheid van de albums van El Último de la Fila geproduceerd en hij heeft samen gewerkt met onder andere Adrià Puntí, Albert Pla en Gerard Quintana.

Discografíe

* Persones estranyes (GASA, 1987)
* Hoquei sobre pedres (EMI/Perro Records, 1997)
* Cançoner electromagnètic (EMI/Quisso Records, 1999)
* Acadèmia dels somnis (Quisso Records, 2001)
* La Terra és plana (Música Global/Quisso Records, 2004)
* Matem els dimarts i els divendres (Música Global/Quisso Records, 2007)
* Viatge a Montserrat (Música Global/Quisso Records, 2009)

Hij heeft een een eigen website en die kan je vinden op Quimi Portet

Een voorbeeld van zijn muziek (en zijn humor) kan je hierna vinden op de officiële video clip.

Gabriel Estarellas

2010-06-21T00:05:00.000-07:00

Gabriel Estarellas is een klassieke gitaarspeler die geboren is op Palma de Mallorca. Momenteel is hij van 's werelds beste vertolkers.

Hij heft reeds tal van prijzen voor zijn werk gewonnen waaronder: Premio Trujaman (erkenning voor een carrière), Viotti in Italia, Premio Ramírez in Santiago de Compostela en de Prijs Francisco Tárrega in Benicasim.

Hij kon ook op de steun rekenen van beroemde compositoren zoals Leo Brouwer, Antón García Abril, Alexandre Tansman...

Tot op heden heeft hij reeds samengewerkt met:

* English Chamber Orchestra
* London Mozart Players
* Orquesta de Cámara de París
* Orquesta Sinfónica de Puerto Rico
* Orquesta Nacional de España
* Orquesta de la Radio Televisión Española
* Orquesta Sinfónica de Madrid
* Orquesta Reina Sofía
* Orquesta de Cámara Española

Momenteel is hij hoogleraar in gitaar aan het Koninklijk Hoger Muziek Conservatorium van Madrid.

Discografíe en composities

Hij heeft reeds 17 albums gemaakt en hij heeft een aantal composities op zijn naam zoals "Diez estudios de virtuosismo".

Albums

* Manuel Moreno-Buendía: Integral de Guitarra y Orquesta
* Tomás Marco: Concierto del Agua
* Claudio Prieto: Obra para Guitarra
* Seis Sonatinas para Guitarra
* Obras para guitarra de Bernardo Juliá
* Música Contemporánea Española e Italiana para Guitarra
* Ángel Barrios: Obra completa para guitarra
* Antón García Abril: Integral de los conciertos para guitarra y orquesta
* Gabriel Fernández Alvez: Obra completa para guitarra
* Antón García Abril: Obra integral para guitarra sola
* Tomás Marco: Obra completa para guitarra sola
* La guitarra española 1991 "SONATAS"

Composities

* Diez estudios de virtuosismo
* Homenaje a Marcel Proust
* Fantasía para una dama
* Seis sonatinas

Gabriel Estarellas heeft een eigen website en die kan je vinden op Gabriel Estarellas. De site is in het Spaans en in het Engels.

Een voorbeeld van zijn muziek kan je hierna beluisteren.

Milladoiro

2010-06-14T00:09:00.000-07:00

Milladoiro is een volksmuziek groep uit Galicië. De groep begon zijn loopbaan op het einde van de zeventiger jaren van de vorige eeuw.

Het was de samensmelting van de traditionele groep Faíscas do Xiabre met de muzikanten Antón Seoane en Rodrigo Romaní. Zij hebben gedurende jaren een lang en onvermoeibaar werk verricht voor het herstel en het herbronnen van de volksmuziek uit Galicië. Zij maken gebruik van traditionele instrumenten zoals de Galicische doedelzak, de tamboerijn of de draailier samen met meer universele instrumenten zoals de klarinet, de dwarsfluit, de viool of de bouzouki.

Hun eerste optreden was op 15 mei 1979 in het College van de Salesianen in La Coruña (Galicia). Hun veelzijdigheid die niet alleen tot uiting komt in hun werk als een groep maar ook door andere producties en samenwerkingen met andere artiesten leverde hen in 1986 de Premio Goya op.

Milladoiro is een van de belangrijkste ambassadeurs van de Galicische cultuur in de wereld.

Discografíe

* 1979 - A Galicia de Maeloc
* 1980 - O Berro Seco
* 1982 - Milladoiro 3
* 1984 - Solfafría
* 1986 - Galicia no país das Maravillas
* 1987 - Divinas Palabras
* 1989 - Castellum Honesti
* 1991 - Galicia no Tempo
* 1993 - A Vía Lactea
* 1993 - A Xeometria da Alma
* 1994 - Iacobus Magnus
* 1995 - Gallaecia Fulgit
* 1995 - As Fadas de Estrano Nome (live)
* 1999 - No confín dos verdes castros
* 1999 - Auga de Maio
* 2002 - O niño do Sol
* 2002 - Adobrica suite
* 2005 - 25
* 2006 - Unha estrela por guía
* 2008 - A Quinta das Lágrimas

Samenstelling

De originele groepsleden waren:

* Rodrigo Romaní: Keltische harp, gitaar, bouzouki, ocarina en zang
* Xosé V. Ferreirós: doedelzak, hobo, Uillean Pipes, fluiten, mandoline en bouzouki
* Nando Casal: doedelzak, klarinet, fluiten, kromhoorn
* Xosé A. F. Méndez: dwarsfluit, blokfluit
* Moncho García: bodhram, trommel (kleine), percussie
* Laura Quintillán: viool
* Antón Seoane: gitaar, accordeon, toetsen

De samenstelling van de groep zou vrij stabiel blijven met uitzondering van de vioolspeler die achtereenvolgens Michel Canada (1980-1991), Antón Seijo (1991-1998) en Harry.c vanaf 1998 tot op heden kreeg. In 2000, verliet Rodrigo Romaní de groep om zich aan een solo carrière te wijden en hij werd vervangen door twee nieuwe muzikanten: Manu Conde (gitaar, bouzouki) en Roi Casal (2000-2009) (zoon van Nando Casal, Keltische harp.)

De groep heeft een eigen website en die kan je vinden op Formación [editar]

En su formación original, Milladoiro estaba compuesto por:

* Rodrigo Romaní: Arpa Celta, Guitarras, Bouzouki, Ocarina y Voz.
* Xosé V. Ferreirós: Gaita, Oboe, Uillean Pipes, Whistles, Mandolina y Bouzouki
* Nando Casal: Gaita, Clarinete, Whistles, Cromorno.
* Xosé A. F. Méndez: Flauta Travesera, flautas de pico
* Moncho García: Bodhram, Tamboril, Percusión.
* Laura Quintillán: Violín.
* Antón Seoane: Guitarra, Acordeón, Teclados.

La formación permanecería estable exceptuando el puesto de violinista, que ocuparían sucesivamente Michel Canada (1980-1991), Antón Seijo (1991-1998) y Harry.c desde 1998 hasta la actualidad. En el año 2000, Rodrigo Romaní, quien para muchos era la cabeza visible de la formación, abandona el grupo para seguir un camino en solitario, necesitando el grupo dos nuevos músicos para cubrir su falta: Manu Conde (Guitarra, bouzouki) y Roi Casal (2000-2009) (hijo de Nando Casal, Arpa Celta)

De groep heeft een eigen website en die kan je vinden op Milladoiro

Een voorbeeld van hun muziek kan je hierna vinden:

Antonio Banderas

2010-06-07T00:05:00.000-07:00

José Antonio Dominguez Banderas (Málaga, beter bekend als Antonio Banderas is een Spaans acteur en zanger en hij is geboren te Málaga op 10 augustus 1960.

In zijn jeugd ging hij zonder geld naar Madrid om er carrière in de Spaanse filmindustrie te maken. Hij bereikte voor het eerst brede belangstelling met een reeks films onder leiding van regisseur Pedro Almodóvar tussen 1982 en 1990.

Hij scheidde van zijn Spaanse vrouw Ana Leza, en huwde in 1996 de Amerikaanse actrice Melanie Griffith, die hij tijdens het opnemen van Two Much had ontmoet.

Zij hebben een dochter, Stella del Carmen Banderas Griffith (ook bekend als Stella Banderas), die verscheen in de film Crazy in Alabama, waarin Griffith speelde en die Banderas regisseerde.

De familie Banderas-Griffith vestigde zich in Hollywood, waar Antonio meestal latino's speelt.

Hij investeerde zijn filminkomen in ondernemingen die Andalusische producten op de markt brengt. Hij heeft sympathieën voor de Spaanse Socialistische Partij getoond.

Wanneer hij Spaans spreekt, heeft hij een Andalusisch accent, maar hij vervangt het gewoonlijk door standaard Castiliaans wanneer hij acteert.

Hij heeft een lange reeks films gedaan maar in Desperado toont hij ook zijn zangkunsten.

De gitaarscènes met Antonio Banderas heeft Banderas zelf gespeeld. Hij zingt eveneens het openingsthema "Cancion del Mariachi (Morena de mi Corazon)", samen met Los Lobos.

Hierna komen er twee voorbeelden, het eerste lied komt uit de film Desperado, het andere daarentegen is live gezongen op de Spaanse televisie.

Café Quijano

2010-05-31T00:05:00.000-07:00

Café Quijano was een Spaanse rock groep die haar oorsprong had in León.

Geschiedenis

De groep bestond uit drie broers, Manuel, Óscar en Raúl. Zij waren alle drie zangers in hun stad León waar zij in het centrum, samen met hun vader, een bar hadden.

Deze bar had de naam "La Lola" naar de naam van een van hun meest beroemde liedjes. De meeste liedjes zijn composities van Manuel Quijano, de oudste van de drie broers.

Zij hebben vier cd's gemaakt die alle vier een groot succes hadden.

De groep ging uit elkaar in 2007. Manuel Quijano begon met een solo carrière en hij bracht zijn eerste album uit, "Vidas y venidas". Dit album kwam op de markt bij het onafhankelijk label Rebels Music, dat eigendom was van Manuel.

Leden

* Manuel Quijano
* Óscar Quijano
* Raúl Quijano

De groep heeft nog steeds zijn website en die kan je vinden op Café Quijano

Een voorbeeld van hun muziek kan je hierna vinden:

Bebe

2010-05-24T00:22:00.000-07:00

María Nieves Rebolledo Vila die beter bekend is onder haar artiestennaam Bebe, is geboren in Valencia op 9 mei 1978. Zij is een Spaanse zangeres en actrice.

Alhoewel zij geboren is in Valencia heeft zij hier maar een jaar gewoond. Zij is opgegroeid in een muzikaal gezin en haar ouders maakten deel uit van de folk groep Suberina. Daardoor woonde zij een deel van haar jeugd in Mérida en in Badajoz.

Haar ouders waren volgens haar echte muziekliefhebbers en zij brachten haar de liefde voor de muziek bij vanaf jongere leeftijd. Zij was altijd omringd met muziekinstrumenten waardoor de muziek door haar aders stroomde. In 1995 begon zij haar muzikale loopbaan als koor meisje bij de groep «Vanagloria».

In 1996, na het voltooien van haar studies aan de COU, was zij in Madrid om er dramatische kunsten te studeren. Enkele maanden later trad zij reeds op in de zalen van de hoofdstad en in 2001 won zij een wedstrijd in Extremadura voor zangers-tekstschrijvers.

Op het einde van 2003 krijgt zij het aanbod om een album te maken en het album komt op de markt in maart 2004. Het krijgt de titel Pafuera Telarañas. Tussen de bekendste liedjes op dit album vinden we Ella, Siempre me quedará en Malo. Dit laatste werd een hit in Italië tijdens de zomer van 2006.

Op 27 juni 2006 kondigde zij haar tijdelijk verdwijnen aan uit de muziekwereld om zich ten volle te kunnen concentreren op haar carrière als actrice. Zij maakte toen La educación de las hadas, geregisseerd door José Luis Cuerda en Caótica Ana dat geregisseerd werd door Julio Médem.

Zij heeft onder andere samengewerkt met Tontxu, Chambao, Luis Pastor, Albert Pla, El Combolinga, Los Delinqüentes, El Tío Calambres, Kultama, Paco Bello en Los Aldeanos.

In juni 2009 bracht zij haar nieuwe album uit en dat kreeg de naam Y.. De singles uit het album waren La bicha, Me fui, Pa mi casa en Busco me.

Tijdens de Grammy Latinos van 2009 kondigde zij aan dat ze in verwachting was van haar eerste kindje. Zij beviel op 31 maart 2010 van een meisje en dat kreeg de naam Candela.

Discografíe

* Pafuera Telarañas (2004)
* Y. (2009)

Singles

Pafuera Telarañas
* Malo
* Ella
* Con mis manos
* Siempre me quedará
* Como Los Olivos
* Que nadie me levante la voz (Tema de Aída)

Y.
* Me fui
* Pa mi casa
* Busco me
* La bicha

Zij heeft zelf ook een website en die kan je vinden op Bebe

Een voorbeeld van haar muziek volgt hierna:

Zahara

2010-05-17T00:02:00.000-07:00

María Zahara Gordillo Campos is geboren in Úbeda, Jaén op 10 september 1983 maar zij geniet haar bekendheid onder haar artiestennaam Zahara. Zij is een Spaanse zangeres.

Haar carrière

Toen zij twaalf jaar werd maakte zij haar eerste eigen liedje, dat kreeg de naam "Una palabra". Zij studeerde jazz en sinds 1999 componeerde zij haar eigen muziek en trad zij op doorheen gans Spanje.

2005-2008: Día 913 en Zahara Eléctrica

In 2005 bracht zij haar eerste album uit en dat kreeg de naam Día 913. Tijdens datzelfde jaar kwamen Alfonso Alcalá en Pablo García, leden van de groep The Applebite, met haar optreden en componeren.

Op het einde van 2006 beslissen de drie om een nieuw project op te zetten en dat kreeg de naam van Zahara Eléctrica. Deze groep werd beïnvloed door groepen zoals Death Cab for Cutie, Maga en de Smashing Pumpkins.

Aan het begin van 2007 kwam een nieuw lid de groep vervoegen, het werd de toetsenist Javier Serrano. In februari neemt de groep een demo met vier nummers op en dat is geproduceerd door David Castro. De demo werd een grote hit op MySpace en de verkoop liep per post.

2009: Professioneel debuut

Op 26 mei 2009 kwam haar eerste album uit als professioneel artiest en dat kreeg de naam "La fabulosa historia de...".

Tijdens de eerste week na het op de markt komen van dit album bereikte het de drieëntwintigste plaats op de lijst van de meest verkocht albums in Spanje. Het liedje "Merezco" werd uitgekozen als het officiële lied van de Ronde van Spanje.

In 2010 werkte zij mee aan het solidariteitsproject van Carlos Jean voor Haïti "Ay Haití".

Discografíe

Studio albums

* Día 913 (2005)
* La fabulosa historia de... (2009)

Zij heeft een eigen website en dat kan je vinden op Zahara

Een voorbeeld van haar muziek kan je hierna vinden:

Ambulancia Irlandesa

2010-05-10T00:23:00.000-07:00

Ambulancia Irlandesa is een Spaanse folk-fusion groep. De groep is in 1997 gesticht in Granada om oorspronkelijk traditionele Keltische muziek te gaan spelen.

Sinds het begin is de groep geëvolueerd naar een andere stijl, zij spelen nu muziek met allerhande invloeden zoals rock, blues, jazz, flamenco, country en funk.

Ook vinden we nog altijd folk invloeden in hun muziek, zowel traditionele muziek uit het oosten van Europa als uit de Arabische wereld zijn aanwezig in de muziek.

Zij speelden reeds in een groot aantal Spaanse en Europese steden en op diverse festivals zoals dat van het eerste Annual Irish Music & Cultural Festival (Málaga, 1998), het Festival Internacional Parapanda Folk dat doorgaat in Íllora (1999 y 2006), het Festival Rock Zaidin (Granada, 2000), en nog een groot aantal andere festivals.

De groepsleden:

* Antonio Monleón - Dwarsfluit, fluit
* J. Vicente Márquez - Gitaar
* Nicolás Ortiz - Viool, mandoline
* M. Óscar Musso - Bodhran, trombone, banjo, toetsen
* Javier Utrabo - Bas, contrabas
* Dani Cuenca - Drum, percussie

Discografíe

* Ambulancia Irlandesa - 2000
* Badulaque Zoo - 2002
* Sonríe (EP) - 2004
* El carnaval de los gatos - 2005

De groep heeft een eigen website en die kan je vinden op Ambulancia Irlandesa

Een voorbeeld van hun muziek kan je hierna horen:

Macaco

2010-05-03T00:05:00.000-07:00

Macaco is een Spaanse muziekgroep uit Barcelona en zij is opgericht in 1997 door Daniel 'Mono Loco' Carbonell.

De leden van de groep komen uit een aantal landen zoals Brazilië, Kameroen, Venezuela en Spanje en dat geeft hun muziek een mengeling aan stijlen en voorkeuren.

Er liggen accenten van de Latijns-Amerikaanse elektronische muziek in maar we vinden er ook de rumba in.

Zij zingen ook in verschillende talen en daarvan zijn het Spaans, Portugees, Frans, Engels, Catalaans en Italiaans enkele voorbeelden.

El Mono Loco vormde in 1997 de groep omdat hij een cosmopolisch project wilde, omdat hij voelde dat er een multiculturele dialoog moest komenH Het moest een vermenging zijn van woorden en van geluiden, van aroma's en van geuren.

In de groep komen de talenten en de afkomst van de muzikanten samen en zo krijgen we een mengeling uit Brazilië, Cuba, Venezuela, Kameroen, Zimbabwe en natuurlijk uit Spanje.

Hun eerste album droeg de titel "El Mono en el Ojo del Tigre", (Edel, 1999) en dit kwam op de markt in een groot deel van Europa en in Argentinië.

Met Ojos de Brujo, Chico Ocaña en de Italiaan Roy Paci, Mau Mau, Radio Bemba, de Braziliaan Lenine en de Senegalees Touré Kunda als gasten kwam hun volgende album op de markt, "Rumbo Submarino", (Edel, 2001).

Dit album kreeg zeer lovende kritieken en dat bracht de groep op de podia van de voornaamste festivals in Europa.

Na meer dan zeventig concerten doorheen Europa in 2002 vond El Mono Loco nog tijd om samen te werken met Ojos de Brujo op "Barí", met Carlos Jean op "Back To The Earth" en met Amparanoia op "Enchilao".

Verder wwerkte hij mee aan de filmmuziek van "Amnesia" (2002), van Gabriele Salvatore, "Darkness" (2002), van Jaume Balagueró en van "A más" (2002), van Xavi Rivera, waarin hij tevens een kleine rol vertolkte aan de zijde van Najwa Nimri.

Macaco stichtte zijn eigen uitgeverij, El Murmullo en zij eigen muziekmaatschappij, Mundo Zurdo. Hij nam hier zijn volgende album, "Entre raíces y antenas" (2004) op en later kwamen de volgende albums ook uit bij deze uitgeverij.

In 2006 kwam het volgende album uit, "Ingravitto" en daarop was een samenwerking met andere artiesten zoals Mari van de groep Chambao, Nação Zumbi, Bnegao, Muchachito Bombo Infierno ó Caparezza en nog een aantal anderen.

In 2009 maakte hij een video met de samenwerking met National Geographic en dat kreeg de titel "Moving". Op deze video werkten een aantal artiesten mee die een wereldwijde bekendheid genoten zoals Juan Luis Guerra y Juanes. ook de acteurs Javier Bardem en Javier Cámara gaven hun medewerking.

Het liedje was de herkenningsmelodie van de herdenking van de "Dag van de Aarde" die door National Geographic werd ingericht op 22 april 2009.

Het lied werd controversieel toen de extreem rechtse partij, Falange Española het lied gebruikte tijdens de campagne voor het Europees Parlement in 2009.

Daarom heeft de groep een mededeling uitgeven waarin zij zich ten volle afkeerden van deze partij en dat zij het gebruik door deze partij beschouwden als een inbreuk op het eigendomsrecht.

Leden

* Daniel 'Mono Loco' (solo zang)
* DJ Tillo (DJ)
* Jules Bikôkô (bas, zang en en compositie)
* Wicho Rodríguez (piano)
* Sandro Lustosa (percussie)
* J.A. Mato (slagwerk)
* Paul de Swardt, (MC)
* Rey Ul, (MC)

Discografíe

* Jambito Loco (Maqueta, 1996)
* El Mono en el Ojo del Tigre (Edel, 1998)
* Rumbo Submarino (Edel, 2002)
* Entre Raíces y Antenas (Mundo Zurdo - EMI, 2004)
* Ingravitto (Mundo Zurdo - EMI, 2006)
* Puerto Presente (Mundo Zurdo - EMI, 2009)

De groep heeft een website en die kan je vinden op Macaco

Oskorri

2010-04-26T00:09:00.000-07:00

Oskorri is een Spaanse folkgroep uit het Baskenland die ook Baskische volksmuziek speelt en zij is opgericht in het begin van de jaren 70.

Hun eerste album dat uitgekomen is 1976 was een eerbetoon aan de gedichten van Gabriel Aresti. De naam van de groep betekend in het Baskisch ""Rode Avondschemering".

Jaar na jaar is het opmerkelijk hoeveel werk zij voortbrengen en hoe groot hun vermogen is om te experimenteren.

Zij beginnen hun loopbaan in de jazz maar zij spelen deze muziek met traditionele Baskische instrumenten maar nu is hun muziek meer geëvolueerd naar een stijl binnen de Europese volksmuziek. Het is ook een van de oudste folkgroepen binnen Spanje.

Biografíe

Oskorri begint zijn loopbaan tijdens de periode van de Spaanse overgang naar de democratie, in een periode dat de Spaanse folk gedomineerd wordt door de groep Ez dok amairu.

Zowel door hun taalkeuze (Baskisch) als door hun keuze van hun eerste teksten (gedichten van Gabriel Aresti) kiezen zij voor het protest, iets wat in de laatste wel wat getemperd is.

Zij hebben hun eerste concert gegeven in de aula van de universiteit van Deusto in maart 1971. Van die toenmalige groep is enkel Philip Natxo nog actief in de groep.

Zij brachten hun eerste album uit in 1975 en dat kreeg de naam "Gabriel Arestiren Oroimenez" ("In Herinnering aan Gabriel Aresti"). Een aantal heeft teksten van deze dichter uit Bilbao.

Hun volgende album "Mosen Bernat Etxepare" bevatte liedjes met teksten van deze auteur die het eerste boek in de Baskische taal op zijn naam heeft.

Met het uitkomen van hun volgende albums kregen zij stilletjes aan hun eigen typische geluid.

Tijdens hun lange loopbaan hebben zij ook enkele verzamel albums gemaakt zoals "Alemanian euskaraz", "Hamabost urte... eta gero hau" en "25 kantu-urte". Hier deden dikwijls andere beroemde artiesten vanuit gans Europa aan meer.

Een aantal van hun liedjes zijn in het Baskenland uitgegroeid tot klassiekers, zoals "Euskal Herrian Euskaraz", Aita-semeak en "Gora ta gora beti".

XXXV Verjaardag

In december 2006 vierden zij hun vijfendertigste verjaardag en daarvoor brachten zij oudere liedjes terug uit samen met een andere groep, de Banda de Bilbao. Zij namen in het Arriaga theater een album op en hun toernee doorheen Spanje begon hier. Deze toernee duurde tot eind 2008.

Tijdens deze toernee speelden zij samen met de volgende groepen: Andrés Isasi, Legazpia, Azpeitia, Zizur Mayor, Pasajes, Estella, Tafalla, Tolosa, Berriozar, Guernica y Luno, Zarauz, Salvatierra, Araia, La SEM Santa Cecília de l’Olleria en nog een aantal anderen.

Huidige leden:

* Natxo de Felipe
* Antón Latxa
* Bixente Martínez
* Xabier Zeberio
* Gorka Escauriaza
* Íñigo Egia
* Josu Zalbide

Vroegere leden

* Fran Lasúen
* Kepa Junkera
* Txarli de Pablo
* Jose Urrejola

Discografíe

* Gabriel Arestiren Oroimenez (1975)
* Mosen Bernat Etxepare (1977)
* Oskorri (1979)
* Plazarik plaza (1980)
* ...eta Oskorri sortu zen (1981)
* Adio Kattalina (1982)
* Alemanian euskaraz (1984)
* Hau hermosurie (1984)
* In fraganti (1986)
* Hamabost urte... eta gero hau (1987)
* Datorrena datorrela (1989)
* Hi ere dantzari (1991)
* Badok hamairu (1992)
* Landalan (1992)
* 25 kantu-urte (1996)
* Ura (2000)
* Vizcayatik... Bizkaiara (2001)
* Desertore (2003)
* Banda Band (2007)

Albums met kindermuziek

* Katuen testamentue
* Marijane kanta zan
* Doktor Do Re Mi

Albums met traditionele muziek en met medewerking van het publiek

* The pub Ibiltaria (10 albums)
* Iparragirre

De groep heeft een eigen website en die kan je vinden op Oskorri

Een voorbeeld van hun muziek kan je hierna horen:

Ximo Tebar

2010-04-19T00:03:00.000-07:00

Ximo Tebar is een Jazz gitarist en hij is geboren in 1963 in Valencia.

Hij begon met gitaarspelen toen hij zeven jaar was en vanaf zijn zeventien jaar is hij professioneel met muziek bezig. Hij maakte tournees doorheen Spanje, Europa en de Verenigde Staten als leider van zijn eigen groep, de Ximo Tebar Band of anders speelde hij met andere beroemde internationale beroemdheden uit de wereld van de jazz. Hij is een van Spanje's meest gelauwerde muzikanten en hij ontving de prestigieuze "Premio al Mejor Solista de la Muestra Nacional de Jazz" van het ministerie van Cultuur twee jaar op rij.

Hij speelde reeds samen met Johnny Griffinn, Benny Golson, Tete Montoliu, Anthony Jackson, Lou Bennett, Pedro Iturralde, Lou Donaldson, Dr. Lonnie Smith, Louie Bellson, Jorge Pardo, Joey DeFrancesco, Mike Mossman en Jan Ackerman.

Discografíe

* Ximo Tebar Group "Aranzazu" (1988)
* Ximo Tebar Group "Anis del Gnomo" (1990)
* Ximo Tebar Group "Live in Russia" (1991)
* Ximo Tebar The Jazz Guitar Trio "Hello Mr. Bennett" (1992)
* Ximo Tebar Group "Te Kiero con K" (1991)
* Ximo Teba "Son Mediterráneo" (1995)
* Ximo Tebar The Jazz Guitar Trio "So Wath" (1997)
* Ximo Tebar Band "Homepage" (1998)
* Ximo Tebar "Goes Blue" (2001)
* Ximo Tebar "Embrujado" (2002)
* Ximo Tebar "The champs" (2004)
* Ximo Tebar "Eclipse" (2006)
* Ximo Tebar "Steps" (2008)

Ximo Tebar heeft een website en die kan je vinden op Ximo Tebar

Een voorbeeld van zijn muziek staat hierna:

Moraíto Chico

2010-04-12T00:17:00.000-07:00

Manuel Moreno Junquera, die vooral zijn bekendheid geniet onder de naam Moraíto Chico is een Spaanse flamenco gitaarspeler. Hij is geboren in 1955 in de wijk Santiago van Jerez de la Frontera.

Hij is een neef van een andere artiest, Manuel Morao. Zijn flamenco gaat naar de bronnen van de andere grote gitaristen zoals Paco Cepero of Parrilla de Jerez. Hij speelde gitaar bij Paquera de Jerez maar momenteel werkt hij met José Mercé, Diego Carrasco en andere artiesten.

Discografie:

Hij heeft twee solo albums gemaakt

* Morao, Morao
* Morao y Oro

Verder zijn er een groot aantal opnames gemaakt waarop hij meespeelt met andere artiesten waarvan er hier enkele volgen.

* Niña Pastori
* José Mercé
* Juncales de Jerez
* Jose Soto "Sorderita"

Ik heb geen website van hem kunnen vinden maar hierna volgt een voorbeeld van zijn muziek:

Patricia Kraus

2010-04-05T04:44:00.000-07:00

Patricia Kraus is een Spaanse zangeres maar zij is geboren in Milaan. De reden dat zij daar geboren is, is dat haar vader, de bekende tenor Alfredo Kraus op dat moment in Milaan studeerde.

Patricia begon met haar muzikale studie toen zij negen jaar was maar later kwam er een klassieke opleiding bij. Die kreeg zij van de sopraan Lina Huarte en van haar vader.

Uiteindelijk koos Patricia voor een ander genre en dat werd pop-rock. Zij kreeg haar eerste bekendheid toen zij gekozen werd om Spanje te vertegenwoordigen op het Eurovisie songfestival van 1987 in Brussel. Zij zong daar toen het liedje "No estás solo". Dat was een compositie van haarzelf, Rafael Martínez en Rafael Trabuchelli.

Op het einde van de negentiger jaren begon zij samen met de drummer Daniel Assante aan een project van experimentele en elektronische muziek maar dat was zonder al te veel succes.

In 1999 begon zij met Juan Belda en Juan Gómez Acebo, de groep Wax Beat. Met hen maakte zij twee albums.

Zij naam in 2006 als lerares deel aan Operación Triunfo waar zij les gaf over de muziek cultuur uit de jaren 60 en 70.

In 2007 bracht zij haar voorlopig laatste album uit, "Alma".

Momenteel werkt zij mee aan een muzikaal project, Vintage Club Band.

Discografíe

Solo:

* Patricia Kraus, 1987
* De animales y de selva, 1989
* El eco de tu voz, 1991
* Batería y voz en dos movimientos, 1996
* Atlanterra, 1998
* I am, 1998
* Alma, 2007

Met Wax beat

* Lava's lamp, 2000
* Go outside and play, 2003

Zij heeft een website in die kan je hier vinden; Patricia Kraus

Een voorbeeld van haar muziek staat hierna:

Radio Tarifa

2010-03-29T00:01:00.000-07:00

Radio Tarifa is een Spaanse muziekgroep die een gans eigen stijl hebben. Zij spelen een mengeling van flamenco, jazz, wereldmuziek met sterke Arabische invloeden.

Geschiedenis van de groep

Volgens de leden van de groep komt de naam van hun groep, Radio Tarifa, door een vergelijking te maken met een radio die de muzikale invloeden van het Middellands Zee gebied uitzend en ontvangt en de Kaap van Tarifa die geografische gezien het dichtste punt van Spanje is bij Afrika.

Voor de groep is Tarifa een beetje grens, het land van niemand en boven alles het balkon op de Middellandse Zee.

de groep heeft tal van tournees gemaakt doorheen gans Europa (Spanje, Duitsland, Italië, Frankrijk, Groot-Brittannië, België, Nederland, Zwitserland, Ierland, Griekenland, Oostenrijk, Luxemburg en de Scandinavische landen. Buiten Europa was de groep in Turkije, Marokko, Egypte, Palestina, Nieuw Zeeland, Brazilië, Mexico, Canada en de Verenigde Staten.

Muziekstijl

Hun muziek is een fusie van muziek en stijlen die ritmes bevatten uit de arabisch-andalusische stijl, de flamenco en muziek vanuit de beide oevers van de Middellandse Zee en er worden Middeleeuwse instrumenten gebruikt. Ook duiken er Caraïbische elementen op in hun muziek.

Zij gebruiken traditionele muziek en zij vullen die aan met eigen composities, zij gebruiken antieke instrumenten maar zij gebruiken ook moderne instrumenten zoals de sax, de elektrische gitaar enz.

Tijdens hun live optredens nemen er acht muzikanten deel maar er staat ook een flamenco danser en een buikdanseres mee op het podium.

Samenstelling van de groep

De voornaamste leden

* Benjamín Escoriza, zang
* Faín S. Dueñas, percussie (tar, derbuka, djembe)
* Vincent Molino, blaasinstrumenten (neys, cromorno, oboe de poitou)
* Jaime Muela, dwarsfluit, sopraansax
* Amir Haddad, ud
* Jorge Gomez, flamenco gitaar, elektrische gitaar
* Sebastián Rubio, percussie (tar, bongos)
* David Purdye, bas, contrabas
* Chuco García, geluid technicus

Discografíe

* Rumba Argelina (1993)
* Temporal (1998)
* Cruzando El Rio (2001)
* Fiebre (2003)
* Live 25 July, 2004 - Ramallah, Palestina

De groep heeft een eigen website en die kan je vinden op Radio Tarifa Deze website is in het Spaans maar ook in het Engels.

Een voorbeeld van hun muziek kan je hierna vinden

La Musgaña

2010-03-22T00:01:00.000-07:00

La Musgaña is een Spaanse groep die opgericht werd in 1986 door Enrique Almendros (beter bekend als Quique Almendros), José María Climent en Rafael Martín.

Hun muziek is voornamelijk gebaseerd op de instrumentale traditie uit Castilla, maar zij is verrijkt met Atlantische en Mediterrane invloeden.

In hun liedjes gebruiken zij tal van instrumenten zoals de doedelzak, de draailier, de rabel naast meer moderne instrumenten zoals de basgitaar, de akoestische gitaar, de klarinet, de saxofoon en nog andere instrumenten.

Biografíe

La Musgaña werd opgericht in 1986 toen Almendros, die tot op dat moment Keltische muziek maakte, Climent en Martín ontmoette en zij een groep wilden oprichten die zich zou richten op de traditionele muziek uit de Meseta (hoogvlakte).

Zes maanden later kwamen de fluitist Jaime Muñoz en de bassist Carlos Beceiro bij de groep.

Met hun eerste album, El Diablo Cojuelo wonnen zij de eerste prijs voor hedendaagse folk op het festival van Santiago de Compostela. Dankzij deze prijs kregen zij in 1989 de mogelijkheid om een tweede album op te nemen, El Paso de la Estantigua.

Hun derde studio album, Lubicán, kwam uit in 1993 onder het Xenophile-Green Linnet label en het was hun eerste album dat in Noord-Amerika op de markt kwam. Het was het begin van hun internationale faam. In datzelfde jaar verlieten twee van de stichtende leden de groep. José Maria Climent en Rafael Martin werden vervangen door Cuco Pérez en Luis Delgado.

Het vierde album, Las Seis Tentaciones, werd uitgebracht in 1995 op het label Green Linnet. De groep was tijdelijk terug gebracht tot vier leden: Almendros, Beceiro, Muñoz y Delgado. Er was wel een gast muzikant die meewerkte aan het album, Kepa Junkera.

In 1997 namen zij hun eerste en nu toe enige live album en het kreeg de titel En Concierto. Zij namen dit album op in Madrid en Baracaldo omdat de groep tien jaar bestond. De deelnemers aan de concerten waren de groepsleden en de oude groepsleden die aangevuld werden met Amancio Prada, Kepa Junkera, Radio Tarifa, Manuel Luna, Johnny Cunningham en Javier Paxariño.

Na zes zonder nieuw album kwam in 2003 hun nieuwe album op de markt, Temas Profanos waarvan de critici zeiden dat het tot op heden het meest "voorbereide, nauwkeurig en opwindende album" was. Het kwam uit op Lubicán Records, een label dat eigendom was van de groep. Er werkten wederom andere artiesten aan mee zoals de zangeres Carmen París en de beroemde etnograaf en muzikant Joaquín Díaz.

In augustus 2004, tijdens de sound check voor een optreden in Barcelona kreeg Enrique Almendros een hersenbloeding die hem in het vervolg van de podia zou weghouden.

Na deze zware klap besliste de groep om verder te gaan met nieuwe muzikanten, Diego Galaz op viool en Jorge Arribas op accordeon vervoegden dan de groep.

De groep hervat op het einde van 2006 zijn internationale activiteiten met een tour doorheen de Verenigde Staten, Itlië en Frankrijk.

Twee jaar later, in 2008, kwam dan hun volgende album met als titel "20" op de markt. Deze titel verwijst naar hun twintig jarig bestaan.

Samenstelling

Originele samenstelling in 1987:

* Enrique Almendros - Gaita Charra, Dulcimer, Flauta, Gaita de fole.
* Carlos Beceiro - Bas, contrabas, akoestische gitaar, Pandereta.
* Jaime Muñoz - Flauta travesera, Clarinete, Flauta dulce, Tambor.
* José María Climent - Violín, Rabel, Arrabel, Albogue, Gaita de fole, Percusión.
* Rafael Martín - Laúd, Zanfona, Bandurria, Voz.

Huidige samenstelling vanaf 2006

* Jaime Muñoz - klarinet, fluit en doedelzak
* Carlos Beceiro - Zanfona, gitaar, Cistro.
* Diego Galaz - Viool
* Jorge Arribas - Accordeon.
* Sebastián Rubio - Percussie

Discografíe

* El Diablo Cojuelo (1988)
* El Paso de la Estantigua (1989)
* Lubicán (1993)
* Las Seis Tentaciones (1995)
* En Concierto (1997)
* Temas Profanos (2003)
* 20 (2008)

De groep heeft een website en die kan je vinden op La Musgaña

Een voorbeeld van hun muziek kan je hierna vinden

Chambao

2010-03-15T00:20:00.000-07:00

Chambao is een groep die hun eigen stijl hebben en dat is flamenca-electrónica. Deze stijl staat in Spanje bekend als Flamenco Chill. Zij zijn oorspronkelijk afkomstig van Málaga (Andalusië) maar hun muziek is een mengeling van flamenco en elektronische muziek.

Een chambao, in het Andalusisch, is een kampeertent om zich tijdens de dag tegen de zon te beschermen en later op de dag geeft het bescherming tegen de wind als men op het strand zit.

Geschiedenis

De loopbaan van Chambao begon toen de Nederlander Henrik Takkenberg drie mensen uit Málaga leerde kennen, María del Mar, Eledi en Dani en zij besloten om een groep te vormen die flamenco vermengde met elektronische muziek.

Hun eerste album, Flamenco Chill, werd direct een bestseller.

Hun tweede album, Endorfinas en la mente, zonder Henrik, bevestigd de groep in de muziek scene en zij behalen er een prijs voor, de Premio Ondas. Het eenvoudige, Ahí estás tú, werd een grote hit in Spanje en het werd de soundtrack voor een publicitaire spot voor Andalusië.

Hun derde album kreeg de naam Pokito a poko mee en van de oorspronkelijke leden bleef nog enkel La Mari over, de zangeres en de ziel van de groep.

La Mari

La Mari, hersteld van kanker, heeft meegewerkt aan het album van Ricky Martin MTV Unplugged waarop zij een duet heeft gezongen met Ricki Martin, Tu recuerdo. Chambao heeft momenteel wereldwijd reeds 1.000.000 cd's verkocht.

Met het eenvoudige, Papeles mojados, hopen zij doorheen gans Europa door te breken. In dit laatste album vermengen zij weer flamenco met chill out en gebruiken zij Arabische klanken en teksten die dikwijls sociale wantoestanden aanklagen.

In 2008 werkten zij samen met de winnares van het 51ste Eurovisie Songfestival, Helena Paparizou.

Dit jaar werkte La Mari samen met de Andalusische groep La Guardia met het lied Cuando brille el sol.

Discografíe

* "Flamenco Chill" (2002) (met verscheidene artiesten).
* "Endorfinas en la mente" (2003)
* "Pokito a poko" (2005)
* "Caminando 2001-2006" (2006)
* "Con otro aire" (2007)
* "En el fin del mundo" (2009)

De website van de groep kan je vinden op Chambao

Een voorbeeld van hun muziek kan je hierna vinden, het is het liedje dat ook gebruikt is door de toeristische dienst van Andalusië.

Ojos de Brujo

2010-03-08T00:34:00.000-08:00

Ojos de Brujo is een groep uit Barcelona doe opgericht is in 1996. Hun muziek is een mengeling van stijlen maar zij beginnen altijd met de flamenco en dan voegen zij allerhande stijlen toe zoals reggae, hip hop, rock en elektronische muziek.

De geschiedenis van de groep

De groep ontstond na een aantal verschillende jam sessies van verschillende muzikanten die toen in en rond Barcelona optraden.

Het is vanuit deze sessies dat een deel van de liedjes gemaakt werden die op hun eerste album, Vengue stonden. Dit album kwam op de markt in 1999.

Het album werd verkocht tijdens hun optredens op festivals in Spanje maar ook in de rest van Europa zoals in België, Nederland, Frankrijk, Italië en Duitsland. De mond aan mond reclame was een belangrijk verkoopsargument en dat bracht de verkoop op 40.000 verkochte exemplaren.

De samenstelling van de groep die in het begin zeer wisselend was is nu gestabiliseerd rond Ramón Giménez, Juanlu, Marina "la canillas", Xavi Turull, Panko, Sergio Ramos en Maxwell Wright, maar de groep werkt altijd samen met andere muzikanten.

In 2001 verbreken zij hun platencontract en zij beginnen een eigen platenlabel. Ook in 2001 start hun tour "Abriendo puertas" doorheen gans Spanje.

In 2002 komt Bari uit en dat is van de hand van La Fábrica de Colores, een platenlabel dat opgericht is voor het producen en uitgeven van hun eigen werk. Dit album is de aanzet tot de uitbouw van een internationale carrière en hun promotietour brengt hen naar festivals doorheen gans Europa maar ook naar Mexico, Canada, Japan, Colombia en tal van andere landen.

In 2006 komt op Diquela Records hun derde album "Techari" uit. Op dit album werken ze samen met Pepe Habichuela, Martirio, Cyber (lid van de Asian Dub Foundation) en Nitin Sawhney.

Het album komt uit in twee verschillende edities, een gewone en een luxe uitgave en die is geïllustreerd door graffiti kunstenaars, illustrators en tekenaars van comics uit verscheidene landen.

In 2007 komt hun eerste live CD uit, Techarí Live en daar vertolken zij de liedjes van hun laatste album en een liedje van Bob Marley Get up Stand up. Bij deze cd is er een dvd van een concert opgenomen in Barcelona.

Discografíe

* Vengue (1999)
* Barí (2002)
* Bari: remezclas de la casa (2003)
* Techarí (2006)
* Techarí live (2007)
* Aocaná (2009)

De groep heeft een eigen website en die kan je vinden op Ojos de Brujo

Een voorbeeld van hun muziek kan je hierna vinden:

Falete

2010-03-01T00:09:00.000-08:00

Rafael Ojeda Rojas, is beter bekend onder haar artiestennaam Falete. Zij is geboren op 26 januari 1978 in Polígono de San Pablo, Sevilla. Zij is een Spaanse flamenco zangeres.

Haar carrière

Zij komt uit een artistieke familie, haar vader was Falín en die was een lid van de groep Cantores de Híspalis.

Haar carrière begon in het Teatro Lope de Vega de Sevilla toen zij 17 jaar was. Tijdens de jaren 90 naam zij deel aan een groot aantal evenementen over de ganse wereld als Danzas de España.

Haar artistieke ouders zoals o.a. Jesús Quintero waren ook niet van de minsten. Op haar albums staan liedjes van Bambino, Rocío Jurado, Chavela Vargas, Isabel Pantoja en Paco Ibáñez.

Zij heeft ook nog meegewerkt aan het laatste boek van Ana Rosa Quintana.

Discografíe

* 2004: "Amar duele" (50.000 exemplaren)
* 2006: "Puta mentira" (60.000 exemplaren)
* 2007: "Coplas que nos han matao" (50.000 exemplaren)
* 2008: "¿Quien te crees tu?"

De 3 eerste albums behaalden alle drie een gouden plaat.

Ik heb van haar geen eigen website kunnen vinden.

Een voorbeeld van haar muziek staat hierna:

Bea Bronchal

2010-02-22T00:04:00.000-08:00

Bea Bronchal is een Spaanse pop zangeres die geboren is op 26 november 1982 in Carcassonne, Frankrijk.

Bea Bronchal bracht de eerste jaren van haar leven door in die Franse stad en zij wist van kind af aan dat zij een artistieke loopbaan zou kiezen.

Haar eerste grote kans kwam er in 2001 toen zij finaliste werd van een talentenjacht op de televisie "Lluvia de Estrellas".

In 2002 nam zij deel aan het liedjesfestival van Benidorm en zij won er de tweede prijs met haar liedje "Siempre Tú". Dat lied stond op haar eerste album met de gelijknamige naam en dat werd geproduceerd door Alejandro Abad.

In 2004 komt het album "Que te den candela"uit, waarop Bea thema's zingt zoals "Mentira" en "Bandolero". Op dit album werkt zij samen met David DeMaria en Miguel Saez.

"Olé!" komt op de markt in 2005, waarop Bea Bronchal zelf vijftig procent van de liedjes zelf heeft geschreven. Andere liedjes op het album zijn van de hand van Franco De Vita.

In 2006 brengt Bea een singel op de markt "Lo prefiero" en deze singel staat op een van de belangrijkste compilatie albums van het land "Caribe 2006". Hiermee komt zij onder de aandacht van het grote publiek.

Uiteindelijk komt in 2008 het album "Kilómetro 0" uit en dat is een album met een meer persoonlijke toets en met een vernieuwde stijl. Het album is geproduceerd door Bob Benozzo.

Voor dit album zijn alle opnames gebeurt in Milaan met grote Italiaanse muzikanten. Het is een meer volwassen en ontwikkeld album en het bevat 10 liedjes vol kracht en gevoel. Tevens heeft Bea een grote bijdrage geleverd aan de composities.

Discografíe

* Siempre Tú (2002)
* Dile (Remixes) (CDS) (2003)
* Que Te Den Candela (2004)
* Olé! (2005)
* Lo Prefiero (CDS) (2006)
* Navidad de Color (CDS) (2007)
* Kilómetro 0 (2008)

Haar website kan je vinden op Bea Bronchal

Een voorbeeld van haar muziek op haar tot nu toe laatste album staat hierna

Ricardo Gallen

2010-02-15T00:08:00.000-08:00

Ricardo Jesús Gallén García of kortweg Ricardo Gallén is geboren in Linares in 1972. Hij is een meester op de gitaar en internationaal concertist.

Zijn vorming

Hij begon met muziek toen hij vier jaar oud was en dat gebeurde onder invloed van zijn vader Manuel Gallén die een amateur gitarist was. Met zijn vader deed hij ook zijn eerste optreden toen hij vijf jaar was.

Toen hij tien jaar was begon hij met zijn muziekstudies in het Conservatorio de Música in Linares en hij kreeg er zijn eerste muzieklessen van de directeur van het conservatorium, de componist Tomás Villajos Soler.

Hij vervolgde zijn studies aan het Conservatorio van Jaén met Víctor Valls en daarna kwamen de conservatoria van Córdoba, Madrid en Granada onder de begeleiding van respectievelijk Miguel Barberá, Demetrio Ballesteros en Carmelo Martínez.

Later ging hij Gitaar en Oude Muziek studeren aan de universiteiten van Salzburg en München onder de leiding van de meesters Fisk, Eglhuber, Spiri, Gilbert, Hübscher en Clerch. Hij studeerde af in 1999 in de Meesterklas (Clase de Maestros) aan de Muziek Hogeschool van München onder leiding van Joaquín Clerch.

Bovendien kreeg hij meesterklassen van de grootste vertolkers van de klassieke gitaar zoals Miguel Angel Girollet, José Tomás, Manuel Abella, José Luis Rodrigo, Flores Chaviano, Francisco Ortiz, Joaquín Clerch, Antoni Spiri, Jürgen Hübscher en Christoph Eglhuber.

Concerten

Ricardo Gallén heeft een intense activiteit op het gebied van concerten en er zijn tal van concerten doorheen Spanje en over gans de wereld.

Bovendien zijn er naast zijn solo concerten optredens met tal van grote orkesten.

Hij werd ook al dikwijls door componisten uitgekozen voor de première van hun werken zoals bij Tomás Villajos, Ernesto Halffter en Joaquín Clerch.

Onderwijs

Hij geeft meesterklassen over de ganse wereld en hij is momenteel assistent professor van de leerstoel van Eliot Frisk aan de universiteit van Salzburg en hij is professor aan de universiteit van Extremadura in Cáceres.

Daarnaast wordt hij dikwijls uitgekozen om als jurylid te zitten in een aantal belangrijke internationale wedstrijden zoals die van Coria, Volos, Krynica, Hallein, Velbert (Andrés Segovia), Alcoy (Alhambra), Miami (GFA), Madrid (Joaquín Rodrigo) en Benicassim (Francisco Tárrega).

Discografíe

Tot nu toe heeft hij een aantal opnames gemaakt voor radio en televisie van onder andere Spanje, Finland, België, Roemenië, Duitsland, Cuba, México, Zuid-Korea, Hongarije en Bulgarije.

Hij heeft 5 albums gemaakt met vertolkingen van Giuliani, Brouwer, Takemitsu enz. en daarnaast zijn er zijn vertolkingen van werken van Rodrigo met het Orquesta Sinfónica del Principado de Asturias onder de leiding van Maximiano Valdés:

* CLASSICAL CHILLOUT - The Essential Collection
* GUITAR RECITAL: Ricardo Gallen
* GIULIANI: Variations
* REGONDI: Airs Varies / Reverie, Op. 19 / MERTZ: Bardenklange, Op. 13
* RODRIGO: Concierto de Aranjuez / Concierto Andaluz (Complete Orchestral Works, Vol. 2)
* RODRIGO: Concierto Madrigal / Concierto para una Fiesta (Complete Orchestral Works, Vol. 5)

Hij heeft en website en die kan je vinden op Ricardo Gállen

Luar na Lubre

2010-02-08T00:16:00.000-08:00

Luar na Lubre is een groep die afkomstig is uit het noorden van Spanje (Galicië) en die Keltische muziek vertolkt.

De naam van de groep is afkomstig uit het Galego, Luar is "schijnsel van de maan" en Lubre is het magisch bos waar de de Keltische druïden hun betoveringen uitvoeren.

Vanaf het begin van de groep hebben de leden de Keltische muziek verdedigd en uitgedragen over de ganse wereld. Een goede vriend van hen en een promotor van hun muziek is Mike Oldfield die verliefd werd op de term "O son do ar", een van de liedjes van de groep. Hij hield tevens van de prachtige interpretatie door Rosa Cedrón.

In 1999 deed hen het voorstel om hen te helpen tijdens hun wereldwijde tournee, op deze manier verwierven zij snel internationale faam.

De instrumenten die zij bespelen zijn de Galisische doedelzak, uilleann fluit, diatonische accordeon, viool, fluiten en whistles, cello, acoustische gitaar, bouzouki, tamboerijn, bodhrán en percussie en de stem van de Portugese zangeres Sara Louraço Vidal die de vorige zangeres Rosa Cedrón verving.

Luar na Lubre vertolkt de Keltische muziek met zijn traditionele thema's van zowel Galicië als van Ierland, Schotland en Bretagne.

Daarnaast staat de groep ook in de hedendaagse tijd, het lied "Memoria da noite" werd gemaakt en opgenomen naar aanleiding van de ramp met het schip de Prestige die de kusten van Galicië overspoelde met olie in 2003.

Op 22 en 23 januari 2009 maakte de groep ter gelegenheid van hun 25ste verjaardag hun eerste live album (Ao vivo). De opname ging door in het Teatro Colón in A Coruña en er speelden andere artiesten mee op zoals Luz Casal, Pedro Guerra, Diana Navarro en anderen.

Samenstelling van de groep:

* Sara Louraço Vidal (zang)
* Xan Cerqueiro (fluit)
* Xulio Varela (bouzouki, hoorn en tamboerijn)
* Patxi Bermúdez (bodhran, tamboer en djimbek)
* Bieito Romero (doedelzak, diatonisch accordeon en draailier)
* Eduardo Coma (viool)
* Pedro Valero (gitaar)
* Xavier Ferreiro (percussie en effecten)

Discografíe

* O Son do Ar (1988)
* Beira Atlántica (1990)
* Ara Solis (1993)
* Plenilunio (1997)
* Cabo do Mundo (1999)
* XV Aniversario (2001)
* Espiral (2002)
* Hai un Paraiso (2004)
* Saudade (2005): met teksten van García Lorca en het is het eerste album met Sara Vidal
* Camiños da fin da terra (2007)
* Ao Vivo! (2009)

De groep heeft een website en die kan je vinden op Luar na Lubre

Een voorbeeld van hun muziek kan je hierna vinden:

Leire Martinez

2010-02-01T00:21:00.000-08:00

Leire Martínez Ochoa is geboren 22 juni 1979 in Puente la Reina, Navarra. Zij is een Spaanse zangeres die deelgenomen heeft aan Factor X. Momenteel is zij de zangeres bij de zeer populaire groep La Oreja de Van Gogh. Samen met deze groep heeft zij wereldwijd al 330.000 albums verkocht.

In 2002 deed zij mee aan de casting van Popstars en zij werd gekozen om verder te gaan in het programma. Om persoonlijke redenen trok zij zich echter terug.

In datzelfde jaar deed zij de stem van Lilo Pelekai in de Disney film, Lilo & Stitch.

In 2007 deed zij dan mee aan het programma Factor X waar zij een interpretatie gaf van Me voy, van Julieta Venegas, To be left outside alone, Be My Baby van Vanessa Paradis en All Around The World, van Lisa Stansfield.

Zij werd uitgeschakeld in het zevende gala maar was wel finaliste van het programma.

In 2008 werd zij uitgekozen om de nieuwe zangeres van La Oreja de Van Gogh te worden in vervanging van Amaia Montero.

De groep deed een persconferentie op 14 juli 2008 in Madrid waar zij Leire presenteerden als de nieuwe vocaliste.

In de zomer van 2008 was zij het gezicht van de Herbal Essences campagne "Pelo Sexy".

Het eerste album "met Leire kwam in Spanje uit op 2 september en op 8 en 30 september in Latijns-Amerika.

Discografíe

Met La Oreja de Van Gogh

* A las cinco en el Astoria (2008)

Verzamelalbum

* Nuestra casa a la izquierda del tiempo (2009)

Singles

* El último vals (2008)
* Inmortal (2008)
* Jueves (2009)
* Europa VII (2009)
* Cuéntame al oído (2009)

Haar website kan je vinden op: Leire Martinez
De website van de groep kan je vinden op: La Oreja de Van Gogh

Een voorbeeld van haar muziek kan je hierna vinden

De wijziging van de zangeres had in Spanje heel wat te doen, fans van Amaia en Leire vonden hun favoriet de beste. Om een vergelijking te kunnen maken staat hierna een versie van Rosas met Amaia Montero

Amaia Montero

2010-01-25T00:22:00.000-08:00

Amaia Montero Saldías is een Spaanse zangeres en zij is geboren in Irún, Guipúzcoa op 26 augustus 1976).

Haar carrière begon in 1996 als zangeres bij de populaire pop-rock groep La Oreja de Van Gogh.

Op 19 november 2007 kondigde zij haar vertrek uit de groep aan om zich volledig aan haar solo carrière te kunnen wijden. Zij wou haar eigen gevoelens kunnen vertolken in haar eigen liedjes.

Tijdens de periode met de groep en nu met haar solo carrière heeft zij meer dan 7.000.000 exemplaren verkocht.

Haar carrière

1996-2007: La Oreja de Van Gogh

Amaia kwam in 1996 bij de groep nadat de gitarist Pablo Benegas haar op een feestje Nothing Compares 2 U, van Sinéad O'Connor had horen zingen.

Hij vroeg haar om te komen testen bij de groep die hij aan het vormen was samen met de bassist Álvaro Fuentes, de toetsenist Xabi San Martín en de drummerHaritz Garde.
Na de gelukte test kreeg de groep zijn definitieve naam, La Oreja de Van Gogh. Tot op dat moment was de naam Los Sin Nombre pasó. Vanaf dat moment maakte de groep zelf zijn liedjes waar zij tot dan toe enkel nummers van andere artiesten vertolkten.

Op 18 mei 1998, na het winnen van de muziek wedstrijd van San Sebastián, tekenden zij hun eerste platencontract bij Sony Music en maakten zij hun eerste album "Dile al sol". Dit album kreeg 7 platina albums in Spanje.

Met het tweede album "El viaje de Copperpot", dat uitkwam op 11 septiember 2000 vestigden zij definitief hun naam. De groep brak door in Latijns-Amerika en wereldwijd werden er meer dan 2.000.000 exemplaren van verkocht.

Op 28 april 2003 was er dan het derde album, "Lo que te conté mientras te hacías la dormida" en zoals de twee vorige haalde dit ook mooie verkoopcijfers.

In 2006 was er het vierde album "Guapa" wat uiteindelijk het laatste met Amaia zou zijn met uitzondering van een verzamelalbum voor het tienjarig bestaan van de groep.

Vanaf 2007 tot .....: solo carrière

Op 19 november 2007 kondigde Amaia haar vertrek uit de groep aan, een 11-jarige samenwerking werd dus stopgezet. Na de aankondiging begon zij aan haar vijfde album "Amaia Montero" te werken.

Tussen januari en juni 2008 nam zij de eerste liedjes op in Madrid. Daarna trok zij naar Genua om er met de Italiaanse producer Claudio Guidetti te werken. De opname van deze liedjes gebeurde in Milaan in de studio's van Eros Ramazzotti.

Daarna ging het richting Los Angeles om er in de Henson Recording Studio de laatste te leggen aan het album onder de leiding van Mike Tacci.

Op het album staan elf liedjes die alle geschreven werden door Amaia.

Op 18 november 2008 kwam het album op de markt in Spanje en ging direct naar nummer een. Tijdens de eerste week werden er meer dan 40.000 exemplaren verkocht en had zij haar eerste gouden plaat.

Uiteindelijk kreeg het album driemaal platina in Spanje en goud in Venezuela en Argentinië.

In het laatste deel van 2009 nam zij een Italiaanse versie op van haar album en het zal worden uitgebracht in Italië in het begin van 2010.

Discografíe

* 1998: Dile al sol (+900.000)
* 2000: El viaje de Copperpot (+2.000.000)
* 2003: Lo que te conté mientras te hacías la dormida (+2.000.000)
* 2004: La Oreja de Van Gogh en directo, gira 2003 (60.000)
* 2005: Paris (Frans album met liedjes uit tweede en derde album) (15.000)
* 2006: LOVG 1996-2006
* 2006: Guapa (+1.000.000)
* 2007: Más Guapa (+600.000)
* 2007: LOVG - Grandes éxitos (+80.000)
* 2008: Amaia Montero (+300.000)

Haar website kan je vinden op: Amaia Montera

Een voorbeeld van haar kunnen kan je hierna vinden

Estrella Morente

2010-01-18T00:06:00.000-08:00

Estrella Morente Carbonell is geboren in 1981 in Las Gabias, Granada en zij is een Spaanse flamenco zangeres.

Zij is afkomstig uit de provincie Granada waar de familie Morente beroemd is. Haar vader Enrique Morente is ook een flamenco zanger en haar moeder Aurora Carbonell is een bailaora (flamenco danseres). Van in haar jeugd kreeg zij dus al alle flamenco invloeden over haar heen.

Het debuut van Estrella als zangeres vond plaats toen zij amper 16 jaar was op het Gala van de Ski Kampioenen Alpijns Skiën in de Sierra Nevada. Zij zong er mee met grootheden zoals Chano Lobato.

Naast de opnames voor haar CD's was zij ook betrokken bij de muziek van verschillende films zoals Sobreviviré, met enige sevillanas, of in de film Volver van Pedro Almodóvar met een tango met dezelfde naam.

Zij is gehuwd met de torero Javier Conde waar zij vier kinderen mee heeft.

Een van haar spectaculairste optredens was in het Teatro Español in Madrid in oktober 2005. Onder de naam "Estrella 1922" liet de zangeres het het Primer Concurso de Cante Jondo herleven dat gehouden was in het Alhambra van Granada in 1922.

Discografie
* Mi cante y un poema (2001)
* Calle del aire (2001)
* Mujeres (2006)
* Casacueva y escenario (DVD, 2007)

Zij had ook nog een optreden in Iberia uit 2005, het is een film van Carlos Saura.

Er is een website van haar en die kan je vinden op Estrella Morente.

Een voorbeeld van haar muziek kan je hierna vinden:

Susana Germade

2010-01-11T00:04:00.000-08:00

Susana Germade, geboren in Galicia op 6 december 1977 is een Spaanse fado zangeres die zowel in het Spaans als in het Portugees zingt.

Zij studeerde 3 jaar muziek en gitaar aan het Conservatorio de música in La Coruña. Op 18-jarige leeftijd vertrok zij naar Chili om er journalistiek te gaan studeren en zij liet zich inschrijven in de Muziekschool waar zij begon met haar studies zang techniek en interpretatie.

Zij begon dan haar muzikale carrière met het zingen in een aantal lokalen in Santiago de Chile. Daar kreeg zij ook haar eerste contract als zangeres in een Portugees restaurant.

In 1999 maakte zij haar eerste album samen met andere jonge artiesten en hier was een tournee aan verbonden doorheen gans Chili.

In 2001 keerde zijn dan terug naar Spanje om er haar studies verder te zetten in Barcelona.

In 2004 nam zij dan uiteindelijk haar eigen eerste CD op: Susana Germade. er stond een mengeling op fados, boleros en andere populaire liedjes van Amália Rodrigues, Caetano Veloso, Joan Manuel Serrat, Maria Bethânia, Silvio Rodríguez, Chico Buarque, Carlos Cano, Chico César, Tom Jobim en Violeta Parra.

Zij heeft een blog en die kan je vinden op: Susana Germade

Een voorbeeld van haar muziek volgt hierna:

Niña Pastori

2010-01-04T00:07:00.000-08:00

Niña Pastori is de artiestennaam van María Rosa García García. Zij is geboren in San Fernando, Cádiz op 15 janiuari 1978.

Vanaf haar vier jaar vergezelde zij haar moeder tijdens haar optredens, haar moeder was bekend onder de naam Pastori de la Isla.

Haar moeder leerde haar de kunst van de flamenco en zette haar op weg om ook zangeres te worden en vanaf haar acht jaar sloeg zij dan ook deze weg in.

Toen ze nauwelijks twaalf jaar was trad de zanger José Monge Cruz, Camarón de la Isla op in het Teatro Andalucía de Cádiz, waar hij gefascineerd geraakte door haar en haar vroeg om samen met hem op te treden.

In het begin van haar carrière werd zij gesteund door Camarón de la Isla maar vanaf haar verhuis naar Madrid en het ondertekenen van een platencontract bij Sony Music gaf een enorme impuls aan haar carrière.

Toen zij zeventien jaar was kreeg zij de kans om haar eerste album op te nemen maar dit bevatte niet alleen flamenco muziek.

Op aandringen van haar moeder ging Maria naar Madrid om er liedjes te zingen van La Parrala, waar zij ontdekt werd door Alejandro Sanz en Paco Ortega.

Het eerste album kwam er aan "Entre dos Puertos" en dat album werd gevolgd door de volgende albums: "Eres Luz", "Cañaílla", "María", "No hay quinto malo", "Joyas prestadas" en "Esperando verte".

Tijdens de opname van het tweede album begon zij een relatie met Julio Jiménez Borja, "Chaboli", met wie zij huwde op 21 december 2002.

Zij kreeg een Grammy Latino 2009 voor het beste flamenco album met haar zevende en voorlopig laatste album 'Esperando verte'.

In haar dertigjarige loopbaan verkocht zij al meer dan twee miljoen albums en zij bleef steeds haar eerste platenmaatschappij Sony Music trouw.

Discografíe

* 1. Entre dos puertos 1995
* 2. Eres luz 1998
* 3. Cañaílla 2000
* 4. María 2002
* María Reedición 2003
* 5. No hay quinto malo 2004
* No hay quinto malo Speciale Editie CD+DVD 2005
* 6. Joyas prestadas 2006
* Joyas propias 2007, verzamel CD opgenomen in Latijns-Amerika
* 7. Esperando Verte 2009
* Caprichos de mujer Grandes éxitos 2CD+DVD 2009

Haar website kan je vinden op Niña Pastori

Een voorbeeld van haar muziek volgt hierna:

Ana Alcaide

2009-12-28T00:06:00.000-08:00

Ana Alcaide is geboren in Madrid en zij is een Spaanse zangeres die vooral interpretaties geeft van Middeleeuwse, traditionele en Sefardische muziek. Zij bespeelt een niet alledaags instrument, de nyckelharpa en dat is een soort viool met toetsen van Zweedse origine.

Zij begon met viool spelen op haar 8 jaar. Later behaalde zij een licentiaat in de biologie. Als beursstudent trok zij naar Zweden om er haar diploma te behalen.

Tijdens een reis door Zweden leerde zij dan de nyckelharpa kennen en terug in Spanje liet zij de biologie links liggen en begon zij met het bespelen van het instrument. In het begin was het voornamelijk in de straten van Toledo om er in feite te oefenen en om er geld te verdienen voor het studies aan de Malmö Academy of Music.

In 2006 nam zij haar eerste album op "Viola de Teclas de medieval música instrumental" en in haar volgende album "Como la Luna y el Sol" liet Ana zich ook zien als zangeres.

Zij vertolkt voornamelijk traditionele en Sefardische muziek maar het doet in het begin wat onwennig aan om de oude Spaanse liedjes te horen vertolken op een oud instrument van Zweedse origine.

Haar vaste begeleider tijdens veel van haar concerten is Carlos Beceiro van de groep La Musgaña, hij is ook de producer van haar albums.

Ana is ook een lid van de groep Nemo die voornamelijk Keltische muziek bespelen.

Discografíe

* Viola de Teclas, 2006
* Como la Luna y el Sol, 2008

Een voorbeeld van haar muziek kan je hier vinden:

Haar website kan je vinden op Ana Alcaide

Alameda

2009-12-21T00:02:00.000-08:00

Alameda heeft altijd onder de verdenking gestaan van een kloon te zijn van de Spaanse rock groep Triana en hun muzikale grondslag is inderdaad dezelfde. Beiden spelen inderdaad vernieuwende rock die zij mengen met traditionele flamenco muziek en dan vooral de bulerias en de rumbas. Zij gebruiken beiden een overvloedige beeldvorming en taalgebruik in de beste traditie van het samenspel tussen woord en muziek in de flamenco.

Ondanks het feit dat ze altijd in de schaduw van Triana gestaan hebben heeft de groep toch een eigen stijl ontwikkeld en dat is een meer verankerde invloed vanuit de flamenco en het geluid van de gitaar werd minder vervormd.

Wat dan weer gelijklopend is in beide groepen zijn de teksten die over het leven en de hoop gaan en die teksten zijn aanwezig in de liedjes van beide groepen. Verder maken beide groepen gebruik van het toetsenbord in hun liedjes.

Groepsleden

Rafael Marinelli (Toetsenbord)
Manuel Marinelli (Toetsenbord)
Manuel Rosa (Bas)
Jose Roca (Gitaar en zang)
Luis Moreno (drum)

Het begin

De groep werd opgericht in 1977 nadat 4 groepsleden elkaar ontmoetten op het Conservatorium van Sevilla. De broers Marinelli zochten nieuwe invloeden op het toetsenbord naast de klassieke piano en dat werd de Moog en de melotron.

Zij maakten hun eerste demo met Ricardo Pachon in zijn studio "El Aljarafe". Een beetje later, in 1979 gaf Gonzalo Gacíapelayo de groep een eerste platencontract en dat is 4 jaar na Triana die de basis hadden gelegd voor een muziekgenre dat men rock andaluz noemde.

Het succes

Bij de verschijning van hun eerste album "Alameda" was ineens een schot in de roos, het werd een bestseller. Dit album bevat 3 klassiekers van de groep: "El amanecer en el puerto", "Aires de la Alameda" en "Matices".

In hetzelfde jaar,1979, werkten zij mee, samen met Camarón, aan een legendarisch album "La leyenda del tiempo".

Na hun uitzonderlijk kwaliteitsvol debuut was het moeilijk om een even hoog niveau te blijven houden maar hun twee volgende albums zette hen toch nog op de kaart als een van de beste groepen in het genre. Tevens bleef de verkoop van hun albums goed.

Hun tweede album “Misterioso Manantial” kwam uit in 1980 en het derde album "Aire Cálido De Abril” was er in 1981.

Crisis in de groep

In 1983 maakten zij hun vierde album "Noche andaluza", maar tekenen van verdeeldheid in de groep kon men al zien, sommigen wilden een grootsere stijl en anderen wilden terug naar de frisheid van het eerste album. Na het uitkomen van het album ging de groep uit elkaar De leden van de groep gingen samenwerken met Camarón en met Paco de Lucía.

Terugkeer van de groep

In 1992 kwam de groep terug samen voor een optreden ter gelegenheid van de Wereldtentoonstelling van Sevilla.

Na dit optreden kwam er in 1994 een nieuw album uit "Dunas" en in het volgende jaar was er dan "Ilusiones". Dit album bevatte themas uit "Dunas" en nieuwe themas. Op hun laatste album in 1999 "Concierto veinte aniversario" was er een samenwerking met andere muzikanten.

Momenteel(2008) werd de groep terug opgericht door twee van de originele leden, Pepe Roca en Rafael Marinelli.

Discografíe

Albums

* 1979 - Alameda
* 1980 - Misterioso manantial
* 1981 - Aire Cálido de Abril
* 1983 - Noche Andaluza
* 1994 - Dunas
* 1995 - Ilusiones
* 2008 - Calle Arriba

Verzamel CD's

* 1999 - Concierto - 20 Aniversario (2 live CD)
* 2003 - Todas Las Grabaciones En CBS 1979-1983 (dubbel CD)

Hierna kan men een voorbeeld van hun muziek vinden:

Javier Krahe

2009-12-14T00:01:00.000-08:00

Javier Krahe is geboren in Madrid op 30 maart 1944 en hij is een Spaanse zanger van bij voorkeur liederen met satirische teksten.

Biografie

Hij studeerde in Madrid aan het Colegio del Pilar, een college waar veel van de hedendaagse politici school gelopen hebben. Aanvankelijk studeerde hij bedrijfswetenschappen maar schakelde, door zijn liefde voor de film, na een tijd over op assistent regisseur.

Terwijl hj zijn militaire dienst deed leerde hij de liefde van zijn leven kennen, de Canadese Annick waarmee hij naar Canada gaat. Hier begint zijn carrière als schrijver en hij is geïnspireerd door Georges Brassens en Leonard Cohen. Zijn broer Jorge zet zijn teksten op muziek.

Terug in Spanje leert hij Joaquin Sabina en Alberto Pérez kennen. Als trio nemen zij het album La Mandrágora in 1981 op en dat is de naam van een de zalen waar zij optraden.

Als solist debuteerde hij een jaar eerder, 1980, met het album Valle de lágrimas. In dit album was al duidelijk zijn karakteristieke stijl merkbaar met ironische teksten, uitgekiende rijmen en eenvoudige muziek. Op de volgende albums gaat zijn stijl in de richting van de jazz.

In 1986 censureert de Spaanse televisie TVE zijn lied Cuervo ingenuo (een satirisch liedje op de dubbelzinnige ideologie van de toenmalige PSOE), wat zou uitgezonden worden als onderdeel van een concert van Joaquin Sabina.

In 2004 tijdens een uitzending van een programma van Canal PLus, Lo más plus maakt hij samen met Enrique Seseña een stukje "10 comentarios". In dit programma zet men een Christus in de oven en er breekt en protest campagne van de conservatieve pers los. Hierdoor verklaart Jesús de Polanco, eigenaar van de groepPRISA (Canal Plus) Krahe als persona non grata.

In 1999 sticht hij samen met Pepín Tre, Santiago Segura, El Gran Wyoming, Faemino en Pablo Carbonell het onafhankelijk label "18 Chulos". Op dit label zijn tal van albums uitgegeven: Dolor de garganta, Cábalas y cicatrices, Cinturón negro de karaoke, Querencias y extravíos en het huldebetoon ...Y todo es vanidad.

Tijdens de jaren 2005, 2006 en 2007 trad hij regelmatig op in kleine zalen samen met Galileo of Clamores, soms waren er andere zangers/liedjesschrijvers bij zoals Riki López.

Zijn album Querencias y extravíos kwam uit in december 2007 en het werd verkocht in een pack waarin een boek zat met een aantal gesprekken dat de zanger had met de journaliste Paloma Leyra.

Discografíe

* Valle de lágrimas (1980)
* La Mandrágora (met Joaquín Sabina en Alberto Pérez) (1981)
* Aparejo de fortuna (1984)
* Corral de cuernos (1985)
* Haz lo que quieras (1987)
* Elígeme (en vivo) (1988)
* Sacrificio de dama (1993)
* Versos de tornillo (1997)
* Dolor de garganta (1999)
* Cábalas y cicatrices (live) (2002)
* ...Y todo es vanidad (Homenaje a Javier Krahe) (2004)
* Cinturón negro de karaoke (2006)
* Querencias y extravíos (live) (2007)

Men kan een voorbeeld van zijn muziek hierna vinden:

África Gallego

2009-12-07T00:01:00.000-08:00

África Gallego is geboren in Málaga op 2 augustus 1972 en zij iseen Spaanse zangeres en componiste.

Zij begon reeds vroeg met zingen aan de hand van haar vader. Haar eerste stappen in de wereld van de muziek was het bespelen van de kist (cajón), een typische flamenco instrument.

Toen zij zeventien jaar was werkte zij mee en speelde zij mee met verschillende muziekgroepen in Málaga. Het was enkele jaren later dat zij dan op de voorgrond kwam als zangeres in muziek groepjes.

Toen zij vijfentwintig jaar was verliet zij Spanje en zij vertrok naar Londen om er te studeren en zij werd daar lid van een gospelkoor.

Het was na deze ervaring die haar muzikale carrière een wending nam en zij een stijl ontwikkelde met jazz, flamenco en funk invloeden. Tevens zijn er invloeden merkbaar uit de reggae en de afrobeat.

Na haar verblijf in Groot-Brittannië kwam zij in 2000 terug naar Spanje en zij vestigde zich toen Madrid waar zij de groep Mojo Project oprichtte. Waar de groep in het begin een luchtige toon aansloeg ging zij de volgende jaren in een serieuzere richting. Deze verandering van stijl ging samen met een verandering van muzikanten en in 2003 werd de groep een van de revelaties van het jaar.

Na twee jaar met het geven van vele wekelijkse concerten in de zalen in Madrid kreeg de groep een platencontract bij een onafhankelijk label en brachten zij in 2004 hun eerste album uit Taste the Mojo, een album met funk, flamenco, jazz en house invloeden.

De groep met África aan het hoofd kreeg een aantal prijzen voor hun eerste album.

África bleef het gezicht van de groep gedurende de volgende drie jaren en dat was het einde van 2005 toen zij de beslissing nam om een solo carrière te beginnen.

Vanaf het einde van 2006 trad zij op in alle zalen in Spanje met haar nieuw album A mi aire, een album met een mengeling van flamenco, jazz en funk.

Discografíe

Álbums

* Taste The Mojo - 2004
* A mi aire - 2008

Single

* Sola - Enero 2008

De zangeres heeft een website: Africa Gallego

Een voorbeeld van haar muziek kan je hierna vinden:

Celtas Cortos

2009-11-30T00:01:00.000-08:00

De groep werd opgericht in 1986 in Valladolid door acht vrienden waarvan er al vier deel uit maakten van de groep Almenara. Zij besloten toen om deel te nemen aan een muziekwedstrijd onder de naam "Colectivo Eurofolk".

Toen zij de eerste prijs wonnen besloot men dan ook om samen te blijven spelen maar zij veranderden toen de naam van de groep in "Celtas Cortos" en dat was met een duidelijke knipoog naar het tabaksmerk Celtas.

In april 1987 won de groep een andere wedstrijd en de eerste prijs was de opname van een album. Zij hebben dit album gedeeld met 2 andere winnaars en zijzelf plaatsten 3 liedjes op het album "Así es como suena: folk joven".

Na hun afwijzing door deze platenmaatschappij ontvingen zij een vraag van de producer Paco Martín om hun eerste album met hem op te nemen.

Was hun eerste album "Salida de emergencia" een instrumentaal album dan bevatte hun volgende album "Gente Impresentable" zowel instrumentale als nummers met zang. De zanger die ook de teksten schreef was Jesús H. Cifuentes (Cifu).

Zijn Keltische rock gecombineerde hij met zijn zowel agressieve als melancholische teksten. Met de loop der jaren werd zijn stijl meer een mengeling met andere muziekstijlen, er kwamen invloeden in uit de Caraïben, de flamenco, de reggae en zelfs elektronische muziek sloop in zijn muziek.

Er kwam een lange lijst met hits zoals 20 de abril, La senda del tiempo, Tranquilo majete en No nos podrán parar.

In 2002 verlaat Cifu de groep, dit vertrek kwam bovenop het vertrek van het eerdere vertrek van César Cuenca y Nacho Martín. Zij werden vervangen door Antuán Muñoz.

Aan het begin van 2004 verliet Carlos Soto (fluit en saxofoon) de groep op zijn eigen groep te vormen Awen Magic Land, zijn nieuw project met María Desbordes.

Begin 2006 keerde Cifu terug in de groep na het vertrek van Antuán en zij begonnen terug te repeteren en zich voor te bereiden op hun volgende album waarop de hit "Hay que volver" staat.

Op 2 september 2008 brachten zij hun laatste album uit: "40 de abril", het eerste album met volledig onuitgegeven werk na de terukeer van Jesús Cifuentes in 2006.

Samenstelling

Celtas Cortos heeft dikwijls veranderingen ondergaan aan zijn samenstelling. De originele negen leden van het eerste album Salida de emergencia zijn:

* Jesús H. Cifuentes: gitaar en zang
* Nacho Castro: drum en percussie
* Carlos A. Soto: dwarsfluit, fluit en doedelzak
* Goyo Yeves: fluit, blokfluit, dwarsfluit en saxofoon
* Nacho Martín: toetsenbord
* Luís M. de Tejada: viool
* Óscar García "Vinagre": bas
* César Cuenca: elektrische en akoustische gitaar
* Alberto García: viool en trombone

De website van de groep kan men vinden op: Celtas Cortos

Een voorbeeld van hun muziek kan men hierna vinden:

Joaquín Sabina

2009-11-23T00:06:00.000-08:00

Joaquín Ramón Martínez Sabina is geboren in Úbeda, Jaén op 12 februari 1949 maar hij staat bekend onder zijn artiestennaam Joaquín Sabina. Hij is zanger en dichter.

Tot op heden heeft hij 14 studio opnames, 4 live opnames en 3 verzamel cd's gemaakt.
Daar komt dan nog de samenwerking bij met veel beroemde artiesten waarmee hij duo opnames maakte.

Hij schrijft ook liedjes voor andere artiesten zoals Ana Belén en Miguel Ríos. Zijn live opnames zijn opnames waarop hij of solo optrad of in duo met onder andere: La mandrágora (1981) samen met Javier Krahe en Alberto Pérez, Joaquín Sabina y Viceversa en directo (1986) samen met de groep Viceversa, Nos sobran los motivos (2000) en Dos pájaros de un tiro (2007) samen met Joan Manuel Serrat.

Met zijn literair werk maakte hij 9 boeken met teksten van liedjes en gedichten die hij publiceerde in het weekblad Interviú.

In 2001 kreeg hij een herseninfarct die zijn leven in gevaar bracht. Enkele weken later was hij voldoende hersteld om verder te gaan zonder lichamelijke gevolgen maar het accident had een grote invloed op zijn manier van denken. Uiteindelijk bracht hem dit in een grote depressie waardoor hij een tijdlang uit de schijnwerpers verdween.

Op 17 november 2009 kwam zijn voorlopig laatste album uit, Vinagre y rosas.

Zijn eerste jaren

Joaquín Sabina was de zoon van de politiecommissaris van Úbeda en hij schreef zijn eerste teksten op de leeftijd van 14 jaar. Met vrienden begon hij zijn eerste groepje de "Merry Youngs" en het repertoire bestond uit werk van Elvis Presley, Chuck Berry en Little Richard.

Tijdens zijn hogere studies stond hij onder de invloed van Fray Luis de León, Jorge Manrique, José Hierro maar ook van Marcel Proust, James Joyce en Herbert Marcuse.

Ballingschap in Londen

In 1968 trekt hij naar Granada waar hij zich inschrijft aan de Faculteit Filosofie en Letteren. Hier ontdekt hij de poëzie van César Vallejo en Pablo Neruda.

Zijn linkse overtuiging krijgt hij door in contact te komen met groepen tegen de dictatuur van Franco.Dit zelfde jaar kondigt het regime de uitzonderingstoestand af.

In 1970 begint Joaquin mee te werken aan het tijdschrift Poesía 70 waarin werken verschenen van Luis Eduardo Aute en Carlos Cano.

Ook in 1970 gooit hij uit protest tegen het proces van Burgos een molotov cocktail naar een filiaal van de Banco de Bilbao in Granada. Hierna is hij verplicht om in ballingschap te gaan en hij vertrekt naar het buitenland.

Omdat hij geen paspoort heeft vertrekt hij op het paspoort van iemand anders. Samen met zijn vriendin gaat hij eerst naar Parijs en hij blijft er enkele maanden maar later vertrekt hij dan naar Londen waar hij geruime tijd leeft als "kraker".

De Engelse regering wil hem uiteindelijk aan het Franco regime uitleveren maar zijn vriendin Lesley slaagt er in om eerst de Daily Mirror te mobiliseren en daarna samen met de krant de Engelse bevolking.

Omdat zij zeggen dat de doodstraf op zijn hoofd stond geeft de Britse overheid hem uiteindelijk politiek asiel voor een jaar.

Hij werkte in een club "Antonio Machado" een club met veel Spaanse ballingen als klant. Hier schrijft hij zijn eerste echte teksten die hij in de club vertolkt maar ook in de metro van Londen.

In 1976 publiceerde hij zijn eerste boek met liedjes teksten "Memorias del exilio" en hij begint tevens met het organiseren van concerten voor de Spaanse ballingen in Groot-Brittannië samen met Paco Ibáñez, Lluís Llach, Francesc Pi de la Serra en Elisa Serna.

Terugkeer naar Spanje

In 1977, na de dood van Franco keerde hij terug naar Spanje met een paspoort dat de Spaanse consul hem gegeven had.

In 1978 nam hij dan zijn eerste LP op, "Inventario". Tegelijk begon zijn carrière in het bar circuit van de Spaanse hoofdstad en trad hij veelvuldig op op de verkiezingscampagnes van de PSP, UGT, PCE PSOE en van de CNT.
In 1978 trad hij op met Javier Krahe en Alberto Pérez in de kelder van het café La Mandrágora.

In 1980 maakte hij dan zijn tweede album "Malas compañías", een album waarop liedjes stonden die klassiekers werden zoals "Calle Melancolía", "¡Qué demasiao!" maar het meest speciaal is "Pongamos que hablo de Madrid" dat uitgroeide tot onofficiële volkslied van Madrid.

In 1981 verschijnt "La mandrágora", een live album met Krahe en Pérez. Hij begint ook met componeren voor andere artiesten zoals Miguel Ríos en Ana Belén. Hij zet zijn eerste stappen met zijn eerste groep Ramillete en hij voegt aan zijn repertoire nieuwe composities toe die meer rock gericht zijn zoals "Pisa el acelerador" en "Juana la Loca". Deze liedjes zullen een weinig later terug opduiken op zijn derde album, "Ruleta rusa", uitgekomen in 1983.

Een weinig later scheiden de wegen van Sabina en Krahe en gaan zij beiden hun eigen muzikale weg om herhalingen te vermijden. In 1985 verlaat hij ook zijn platenmaatschappij CBS en hij gaat naar Ariola omdat hij er meer artistieke vrijheid krijgt en ook meer inkomen.

Ook nog in 1985 begint zijn samenwerking met de groep Viceversa, waarmee hij het album "Juez y parte" maakt. Dit wordt gevolgd door het live album "Joaquín Sabina y Viceversa en directo", dat opgenomen wordt in het Teatro Salamanca de Madrid. Dit album kent een grote verkoop en het maakt hem bekend bij het grote publiek.

Zijn succes gaat verder in stijgende lijn en dat ziet men aan de verkoopcijfers van zijn volgende albums. In 1987 verkoopt hij 400.000 albums van "Hotel, dulce hotel".

In 1988 maakt hij "El hombre del traje gris", een album dat maanden later wordt voorgesteld op de Plaza de Toros Las Ventas de Madrid.

In 1989 richt hij samen met Pancho Varona een uitgeversmaatschappij op waarop vanaf dat moment al zijn liedjes worden uitgegeven.
In dit jaar brengt zijn oude platenmaatschappij weer een album uit zonder zijn toestemming, "Mucho Sabina".

De albums en de tournees volgen elkaar op, onder andere verschijnen in 1990 het album "Mentiras piadosas", in 1992 "Física y Química" en in 1994 "Esta boca es mía".

Tijdens de wetgevende verkiezingen geeft hij zijn steun Izquierda Unida (Verenigd Links).

In 1996 maakt hij "Yo, mi, me, contigo" een album waarmee hij op tournee gaat in het gezelschap van Los Rodríguez. Het album komt op nummer 1 in de verkooplijsten door zijn 80.000 verkochte exemplaren tijdens de eerste week na het uitkomen van het album. Op dit album staat het lied "Y sin embargo" waarvan Joaquín zelf zegt dat het zijn favoriete liefdeslied is.

In 1997 werd Sabina ontvangen door Fidel Castro met wie hij een gesprek had van 5 uur. Hij begint een samenwerking met de Argentijnse muzikant Fito Páez. Het resultaat van deze samenwerking was het album "Enemigos íntimos" dat in Spanje op de markt kwam in 1998. Ondertussen werd de promotietour geschrapt door de grote meningsverschillen tussen de beide muzikanten. Opdat moment waren er 70 concerten uitverkocht en daardoor ging Joaquin alleen op tournee, een tournee met de naam Sabina, viuda e hijos en paños menores. De tournee was een groot succes en hij kenmerkte zich door de lange optredens van 3 uur. Sabina werd enkel vergezeld door 3 andere muzikanten: Pancho Varona (gitaar), Antonio García de Diego (gitaar en keybords) en Olga Román (achtergrond zangeres, percussie en gitaar).

In 1999 komt "19 días y 500 noches" uit, een album dat in Spanje 500.000 verkochte exemplaren had en waarmee SAbina verschillende prijzen kreeg. Op dit album staan "Una canción para la Magdalena" en "Noches de boda", twee van de favoriete liedjes van Joaquin.

In de ochtend van 24 augustus 2001 kreeg hij een herseninfarct dat zijn leven in gevaar bracht maar nadat hij hiervan hersteld was zonk hij weg in een diepe depressie. Achteraf zal hij zeggen dat het de langste acht maanden waren uit zijn leven.

In 2002 komt zijn boek Con buena letra uit dat illustraties en teksten bevat van al zijn liedjes. Even later is er dan zijn volgende album "Dímelo en la calle" en hiervan zeggen critici dat het het belangrijkste album van het jaar is. Dit album bevat het lied "Como un dolor de muelas" dat hij speciaal geschreven had voor subcomandante Marcos, woordvoerder van het EZLN en leider van de Zapatisten in Chiapas in Mexico.

In april 2003 komt er en een dubbel verzamelalbum uit "Diario de un peatón".

Door zijn depressie zet hij zijn muziek carrière op een laag pitje maar gaat hij zijn literaire kant extra benadrukken. Hij schrijft de teksten voor een nieuw album "Entre todas las mujeres" (vrouwenstemmen zingen Sabina). Dit album verschijnt in oktober 2003 en er werken dertien vrouwelijke artiesten aan mee zoals Rosario Flores, Ana Belén, Chavela Vargas en Julieta Venegas.

Ondanks zijn ziekte schrijft en zingt hij in 2003 "Motivos de un sentimiento" en dat is de hymne van de voetbalclub Atlético de Madrid.

2005 was een druk jaar, de burgemeester van Madrid vroeg hem om de openingstoespraak te schrijven voor de feesten San Isidro Labrador, patroonheilige van de stad. Zijn volgende album kwam uit "Alivio de luto" en dankzij dit album en zijn verknochtheid aan de literatuur kwam hij uiteindelijk uit zijn depressie. Hij publiceerde tevens zijn boek Con buena letra 2 met liedjesteksten.

Hij keert nu na drie jaar inactiviteit terug naar de podia met zijn tour Gira Ultramarina, deze is akoestisch en hij speelt in kleine theaters. Op de tour heeft hij zijn gewone muzikanten Pancho Varona, Olga Román, Antonio García de Diego en Pedro Barceló bij zich.

In 2006 na de tournee Gira Ultramarina, begint hij terug aan een reeks concerten onder de naam Carretera y top manta.

In november kwam "Punto... y seguido" op de markt met 2 dubbele boksen waarin 18 CD's en 2 DVD zaten.

In 2007 maakte hij een tournee met Joan Manuel Serrat die de naam kreeg Dos pájaros de un tiro. Die tournee begon op 29 juni en bracht hen naar 30 Spaanse 20 Amerikaanse steden. Van de concerten in Madrid werd er een live album en een DVD gemaakt dat in december op de markt kwam.

In 2008 maakt de Nederlandse regisseur Ramon Gieling een film over SAbina met de titel "19 días y 500 noches" en in dit jaar komt het ook tot een verzoening met Fito Páez. Fito nodigt SAbina uit op zijn concert in Madrid en samen nemen ze "Contigo" op, een liedje dat op de laatste CD van Fito staat.

Op 17 november 2009 kwam zijn vijftiende studio album uit "Vinagre y rosas".

Discografíe

Studio albums

* Inventario (1978)
* Malas compañías (1980)
* Ruleta rusa (1984)
* Juez y parte (1985), met Viceversa.
* Hotel, dulce hotel (1987)
* El hombre del traje gris (1988)
* Mentiras piadosas (1990)
* Física y Química (1992)
* Esta boca es mía (1994)
* Yo, mi, me, contigo (1996)
* Enemigos íntimos (1998), met Fito Páez.
* 19 días y 500 noches (1999)
* Dímelo en la calle (2002)
* Alivio de luto (2005)
* Vinagre y rosas (2009)

Live albums

* La mandrágora (1981), met Alberto Pérez en Javier Krahe.
* Joaquín Sabina y Viceversa en directo (1986) met Viceversa
* Nos sobran los motivos (2000)
* Dos pájaros de un tiro (2007), met Joan Manuel Serrat.

Verzamel albums

* Diario de un peatón (2003).
* Todos hablan de ti (2004)
* Punto... y seguido (2006).

Hommage

* ...Entre todas las mujeres (2003). 13 liedjes van Sabina gezongen door vrouwen: Chavela Vargas, Rosario Flores, Ana Belén, Soledad Giménez, Pasión Vega, Julieta Venegas en anderen.

DVD

* Joaquín Sabina y Viceversa en directo (1986)
* En concierto desde el Teatro Gran Rex de Buenos Aires (2003)
* Nos sobran los motivos (2004)
* Dos pájaros de un tiro (2007), met Joan Manuel Serrat.

Boeken
* Memorias del exilio (1976).
* De lo cantado y sus márgenes (1986).
* El hombre del traje gris (1989).
* Perdonen la tristeza (2000). Samen met Javier Menéndez Flores.
* Ciento volando de catorce (2001).
* Con buena letra (2002).
* Esta boca es mía (2005).
* Con buena letra 2 (2005).
* Sabina en carne viva. Yo también sé jugarme la boca (2006). Samen met Javier Menéndez Flores.
* Esta boca sigue siendo mía (2007).
* A vuelta de correo (2007).

Zijn poëzie

Zijn muziek

Afspraken over de blog

2009-11-19T08:24:00.000-08:00

De laatste tijd heb ik deze blog wat verwaarloosd en daarom ga ik regels invoeren op al mijn blogs.

Alle weken op maandag zal hier een nieuw artikel staan over een Spaanse artiest.

Voor het gemak worden er ook labels ingevoerd zodat men sneller zijn artiesten kan terug vinden.

Maandag a.s. staat hier een voorstelling van Joaquin Sabina vinden.

Herstelling

2009-10-21T01:33:00.000-07:00

Er is een nieuwe link naar Youtube geplaatst bij El Sueño de Morfeo. De vorige werkte niet meer.

David Bisbal

2009-10-13T04:03:00.000-07:00

David Bisbal Ferre beter bekend als David Bisbal is geboren in Almeria op 5 juni 1979 is een Spaanse zanger die ontdekt werd door het muziekprogramma Operación Triunfo op de Spaanse televisie waar hij op de tweede plaats eindigde.

Tot op heden heeft hij meer dan 4 miljoen cd's verkocht in Spanje en Amerika waaronder 30 platina platen en 15 gouden platen.

'Corazón latino' en 'Buleria' kregen elk een IFPI Platinium Award en dat is een officiële bevestiging dat er inderdaad meer dan 1 miljoen kopieën verkocht zijn in Europa.

Rot op heden heeft hij 3 grote wereldtournees gedaan en die hadden samen ongeveer 300 optredens.

Zijn naam staat op de officiële trui van de voetbalclub Unión Deportiva Almería. Het is de eerste maal dat de naam van een artiest op het truitje staat van een voetbalclub uit de eerste divisie.

Tijdens zijn jeugd werkte hij in het Orquesta Expresiones en beetje bij beetje ontdekte hij zijn liefde voor de muziek.

In 2001 kwam er een programma op de Spaanse televisie "Operación Triunfo" en hieruit zou men de Spaanse vertegenwoordiger voor het Songfestival halen.
Na de audities was hij bij de laatste 16 kandidaten en hier haalde hij de tweede plaats na Rosa López.

Eenmaal gestopt met Opereción Triunfo tekende hij een platencontract en maakte hij "Corazón Latino". Dit album bereikte tijdens de eerste week de eerste plaats op de Spaanse hitlijst en er werden er op een week 600.000 exemplaren van verkocht. Hij album bleef 7 weken op de eerste plaats staan. Uiteindelijk zouden er 1.100.000 exemplaren van verkocht worden.
Tijdens dit jaar ontving hij een Grammy Latino als meest belovende artiest

In 2004 kwam dan zijn tweede album uit "Buleria" en de geschiedenis herhaalde zich, het album stond de eerste week op nummer 1. Uiteindelijk ging de verkoop ook met dit album over het 1.000.000.

In 2006 kwam er dan zijn derde album "Premonición" maar voordien had hij zijn eigen parfum "Pura esencia" op de markt gebracht. Het album werd gelanceerd op 3 oktober, hiervan werden er 900.000 exemplaren van verkocht. Het album bleef op de eerste plaats staan gedurende 4 weken.

In 2009 kwam er dan zijn vierde album "Sin mirar atrás". Dit album komt op de markt op 20 oktober 2009. De singel staat al 3 weken op de eerste plaats en er zijn er al 40.000 van verkocht.

Tijdens alle jaren van zijn loopbaan heeft hij vele malen opgetreden in Spanje en Latijns Amerika.

Discografíe

Studio albums

* 2002: Corazón latino
* 2004: Bulería
* 2006: Premonición
* 2009: Sin mirar atrás

Compilaties

* 2006: David Bisbal

Live albums

* 2005: Todo por ustedes
* 2007: Premonición live

De website van David Bisbal kan men men vinden op: David Bisbal

Los Delinquentes

2009-06-16T02:44:00.000-07:00

Los delinqüentes is een groep uit Andalusia, meer bepaald uit Jerez de la Frontera (Cádiz) en de oorspronkelijke leden waren Miguel Ángel Benítez Gómez, Er Migue, Marcos del Ojo (beter bekend als Er Canijo de Jeré) en Diego Pozo Er Ratón en zijn groep Banda del Ratón.

Hun muziek kenmerkt zich door een stevige mengeling van Andalusische invloeden en turbo pop met dan nog eens invloeden van funk, rock en blues. Het taalgebruik is het Andalusische dialect. De groep is populair in Spanje maar ook in Perú en Mexico.

Geschiedenis

De groep begon zijn loopbaan in 1998 toen Miguel Ángel Benítez Gómez en Marcos del Ojo mekaar leerden kennen op school en zij er hun eerste liedjes schreven toen zij beiden 15 jaar waren, zij oefenden op het spoorwegterrein van Jerez.

Kiko Veneno heeft altijd een grote invloed gehad op de muzikale ontwikkeling van Miguel en el Canijo. De naam van de groep is an ook afkomstig van een lied uit 1977 van Veneno, "Los delincuentes".

In 1999, na het maken van verscheidene demo's gaf Sony hun een contract, maar het was uiteindelijk Virgin waar zij hun eerste contract tekenden. De eerste plaat werd een groot succes, zij hadden direct goud op een leeftijd van 19 en 20 jaar.

De "banda del ratón" samen met Diego Pozo waren leden van de gesplitte groep PaloCortao. De zanger van PaloCortao was "El Daviles", momenteel lid en zanger van de "banda del ratón".

Op 6 juli 2004 bezweek Miguel Benítez aan een hartaanval op zijn 21 jaar. Na deze zware periode besloot men om verder te gaan en kwam er samenwerking met andere artiesten zoals Kiko Veneno, Rafael Amador, Gualberto en Bebe.

In 2006, zag een nieuwe DVD en CD het lichtRecuerdos Garrapateros de la Flama en el Carril ter herinnering aan hun overleden kameraad. De CD bevatte twee nieuwe liedjes en de andere waren samen met Muchachito, La Excepción, Kiko Veneno, Raimundo Amador, Bebe en Diego Carrasco.

Ook kwam er een DVD "chinchetas en el aire" waarop een concert stond vanuit Jerez de la Frontera ter ere van Miguel Benítez en waarop hun nieuwe plaat stond "el verde rebelde vuelve". Op de DVD staat er ook een documentaire over het leven van de leden van de groep en hun videoclips.

Ditzelfde jaar kwam er een andere groep, een supergroep met de naam G5 samen met Kiko Veneno, Muchachito en Tomasito, zij brachten een plaat uit Tucaratupapi op het einde van dat jaar.

Op het einde van het jaar kwam er een samenwerking met Maldita Nerea in het lied El secreto de las tortugas.

De nieuwe plaat "Bienvenidos a la época iconoclasta" was voorzien in 2008 maar door een grote vertraging kam ze eerst uit in 2009.

Een voorbeeld van hun muziek kan je hierna vinden

Hevia

2009-05-01T02:57:00.000-07:00

José Ángel Hevia Velasco, beter bekend onder zijn artiesten naam Hevia is geboren in Villaviciosa, Asturië in 1967. Hij is een gaitero, een Asturiaanse doedelzakspeler en hij dankt zijn bekendheid aan zijn samenwerking met Alberto Arias en Miguel Dopico. Hij gebruikt de doedelzak in een samenspel met elk ander soort muziek.

Hij begon op de doedelzak te spelen op zijn 8 jaar, hij kreeg zijn liefde voor de doedelzak toen hij een doedelzakspeler hoorde spelen in zijn straat.

In 1985 begon hij met zijn eerste groep in Villaviciosa. Hij begon achtereenvolgens 5 groepen: Banda de Gaitas "Villaviciosa" en dan kwamen "Mieres del Camin", "Ribesella", "Candas" en "Rei Aurelio".

In 1991 won hij samen met zijn zuster Maria José de eerste prijs in een wedstrijd ingericht voor volksmuziek. Het resultaat was de opname van zijn eerste album "Hevia". Het was een zeer traditioneel album maar toch waren er voor die tijd een aantal belangrijke vernieuwingen in de volksmuziek.

In het zelfde jaar won hij samen met Santi Caleya, de eerste prijs in het "Investigación Etnomusicológica, Eduardo Martínez Torner" aan het conservatorium van van Oviedo, voor zijn werk "Método de Gaita Asturiana".

In 1992 kwamen er nog verschillende eerste prijzen bij, de eerste prijs voor solo doedelzakspelers in Oviedo en de eerste prijs voor solo doedelzakspelers in het Interkeltisch Festival van Lorient in Frankrijk.

Vanaf 1993 tot in 1996 rijgt hij de eerste prijzen aan elkaar, zowel voor zijn solowerk als voor duos samen met zijn zus als met de groepen waarvan hij deel uitmaakt.

Uiteindelijk komt dan in 1998 zijn eerste solo album "Tierra de nadie" en er werden direct miljoenen exemplaren van verkocht. Met dit album en vooral dankzij het meest bekende werk Busindre Reel kreeg hij vanuit gans Europa gouden en platina platen, vooral dan uit Italië.

Dit album werd gevolgd door "Al otro lado - Al otru llau" in 2000, met 500.000 verkochte exemplaren. In 2003 verscheen "Étnico ma non troppo".

Vanaf 1998 verscheen hij dan zonder ophouden op allerhande festivals zoals festivals met zowel Keltische, pop, jazz en religieuze muziek.

In 2007 publiceerde hij zijn laatste album, "Obsession", dit album was meer ontspannen dan zijn vorige albums maar ook op dit album verliest hij zijn Keltische roots niet.

Naast het spelen van de muziek, maakt hij de meerderheid van zijn liedjes zelf. Hij heeft ook samen met anderen een fabriek waar men instrumenten maakt, deze fabriek staat in Guadarrama.

José Ángel Hevia heeft zich ook altijd ingespannen voor het behoud van de Asturiaanse taal. Recent heeft hij nog deelgenomen aan de campagne "Doi la cara".

De website staat op Hevia.

Discografíe

Hevia (1991)
Tierra de nadie (1998)
Al otro lado (2000)
Étnico ma non troppo (2003)
Tierra de Hevia (2005)
Obsession (2007)

Malú

2009-04-16T00:48:00.000-07:00

María Lucía Sánchez Benítez (maar beter bekend als Malú) is een zangeres afkomstig uit Madrid en zij is geboren op 15 maart 1982. Vanaf haar eerste cd in 1998 tot nu heeft zij meer dan 1.500.000 cd's verkocht.

Haar carriére begon toen zij vijftien jaar was en de producer Jesús Yanes haar hoorde zingen. Vervolgens tekende zij een contract bij Pep's records. Voor deze maatschappij maakte zij haar eerste cd "Aprendiz" waarvan 400.000 exemplaren werden verkocht. Hierna volgde een tournee door Spanje en Latijns-Amerika, dit leverde haar een contract op met Walt Disney Records voor de film "Mulán".

Hierna, in 1999 volgde de cd "Cambiarás", een cd waarvan Malú zelf zegt dat het belangrijkste hieraan de stem is, zij had nu een meer volwassen stem.

In 2001 maakt zij haar derde cd, "Esta vez". Het was de eerste voor Sony Music, hiervan werden er 300.000 exemplaren verkocht.

Hierna vertrok zij op een grote tournee doorheen Spanje en Amerika en tijdens de tournee bracht zij op 30 juni 2003 haar vierde cd uit, "Otra Piel". Hij was opgenomen in Mexico en Miami.

Op 3 februari 2004 werd haar volgende cd live opgenomen in zaal Pachá in Madrid. De cd noemde "Por una vez" en zij kreeg hier de hulp van beroemde artiesten. Onder andere David de María, Antonio Orozco, Alejandro Sanz, haar vader Pepe de Lucía en haar oom Paco de Lucía.

Dan in april 2005 kwam "Malú" uit, haar zesde cd.

"Desafío", is het zevende album met als eerste singel "Si estoy loca". Het is ook het eerste album waarover zij totale controle bezat. Van de keuze van de liedjes tot de productie.

Nadien kwam het volgend album "Gracias" uit, met 15 liedjes die al eerder gebracht werden en met 3 nieuwe liedjes.

In maart 2009 kwam dan de tot op nu toe haar laatste album uit met de naam "Vive".

Discografíe:

Aprendiz (1998)
Cambiarás (1999)
Esta Vez (2001)
Otra Piel (2003)
Por Una Vez (2004)
Malú (2005)
Desafío (2006)
Gracias (2007)
Vive (2009)

Haar website kan je hier vinden: Malú

El Sueño de Morfeo

2009-03-29T00:59:00.000-07:00

El Sueño de Morfeo is een Spaanse popgroep afkomstig uit Asturië. De groep werd opgericht in 2002 onder de naam Xemá. Hun eerste album, Del Interior, werd in diezelfde jaar uitgebracht en behaalde geen hoge verkoopcijfers. Dit album werd alleen door David en Raquel opgenomen, die toen muzieklessen kregen op een school nabij Oviedo.

Na de toetreding van Juan Luis in 2003 beslisten ze een andere naam te kiezen voor de groep en een tweede album te maken. Eerst lag de Keuze op Pupitre Azul, dan was het La hija del caos en uiteindelijk viel de keuze op El Sueño de Morfeo. Dat werd tevens de naam van het nieuwe album die in 2005 werd uitgebracht.

Door naar een andere platenlabel te gaan, Globomedia Música, die hen een aantal figuraties bezorgde in de serie Los Serrano, werd hun eerste single Nunca Volverá een hit in Spanje. Met hun tweede single, Ojos de Cielo, vestigden ze zich definitief in de hitlijsten.

Hun eerste tournee ging door meer dan 100 Spaanse steden en werd door meer dan 1 miljoen mensen bijgewoond. Hun album behaalde platina met meer dan 150.000 verkochte exemplaren.

Raquel heeft een duet uitgebracht met Diego Martín, Déjame Verte en de groep realiseerde de melodie voor de reclamecampagne van Cruzcampo, zij namen hiervoor "I will survive" van Gloria Gaynor op.

Op 1 maart 2009 publiceerde de krant "La Nueva España" een artikel dat de groep een nieuwe cd maakt in Los Angeles en David Feito bevestigde dit nieuws.

Groepsleden:

Raquel del Rosario Macías (zang)
David Feito (acoustische gitaar en koor)
Juan Luis Suárez (elektrische gitaar)

De website van de groep kan u vinden op El Sueño de Morfeo

Discografie

Del interior, 2002 (als Xemá)
El sueño de Morfeo, 2005
Nos vemos en el camino, 2007

Luz Casal

2009-03-23T00:44:00.000-07:00

María Luz Casal Paz of zoals ze beter gekend is Luz Casal is geboren in Boimorto op 11 november 1958.

Zij is een Spaanse zangeres afkomstig uit Galicië en het is vooral pop-rock dat zij brengt. Zij is tevens een van de beroemdste zangeressen in Spanje.

Na haar grote Spaanse successen in de jaren tachtig kreeg ze ook meer internationale bekendheid, vooral dan in Frankrijk. De verkoop van haar cd's staat momenteel op 5.000.000 exemplaren.

Het begin

Luz Casal is geboren in een klein dorpje in Galicië, Boimorto op 11 november 1958. Toen zij zes maanden was verhuisde zij met haar ouders naar Asturië.

Later kwamen zij in Gijón waar Luz voor 50 personen haar eerste optreden gaf. Zij studeerde piano, deed aan ballet en maakte deel uit van een rock groep "Los Fannys", deze groep bracht covers van andere artiesten. Deze groep trad op in Asturië, León en Galicië. Niettemin wou ze altijd al op het podium als solo artieste en daarom ging zij zang studeren.

In 1977 kon zij haar ouders overtuigen om een carrière in de muziek te kunnen beginnen en daarom ging zij naar Madrid om er haar eerste demo te maken "La Guapa".

Zij gaat dan een aantal platenmaatschappijen langs en een onafhankelijk label geeft haar een kans in een koortje en zij begint een muziek carrière. Zij werkt mee aan de opnames van tal van andere artiesten op dat label en zingt live in het achtergondkoor van Juan Pardo. Zij begint nu ook haar eigen liedjes te schrijven en op te nemen maar geen enkel is op de markt gebracht.

In 1980 maakte zij dan haar eerste opname, El Ascensor, waarin zij reggae invloeden had opgenomen als eerbetoon aan Bob Marley. Zij had optredens op verschillende festivals in verschillende landen.

Vanaf 1981 kwam er dan met de regelmaat van de klok een nieuwe platenopname, er kwam een eerste tv show en een samenwerking met andere artiesten kwam ook regelmatig voor zoals met Mark Knopfler in 1986 en met de Christians in 1987.

In 1987 trok ze ook op tournee naar de Verenigde Staten, Mexico en Venezuela.

In 1988 was er dan een optreden met Phil Manzanera van de Doors op een festival in Ibiza.

Vanaf 1989 begon dan haar grote succes, haar cd had een verkoop van 300.000 exemplaren. De volgende cd was dan weer goed voor 450.000 exemplaren en kreeg 4 maal platina. Van deze cd haalde Pedro Almodovar muziek voor zijn film Tacones Lejanos. Luz werd nu een ster in Europa en zeker in Frankrijk.

Haar carrière verloopt vlot tot zij op 16 januari 2007 geopereerd wordt van kanker en op 20 juni 2007 publiceerd zij op haar web pagina dat zij de ziekte overwonnen had.

Op 12 oktober brengt zij dan haar nieuwe single en haar nieuw album uit. Op deze cd heeft zij gezelschap van Carlos Goñi, Luis Auserón en Pablo Guerrero.

Haar website staat op Luz Casal

Discografie

Singles

La guapa (1977)
El ascensor (1980)

Albums

Luz (1982)
Los ojos del gato (1984)
Luz III (1985)
Quiéreme aunque te duela (1987)
Luz V (1989) (300.000 ex)
A contraluz (1991) (600.000 ex)
Como la flor prometida (1995) (800.000 ex)
Un mar de confianza (1999) (600.000 ex)
Con otra mirada (2002) (150.000 ex)
Sencilla alegría (2004) (120.000 ex)
Vida tóxica (2007) (+40.000 ex)

Queco

2009-03-12T00:30:00.000-07:00

Manuel Ruiz of met zijn artiestennaam Queco is geboren in 1964 in Córdoba. Hij is een zanger, gitarist, producer en componist.

Zijn eerste leerschool kreeg Queco in zijn eigen huis waar zijn vader de eerste flamencoclub van Córdoba begon, de El Rincón del Cante. Daar kreeg Queco zijn eerste lessen als zanger en als gitarist, een vorming welke werd verder gezet in het Conservatorio de Música de Córdoba.

Toen hij twaalf was deed hij als zanger zijn eerste festivals en flamenco bijeenkomsten. Een beetje later begeleidde hij zangers zoals El Pele, Juan Villar en Luis de Córdoba.

Na een korte periode bij de Madridileens groep El Burrero begon zijn solo carrière met als resultaat zijn eerste album "Viva el amor". Aan dit album werkte ook een nog jonge Vicente Amigo mee.

Zijn muziekstijl kan omschreven worden als pop andaluz met sterke flamenco invloeden. Tot 1990 maakte hij 4 albums: "Dragones y mezquitas", "Ámame", "Tu espíritu me roza" y "La cuarta luna".

Na een zwaar verkeersongeluk verandere Queco zijn carrière in de richting van het componeren en het produceren van albums voor anderen. Vicente Amigo was in die periode een goede vriend en hij was bijna altijd in de buurt. Uit die tijd dateren ook enkele grote albums van flamenco artiesten zoals Remedios Amaya, La Susi, Niña Pastori en El Pele.

Hij componeerde ook voor artiesten die eerder andere genres deden maar het waren altijd wel artiesten uit Andalucië zoals: Raimundo Amador, Azúcar Moreno, Pastora Soler, Felipe Conde en de groep Las Ketchup waarvoor hij hun internationale hit Aserejé schreef.

Vanaf 2003 hernam hij zijn solo carrière zonder evenwel zijn producen en componeren op te geven. Hij kreeg er ineens een grote hit bij met "Tengo", een album waarop hij eigen liedjes opnam die al hits waren geweest door een andere artiesten.

Amaral

2009-03-06T02:26:00.000-08:00

Amaral is een groep uit Zaragoza en is opgericht door Eva Amaral (zangeres) en Juan Aguirre (gitarist). Beiden schrijven ze de liedjes die ze maken.

Eva en Juan trokken naar Madrid waar zij op 1 januari 1997 de groep met de naam "Amaral" begonnen. In dat zelfde jaar tekenden zij al een contract bij de platenmaatschappij Virgin-EMI en op 18 mei 1998 brachten zij hun eerste CD uit.

Hun muzikale stijl kunnen we folk noemen maar dan met latijnse ritmes, synthesizers en hun teksten zijn poëtisch.

Tot op heden hebben ze 5 CD's gemaakt en dat bracht hen op het lijstje van goed verkopende artiesten, er zijn nu al 2 miljoen CD's verkocht.

Verder is de lijst van artiesten waar de groep mee samen gewerkt heeft enorm lang, de bekendste is wel Moby.

De website van de groep kan men hier vinden: Amaral

Discografie:

Amaral (1998)
Una pequeña parte del mundo (2000)
Estrella de mar (2002)
Pájaros en la Cabeza (2005)
Gato negro - Dragón rojo (2008)

La Oreja de Van Gogh

2009-02-23T00:41:00.000-08:00

La Oreja de Van Gogh, is ook bekend onder het letterwoord LOVG of LODVG. Het is een groep die afkomstig is uit San Sebastian.

De groep begon zijn carrière in 1996 en de oorspronkelijke groepsleden waren:

Pablo Benegas: gitaar
Álvaro Fuentes: bas
Xabi San Martín: toetsen
Haritz Garde: drums
Amaia Montero: zang

Amaia Montero, was de zangeres vanaf de oprichting van de groep tot in 2007. Zij begon toen een solocarrière en ze werd in de groep vervangen door Leire Martínez.

De muziek van de groep kan omschreven worden als pop rock maar op hun 5 vorige CD's hebben zij ook andere stijlen gespeeld zoals ranchera, bossa nova, dance en electronische muziek.

Deze groep is een van de belangrijkste in Spanje en ze zijn bekend in Latijns-Amerika, Frankrijk en Italië. Zij bereikten de eerste plaats in een aantal landen met liedjes zoals El 28, Soñaré, Cuéntame al oído, Cuídate, La playa, Puedes contar conmigo, Rosas, Muñeca de trapo, Dulce locura, Perdida, En mi lado del sofá, El último vals en Jueves.

In 2008 waren er tot dan toe wereldwijd 6.500.000 CD's verkocht. Bovendien kreeg de groep de Grammy Latino, de MTV Europa Award en de Gaviota de Plata del Festival Internacional de la Canción de Viña del Mar.

De website van de groep kan u hier vinden: La Oreja de Van Gogh